Íslendingur


Íslendingur - 16.07.1947, Blaðsíða 4

Íslendingur - 16.07.1947, Blaðsíða 4
ÍSLENDINGUR MiSvikudagur 16. júlí 1947 ÍSLENDINGUR Ritstjórí og ábyrgðarmaður: MAGNÚS JÓNSSON. Útgefandi: Úigáfufélag íalendingc. Skrifatofa Gránufélagsgata 4. Sírai 354. Auglýeángar og afgreiðsla: SVANBERG EINARSSON. Pósthólf 118. FRMÍTSMIÐJA BJÖRHS JONSSONAR HT Lýðræði og einræði Sj álf stæSismenn hafa alla tíð ver- iS höfuSandstæSíngar kommúnista hér á landi. Mörgum þótti því harla kynlegt, þegar þessir tveir flokkar hófu stjórnarsamstarf haustiS 1944. Ymsir hafa reynt aS afflytja málstaS SjálfstæSisflokksins í sambandi viS þetta stjórnarsamstarf, en fæstum mun þó geta dulizt þaS viS nánari athugun, aS hér var um aS ræSa beint framhald af baráttu flokksins gegn eflingu kommúnismans. Undir yfirskini lýSræSisástar og meS breyttu nafni höfSu kommúnist- ar aukiS mj ög fylgi sitt meSal verka- lýSsins, og AlþýSuflokkurinn hafSi reynzt algerlega vanmegnugur um aS stöSva þá þróun. Kommúnistar þótt- ust nú reiSubúnir til þess aS vinna aS umbótum á ríkjandi þjóSskipu- lagi. MánuSum saman höfSu Sjálf- stæðismenn reynt aS koma á stjórn- arsamvinnu allra flokka, enda var álit Alþingis í verulegri hættu. Fram- sókn skarst aS lokum úr leik, en SjálfstæSisflokkurinn taldi sér skylt aS reyna til hlýtar. Þótti flokknum ljóst, aS áframhaldandi stjórnleysi myndi enn efla aSstöSu kommúnista. MeS hliSsjón af áróSri kommúnista um áhuga á þjóSfélagsumbótum og til þess aS sýna þjóSinni, hversu lít- iS væri aS marka gaspur "þeirra, töldu SjálfstæSismenn rétt aS leggja fyrir þá nokkra eldraun. BuSu þeir kommúnistum og AlþýSuflokknum því samvinnu um víStækar þjóSfé- lagsumbætur og eflingu atvinnuveg- anna á grundvelli ríkjandi lýSræSis- skipulags. Ef kommúnistar gengju hér heilir til verks, myndu þeir um leiS grafa sér sína eigin gröf, því aS byltingarhugmyndir og ofstækis- kenningar fá engan hljómgrunn hjá þjóS, sem býr viS efnalega velmeg- un. Væri hinsvegar — eins og flestir Sjálfstæðismenn bjuggust viS — allt tal kommúnista um þjóSfélagsum- bætur á grundvelli lýðræðis og mannréttinda blekkingar • einar, myndi þjóSin sjá þaS svart á hvítu, og margt benti'til þess, aS þjóSin myndi því aðeins láta sannfærast, að hún ræki sig óþyrmilega á. Eins og allir vita, féllu kommún- istar á þessu prófi. Abyrgar stjórnar- athafnir og forusta um nýtar þjóð- félagsumbætur reyndust þeim ofraun. Að lokum kom í ljós, að enn logaði í gömlum glæðum. Rauði fascisminn tók nú að ógna frelsi og lýðræði í heiminum í stað þess brúna. Ástin á boðbera hins nýja einræðis freist- aði kommúnistanna íslenzku til þess ^Þanda6rot Bátahöfn — bílastœði. ENN VIRÐIST engin viðunandi lausn fengin á því vandamáli, hvar eigi að koma fyrir öllum þeim fjölda bifreiða, sem nú er til hér í bænum — hvað þá aðkomu bifreiðunum, sem hingað koma nú hópiim saman. Bifreiðastöðvarnar sjálfar hafa jafnvel engin stæði fyrir bifreiðar sínar, því að óviðunandi er að þurfa að fylla torgið með bifreiðum. Er lítil ánægja að sitja þar á bekkjunum innan um kös af bifreiðum. En það er auðvitað á þessu sviði sem annars staðar hægara að finna að en benda á úrlausn. Þó virðist ekki úr vegi að - íhuga þann möguleika að fylla hina svokölluðú bátahöfn, sem einkum virðist nú vera höfn fyrir sorp og alls konar óþverra og raunverulega hvorki til gagns né prýði, enda er hún næstum þurr um fjöru. A þessu svæði mætti fá stæði fyrir fjölmargar bifreiðar. Þetta ættu bæjaryfirvöldin að taka til rækilegrar at- hugunar, því að ekki er lengur hægt að slá á frest að finna einhverja lausn á þessu bifreiðavandamáli. Mjólkurbifreiðarnar. OG SVO er það afgreiðsla mjólkurbif- reiðanna. Ekki er ástandið þar betra. Gat- an upp gilið er einhver fjölfarnasta gata bæjarins, en þegar verið er að ferma mjólkurbifreiðarnar, verður þar náumast þverfótað fyrir bifreiðum, sem standa sín í hverja áttina. Er mesta mildi, að ekki skuli hvað eftir annað hafa orðið þarna slys, enda mun hurð oft hafa skollið nærri hælum. Umferðanefndin sáluga lagði ríka áherzlu á, að þessu yrði að breyta, og óhæft væri að hafa afgreiðslu mjólkur- bifreiðanna á þessum stað. En það er eins með þetta og margt annað í tillögum þeirrar ágætu nefndar, að lítið virðist ætla að verða úr framkvæmdum. Hávaðinn i miðbœnum. BLAÐINU hafa borizt margar kvartanir um það, að háreysti og ólæti í miðbænum, einkum um helgar, sé með öllu orðið ó- viðunandi, og hafi fólk ekki svefnfrið. Þetta mun vera orð að sönnu. Virðist ekki vanþörf á því að auka löggæzluna um helg- ar, og verður lögreglan miskunnarlaust að taka óróaseggina úr umferð, ef þeir ekki láta skipast við áminningar hennar, því að friðsamir borgarar eiga kröfu á því að hafa svefnfrið fyrir alls konar öskuröpum. Bekkir þurfaað vera víðar. FYRIR nokkru var á það minnt hér í blaðinu, að setja þyrfti bekkina á torgið. Bæjarverkstjóri brá þegar við og lét gera þetta. Nú vill blaðið vinsamlegast beina þeim tilmælum til hans, hvort ekki séu tök á að koma bekkjum viðar fyrir til þæg- inda fyrir fólk. Hér eru víða brattar brekkur og erfiðar fyrir gamalt fólk. Væri það því áreiðanlega vel þegið, ef það gæti tyllt sér niður á leiðinni. Sums staðar munu bekkir áður hafa verið, t. d. efst í Grófargilinu. FRÁ LIBNUM DÖGUM. r Ur annálum Ljótur garður. ÞAÐ ER leitt, hversu garðurinn fyrir sunnan Guðmanns-verzlun er orðinn órækt- arlegur og virðist illa hirtur. Þetta var mjpg snotur garður og til prýði og er því ömurlegra að sjá hann nú. Annaðhvort er að halda þessum garði vel við eða eyði- leggja hann alveg, því að illa hirtur garð- ur er verri en enginn garður. Væri þó illa farið, ef garður þessi legðist alveg niður, því að hann gæti verið til mikillar prýði þarna í miðbænum, og er þess að vænta, að eigendurnir setji nú rögg á sig og komi garðinum í sómasamlegt ástand. Ahugasamir menn. ÞAÐ VIRÐIST- svo sem kommúnistarn- ir hérna á Akureyri vilji reyna að bæta fyrir framkomu sína gagnvaft Krossanes- verksmiðjunni, og er síðasti „Verkamað- ur" alveg að springa af umhyggju fyrir hag bæjarbúa. Be'r vissulega að fagna því, Framh. á 7. sí'du. að láta hagsmuni ættjarðarinnar víkja fyrir hagsmunum hinnar aust- rænu stefnu. LýðræSishjúpnum var varpaS og gripiS til þess baráttutæk- isins, sem fascistum er tamast — of- beldisins. ÞjóSinni er nú sífellt betur aS skiljast þaS, eftir atburSi undangeng- inna mánaSa, hvers eðlis kommún- isminn er. Prófraun Sjálfstæðis- manna hefir sannað það, áð komm- únistar eru ekkihæfir til stjórnar- starfa í lýSfrjálsu" landi. Gerfibar- átta kommúnista fyrir hagsmunum verkalýðsins var til þess eins ætluð aS tryggja þeim máttugt vopn í bar- áttunni gegn þjóSskipulaginu og í þágu hins rauSa einræSis. Rauði fascisminn hefir nú leitt kúgun og ábján yfir margar þjóðir Austur-Evrópu, sem fórnað höfðu lífi miljóna manna til þess aS hrinda af sér oki brúna fascismans. MeSal lýSræðisþjóðanna vinna svo erind- rekar hinnar alþjóðlegu einræðis- stefnu markvissa undirróðurs- og skemmdarstarfsemi til þess að lama mótstöðuþrek þessara þjóða. íslenzka þjóSin verður að gera sér ljóst, að ný alheimsbarátta er að hef j- ast milli einræSis og lýSræSis. Sú barátta verSur háS í hverju því landi, þar sem kommúnisminn hefir náS að festa rætur. Sú barátta er ekki um lít- ilmótleg dægurmál, heldur frelsi og mannréttindi einstaklinganna. Það er því kominn tími til þess, að lýðræðis- öflin leggi smávægilegan ágreiníng sinn á hilluna og myndi órjúfandi varnargarS • um þessi dýrmætu rétt- indi lýðræðisskipulagsins. Sem betur fer, hafa kommúnistum brugðizt von- ir sínar um það að geta notað verk- lýðssamtökin til skemmdarverka gegn þjóðskipulaginu. Undanhald kommúnista er byrjað, og lýSræðis- öflin verSa aS fylgja fast á eftir og draga ekki af sér fyrr en rauSi fas- cisminn er algerlega brotinn á bak aftur. íslenzka þjóðin verður ein- huga að stefna að því marki að skapa hér blómlegt þjóðfélag á gfundvelli lýðræðis og einstaklingsfrelsis, en einræðis- og öfgastefnur eiga enga samleið með henni að því takmarki. 1705: Vetur misjafn með hretviðrum, stormum, snjóum og hörðum frost- um á góunni, svo firði alla lagði. Urðu á þessum vetri fjárskaðar og brotnuðu skip víða. Hengdi sig maður í Önundarfirði, og kerling í Helgafellssveit var bitin í baðstofunni. Hafís fyrir vestan, norðan og aust- an. Á alþingi voru líflátnar 6 mann- eskjur, karlmenn og konur, sem var: Kona úr Kjós, er fargað hafði barni sínu)Ter hún átti við giftum manni, en hann strauk. Ur Staðarsveitsmað- ur og kona. Hún var systurdóttir hans. Ur Strandasýslu maður" og kona. Hún var bróðurdóttir hans. Ur Þingeyjarþingi maður, er barn hafði átt við systur konu sinnar. Hann með gekk ekki brot sitt fyrr en á alþingi, kostaði sig sjálfur að norðan til hesta, og voru aldrei járn á hann lögð, gekk hughraustur til dauðans með söngum og guðhræðslu. Þann 8. október heyrðust undir sólarlag 2 dynkir í loftinu, langir og miklir. ¦.'- 1706: Vetur frostalítill, vindasamur og votur, hinn bezti til miðs vetrar, en þar eftir snjósamur og harður í sum- um sveitum og uín fjallgarðinn. Dó í Hjaltadal mjög aldraður mað- ur, 107 ára. A þessum vetri voru oft jarð- skjálftar .... en sá hræðilegi, stóri og mikli jarðskjálfti skeði þann 20. apríl, sem var þriðjudaginn seinast- an í vetri um morguninn í dögun. I þeim mikla jarðskjálfta hrundu nið- ur í Ölvesi 24 lögbýli, og að auki hjáleigur margar. Vart varð við tvo útileguþjófa fyrir sunnan Hellisheiti, hverjir að vegfarandi menn fötum og mat ræntu, og einn mann, er rak tvær landskuld- arkýr frá Hjalla í Ölvesi og að'Álfta- nesi í Borgarfirði til Guðmundar Sigurðssonar. Maður þessi sleppti kúnum, fundust þó síðar. Þá stóð . alþingi yfir 14 daga. Höggvinn maður úr Múlasýslu á al- þingi fyrir leynilegan barnsútburð, en móðir barnsins vægt um lífsstraff- ið orsaka vegna. Henni refsað á ál- þingi og giftum manni, er vitund hér af hafði og hórdómsverknað með henni framið, einnig sá maðuf, sem höggvinn var og barnið átti, hver að fyrr hafði í hórdóm fallið, markaður fyrir þjófnað. Eyddust 6 jarðir í Trékyllisvík á þessu vori harðinda vegna. 1706: Eldur uppi í Grímsvötnum. Vetur miðlungi. Kalt haust og þurrt. Snjóasamt fyrir norðan. Vitjaði í fjúkbyl bóndinn ájíömr- um í Hraunhrepp fjár.síns um kvöld- tíma, en fannst um morguninn lát- inn í fjárhúsinu, sem var hellir í tún- inu, og 50 sauðir dauðir þar inni. Hann lá örendur ofan á þremUr sauð- um, öllum dauðum. Á fyrirfarandi sumri eða ári á Eyrarbakka giftist ekkja nærri átt- ræð tvítugum manni. Vildi hún hon- um aftu'r skila innpotentiae causa (i. e. vegna óhæfni til barnsgetnaðar), þá nærri árið höfðu saman verið. yaman og aivava Eftirfarandi stökur eru eftir Bene- dikt S. Snædal á Húsavík: Skriffinnskan er skéleggt bákn skrapar saman fánýtt lap. Óviskunnar öruggt tákn, útkoman er heildartap. Fundahöld eru furSu mörg, fæst þó hvergi útsýn glæst. Andlega vantar búiS björg, blessun guSs er nauðsyn stærst. # A^SkomumaSur (í geðveikrahæli): Úr hverju varð maðurinn í 8. stofu vitskertur? Læknirinn: Af því að stúlkan, sem hann elskaði, vildi hann ekki. AðkomumaSur: En af hverju varð maðurinn í 9. stofu vitskertur? Lœknirinn: Af því, að hann giftist stúlkunni, sem vildi ekki manninn í 8. stofu. # Þegar tíðarandinn er sjúkur, þá halda allir, að þeir séu skáld og setj- ast við að yrkja. Hvar skyldi vera sá læknir, sem getur gefið þeim læknis- ráð, sem dugar? Húsbóndinn (önugur): Því er kaffið í dag öðru vísi en vant er? Húsjreyjan: Eg bjó það ekki til í þetta sinn. Tengdamammani Eg ekki heldur. Vinnukonan: Eg gerði það, eða er nokkuð að því? Húsbóndinn: Nei, mikil ósköp. Eg ætlaSi aðeins að segja, að það er það bezta kaffi, sem ég hefi lengi fengið. # A: Hugsið ykkur! Eg hefi horft á kafara, sem var fullan hálftíma í kafi. B: Hálftíma! Hvað er það? Eg hefi horft á kafara, sem kom aldrei upp aftur. Það er ekki trygging fyrir frægS- inni aS vera auSugur og af háum stigum. SpaSastungur verkamannsins og hamarshögg smiSsins sjást, þeg- ar veizlur hinna auSugu eru löngu gleymdar. .#

x

Íslendingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingur
https://timarit.is/publication/675

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.