Íslendingur


Íslendingur - 05.03.1947, Blaðsíða 1

Íslendingur - 05.03.1947, Blaðsíða 1
XXXIII. árg. Miðvikudasur 5. marz 1947 9. tbl. g_i RÍKISSTJÓRNIN UNDIR- BYR ÝMS STÓRMÁL Þegar eftir að hin nýja rík- isstjórn tók við völdum, mun hún hafa hafið undirbúning að ýmiskonar lagasetningu til framkvæmdar á málefna- samningi stjórnarinnar. Hafa undanfarnar vikur ýmsir sér- fræðingar unnið með ríkis- stjórninni að samningu laga- frumvarpa um fjárhagsráð, eignakönnun, skipun landbún aðarmála og — að því er vænta má — einhverri "úr- lausn á dýrtíðarmálunum. Má vafalaust á næstunni bú- ast við einhverjum tíðindum frá ríkisstjórninni. EYSTEINN FÆR HÚS- MÆÐRASKÓLANA Með forsetaúrskurði frá 28. febrú- ar 'hefir sú breyting verið gerð á starfaskiptingu ráðherra, að hús- mæðraskólar í sveitum, sem áður heyrðu undir Bjarna Ásgeirsson, heyra nú undir Eystein Jónsson. HVAÐ DVELUR DÝR- TÍÐA RNEFNDINA f í lögunum um ábyrgð ríkissjóðs á verði fiskjar, er samþykkt voru á Alþingi fyrir jól, var m. a. svo ákveð- ið, að þingflokkarnir tilnefndu menn í nefnd til þéss að gera tillögur um lausn dýrtíðarmálsins og stöðvun verðbólgunnar. Átti nefnd þessi að skila áliti fyrir 1. febr. Ekkert hefir enn heyrzt frá nefnd þessari, þótt komið sé fram í marzmánuð. STRAUMURINN TIL REYKJAVÍKUR HAGFRÆQINGUR Reykjavíkur- bœjar áætlar, að rúmlega 15 þús. manns hafi flutt til Reykjavíkur árin 1940—1945. Ekki hefir þó allur þessi fjöldi setzt þar að fyrir fullt og allt, því að bæjarbúum hefir fjölgað um tæp 10 þús. á þessu tímabili. Nemur íbúafjölgunin í Reykjavík um 90% af allri fólksfjölgun í landinu. Á árunum 1943—1945 hafa fluízt frá kaupstöðum til Reykjavíkur rúm lega 620 manns á ári til jafnaðar, en úr sveitum og kauptúnum rúm- lega 1700 manns að meðaltali ár- Stilla verður gjaldeyriseyðslunni í taóf Einilegur píanöleikari. Einar Markússon hélt píanóhljóm- leika hér í Nýja Bíó, laugavdags- kvöldið 1. marz. Viðfangsefni voru eftir Baeh, Chopin, Gerzhwin, Sart- aro, Steimer, Rotoff, Mantandon og Alberniz-Nieman. Ekki skal hér rætt um hvert ein- stakt viðfangsefni. Þó skal þess get- ið, að mér virtist túlkun listamanns- ins á Fantasie eftir Bach heilsteypt- ust, o'g voru mörg blæbrigði þar prýðilega af hendi leyst. Annars Virt- ist víða skorta nokkuð á heildarsvip, og nokkurs ungæðingsháttar gæta á köflum, enda er það algengt og eðli- legt, að mikil tækni freisti ungra listamanna til ýmislegra gönuskeiða, en það er jafnframt hættuleg freist- ing, sem getur jafnvel vaxið lista- manninum yfir höfuð sem ástríða, og þar eð tæknin á að notast ein- göngu sem möguleiki til listrænnar tjáningar, og því listrænni, sem hún er meiri, ber nauðsyn til að brýna þann sannleika fyrir ungum lista- mönnum, því að sá, sem getur gert sumt vel, getur gert allt vel, sem tækni hans Jeyfir, og er það, sem að fram- an greinir, einkum ætlað listamann- inum sjálfum til athugunar. En hitt verður að segjast, að hér er um óvenjulega efnilegan lista- mann að ræða, sem hefir náð furðu- legri tækni. Vil ég því til staðfestu benda á meðferð hans á Etude Sar- torio (fyrir vinstri hendi) og á ég þar ekki við hraðleikni sem þó var niikil, heldur hve laglínan var greini- leg og samræm undirleiknum, enda kom það mjög víða í ljós, að fingra- stilling hans til tónmyndunar er mjög vel á veg komin. Þá voru og dvín- andi og vaxandi stigbreytingar víða tjáðar með ágætum, þá gætti og all víða verulegra listrænna tilþrifa, ó- sjálfráðrar eða innblasinnar smekk- yísi, sem einungis þeir „útvöldu" í ríki listarinnar hafa til að bera. Það er því full ástæða til að vænta mikils af þessum upprennandi og efnilega listamanni. Hann hefir áreiðanlega mörg skilyrði til stórra hluta, ef líf og gifta leyfa. Konsertinn var sæmilega sóttur, þó betur hefði mátt, og listamanninum vel tekið. Varð hann að leika nokkur aukalög, og hylltur var hann með blómum. . Akureyri, 3. marz 1947. Björgvin Guðmundssón. Fjölbreytt kvöldskemmtun hjá Ferðalélagi Akureyrar. Hreindýrakvikmyndin vakti mikla athygli Ferðafélag Akureyrar efndi 'til skemmtikvölds að Hótel Norðurland 27. febr. sl. Kvöldvökur Ferðafélags- ins hafa náð miklum vinsældum, enda var húsið fullskipað. Formaður félagsins, Sigurjón Rist, setti samkomuna og stjórnaði henni. Tvær stuttar kvikmyndir voru sýnd- ¦¦ar, og Þorstéinn Þorsteinsson skýrði allítarlega frá leiðum úr byggðum Norðurlands inn til Öræfa. I sam- bandi við þetta erindi fór fram at- kvæðagreiðsla meðal gesta um Or- æfaleiðir, og hlutu Hveravelljr flest atkvæði, en Askja og Snæfell næst- flest. Þá sýndi Edvard Sigurgeirsson kvikmynd sína „Á hreindýraslóð- um". Tók Edvard mynd þessa í leið- angri, sem gerður var út inn og aust- ur á öræfi til þess að athuga hrein- dýrahjarðirnar þar eystra. Helgi Val- • týsson stjórnaði leiðangri þessum, og flutti hann stutt ávarp á undan sýningu myndarinnar. Kvikmyndin er í litum, ágællega tekin og falleg. Er hún góð lýsing á lífi hreindýr- anna og sýnir auk þess fagurt og stór- brotið landslag. Er myndin bæði skemmtileg og fróðleg, en gjarnan mætti fella úr henni hluta af kaflan- um, er sýnir hreindýradrápið. Sting- Pjóbin getar ekki til lengdar eytt meiru en hún aflar sér Islenzka þjóðin hefir nú um alllangt skeið lifað mjög um efni fram. Hin mikla kaupgeta fólksins Iiefir leitt af sér meiri eftirspurn eftir ýmsum erlendum varningi en unnt hefir verið að fullnægja, án þess að skerða stórkostlega þær innstæður, sem þjóðin hafði eign- azt erlendis. I>að hlýtur að vera hverjum manni ljóst, að ekki er til langframa hægt að kaupa inn vorur fyrir tugi miljóna fram yfir andvirði útflutningsverðmætanna. Hagstæð sala íslenzkra af- urða getur að vísu jafnað hallann að nokkru leyti, en meðan óvíst er um hana, verður að fara gætilega í sakirnar. ÓLEYFILEGUR BlLAINNFLUlNINGUR „TlMINN" skýrir svo frá, að innflutningsfirma í Reykja vík hafi nýlega fengið tugi lítilla fólksbifrei^a, sem ekk- ert innflutningsleyfi hafi ver- ið fyrir. Sé þetta rétt, verður Viðskiptaráð að taka málið föstum tökum og láta inn- flytjanda þennan flytja bif- reiðarnar út aftur. Væri ella skapað hættulegt fordæmi, ef menn gætu þannig með frekju haft að engu fyrirmæli innflutningsyfirvaldanna. Allir vegir díærir Karl Friðriksson, yfirverk- stjóri, skýrði blaðinu svo frá í morgun, að allir vegir til Akur- eyrar væru ófærir vegna snjó- þyngsla. Hugsanlegt væri, að vegurinn fram í Hrafnagils- hrepp sé enn fær stórum bifreið um (truks), en þó ósennilegt. Engin tök eru að ryðja vegina lengur með ýtum, því aðfönnin er orðin svo mikil, að þær geta ekki rutt frá sér. Hafa því jarð- ýtur vegagerðar ríkisins allar verið settar í hús. Sem dæmi uni snjóþyngslin gat Karl þess, að það myndi vera viku verk fyrir jarðýtu að hreinsa veginn frá Akureyri út á Moldhaugnaháls. ur það dálítið leiðinlega í stúf við þann fallega blæ, sem er yfir mynd- inni. Að lokinni kvikmyndasýnmgunni var stiginn dans til kl. 1. Var kvöld- vakan öll mjög ánægjuleg og Ferða- félaginu til sóma. Ágóðanum, á ann- að þúsund krónum, verður varið til sæluhúsabygginga. ..... Um margra mánaða skeið hefir verzlun Islendinga við útlönd verið mjög óhagstæð, og hefir ískyggilega mikið gengið á erlendar innistæður þjóðarinnar. Áttu bankarnir í árs- lok 1946 tæpar 217 milj. kr. í erlend- um gjaldeyri. Hagfræðingarnir benda á það í hinu ítarlega áliti sínu, hvernig mik- il kaupgeta og hátt verðlag innan- lands, en jafnframt hlutfallslega há gengisskráning íslenzku krónunnar gágnvart flestri erlendri mynt, hafi sótt fast á gjaldeyriseign lands- manna. Er það enda kunnara en frá - þurfi að segja, að menn hafa keppst um það — með öllum hugsanlegum ráðum — að komast yfir gjaldeyri til kaupa á erlendum varningi. Framsóknarmenn hafa notað gjald eyriseyðsluna mjög sem árásarefni á fráfarandi ríkisstjórn. Skal því ekki neitað, að meira hóf hefði þurft að vera á gjaldeyriseyðslunni, en við ramman reip var að draga, því að allir vita, hversu háværar kröfur þjóðarinnar hafa verið um margvís- legan erlendan varning, og er ekki ' vitanlegt, að Framsóknarmenn hafi verið öðrum hógværari í þeim kröf- um. Bcnda *hagfræðingarmr, sem Framsóknarmenn vitna svo mjög í, rækihíga á þá erfiðleika, sem við hef- ir verið að stríða í þessum málum. Það er þó augljóst, að hér verður að spyrna ra^kilega við fótum og finna einhver ráð til þess að minnka eftirspurnina eftir erlendum gjald- eyri. Þjóðin verður að takmarka kauþ sín á erlendum varningi *við þá upphæð, sem hún á hverjum tíma getur aflað sér með sölu afurða sinna, þótt hún verði með því að neita sér um ýms þægindi. Er þess að vænta, að hið fyrirhugaða fjárhags- ráð taki mál þetta til rækilegrar at- hugunar........

x

Íslendingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingur
https://timarit.is/publication/675

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.