Íslendingur


Íslendingur - 11.01.1950, Blaðsíða 2

Íslendingur - 11.01.1950, Blaðsíða 2
ÍSLENDINGUR Miðvikudagur 11. janúar 1950 Útgefandi: Útgáfufélag íslendings. Ritstjóri og ábyrgðarmaður: Jakob Ó. Pétursson. Auglýsingar og afgreiðsla: Svanberg Einarsson. Skrifstofa Grénufélagsgata 4. Sími 354. Prentsmiðja Björns Jónssonar h.f. Verkamaðurinn á vilií- götum. Fer með staðfaust fleipur um prófkosn- ingu Sjálfstæðismanna. Mannfyrirlitning kommúnista. í ýmsum sögnum höfum vér með hryllingi lesið um pyndingar sak- lauss fólks á ýmsum öldum. Vér höf- um heyrt getið rómverskra keiaara, er létu villidýr rífa fanga og þræla á hol, til augnagamans blóðþyrstum , lýð. Við höfum lesið um ótrúlegustu misþyrmingar í kristniofsóknum liðinna alda, um þumalskrúfur, tréhesta, gapastokka og önnur píslar- tæki. Við höfum heyrt um Indíán- ana, sem sviftu andstæðinga sína höfuðleðrinu og mannætur, sem .suðu hvíta menn lifandi til matar. Mannkynið hefir jafnan verið tal- ið á hraðri leið til aukinnar menn- ingarog mannúðar, en saga síðustu áratuga afsannar þá kenningu. — Kvalalostinn (sadisminn) virðist enn skipa mikið rúm meðal hinna svonefndu „menningarþjóða" og eiga frjóastan jarðveg meðal ein- ræðissinnaðra þjóða. Nazisminn og kommúnisminn tóku hann í þjón- ustu sína á áb*erandi hátt og virtist misþyrmingahneigðin vera ríkur þáttur í eðli þeirra einstaklinga, er skipuðu fangavarðarstöður þessara þjóða. A ófriðarárunum síðustu og eftir þau höfum vér heyrt svo marg- ar ótrúlegar sögur um miskunnar- lausa og dýrslega meðferð á föng- um í þýzkum og rússneskum fanga- búðum, — að vér höfum verið treg- ir til að trúa, en margaf þeirra hafa verið þeim rökum studdar, að eng- inn efast um sannleiksgildi þeirra í aðalatriðum. Það hefir víða vakið mestu furðu, hve kommúnistum hefir gengið fljótt og vel að framleiða svonefnd- ar „játningar" hjá sakborningum, þannig að maður, sem þeir þurftu einhverra hluta vegna að ryðja úr vegi, játaði á sig allar þær sakir, er þeir vildu láta hann játa. En svo mikið er víst, að þeir borgarar ríkj- anna austan járntjalds, sem komizt hafa undan og leitað á náðir vest- rænna lýðræðisríkja, drýgja heldur sjálfsmorð en að láta senda sig heim aftur til yfirheyrslu með „tækni" kommúnismans. Saga Mindszenty kardinála, er kommúnistar í Ungverjalandi þurftu að losna við, er ein ljótasta pynting- arsaga mannkynssögunnar. Með vís- indalegri tækni, m. a. á sviði lækna- vísindanna og lyfjafræðinnar, er þessi sterki maður yfirbugaður lík- amlega og andlegá, svo að hann rit- ar loks með eigin hendi allar þær á- Verkamaðurinn birtir 6. þ. m. greinark.orn um próíkosningu bjálí- Siæðismanna hér í bæ um uppstill- mgu iramboösirstans til bæjarstjórn- arKosnmganna 29. þ. m. Virðist „heimildarmanni" biaösins hafa ver- rð Utt kunnugt um úrsiit próíkosn- mgarinnar, þar sem hann skýrir svo Irá, að röðunin á listanum sé „langt írá því að vera rétt mynd" af vilja þátttakenda í kosningunni, og að naíngreind kona, sem ekki sé á iisL- anum, hafi átt rétt tii 6. sætis samkv. úrshtum kosningarinnar. A. m. k. 14—15 menn voru kosnir á fleiri atkvæðaseðium en konan, sem „Vm." telur hafa átt rétt á 6. sæti, en önnur kona, sem samkv. kosningunni „átti rétt" á 5. sæti og var boðið það, vildi ekki taka sæt- ið. 1 prófkosningunni var kosið um menn í 6 efstu sæti listans. í þessum sætum listans eru 6 at- kvæðahæstu mennirnir, eftir að kon- an, sem skipa átti 5. sætið, neitaði að vera á listanum. Þetta kallar Verkamaðurinn skrípalýðræði! LÝÐRÆÖI KOMMANNA. Verkam. birtir í sama blaði lista kommúnista, og vekur sérstaka at- hygli á því á öðrum stað, að fjögur efstu sætin á listanum séu skipuð „formönnum" stærstu verkalýðsfé- laga bæjarins. Þarna er ekki verið að spyrja kjósendur fyrirfram að því, hverja þeir vilji í bæjarstjórn. Formenn fé- laganna tylla sjálfum sér þegjandi í 4 efstu sæti listans, — skipta þeim upp á milli sín! Þetta er víst ekkert skrípalýðræði! EIRÍK EÐA BJÖRN. Verkam. læzt vera hneykslaður yfir því, að Eiríkur Einarsson skuli vera í 5. sæti listans. Honum ætti þó að vera ljóst, að fyllsta ástæða er til að vanda val 1. varamanns í bæj- árstjórn, þar sem hann þarf mjög oft að sækja fundi í forföllum aðal- fulltrúa. Og nú, eftir að Verkamað- kærur, er böðlar hans bjuggu til á hendur honum, og játar þær á sig með undirskrift sinni. Og þessi sama saga, eða svipuð, er alltaf að gerast í löndum þeim, er Sovétríkin hafa náð tangarhaldi á með aðstoð 5. her- deildarinnar, er dregið hefir lokur frá hurðum fyrir þeim innan frá. Mannslífið er einkis virði fyrir sjónum kommúnismans. Mannlegar tilfinningar reynir hann að uppræta. Öllu, sem tefur framsókn hans, skal rutt úr vegi með hverjum þeim með- ulum, er fljótvirkust reynast á hverj- um tíma. Mannfyrirlitningin er ljós- , asta einkenni hans. urirtn hefir birt lista kommúnista með verkamanninn Björn Jónsson í 3. sæti, standa miklar vonir til, að Eiríkur nái kosningu sem 5. bæjar- fulltrúi Sjalfstæðisflokksins. Barátt- an mun standa um Eirík, Björn og Braga. Verkamenn og iðnaðarmenn ráða miklu um úrslitin. Og þeir eiga ekki erfitt val. MÁNNSSPYRNA Knattspyrna er þekktur leikur. Þykir hann oft ganga miður fagur- lega, þar sem óprúttnir eiga hlut að máli, og til allrar hamingju er eng- inn fótbolti gæddur sál og tilfinning um. Nú virðist svo, sem leikur þessi sé að koraa fram í stjórnmálalífi Framsóknarmanna á Akureyri. — Heitir hann þar Mannspyrna, sem vænta má, því að knötturinn eða fótboltinn er maður. Listi Framsóknarmanna við bæj- arstj'órnarkosningarnar hér í bæn- um er nefnilega kominn fram. Tvö efstu stætin eru nú skipuð sömu mönnum og við síðustu bæjarstjórn arkosningar. En við þær var Mar- teinn Sigurðsson kunnur að góðu meðal verklýðssamtakanna í þriðja sætinu. Nú er honum sparkað það- an. Er þetta táknandi fyrir hugarfar Framsóknarmanna á Akureyri, a. m. k. í garð verkamanna, í sama mund og Sjálfstæðisflokkurinn hækkar sinn verkamannafulltrúa á sínum lista, svo að hann má teljast viss með að ná kosningu. Beri menn meðferðina á Marteini saman við hræsni þá, sem Framsókn arforingjarnir hafa jafnan hampað framan í verkamenn hér, ekki sízt þegar atkvæðaveiðar eru fram- undan, sézt vel, hvernig úlfurinn hreiðrar um sig undir gæruskinnum þeim, sem dregin eru að hún í þeim herbúðum, hvenær sem hræsninnar er brýn þörf í pólitískum átökum. Ekki er þó Marteinn svo óviljugur að ganga um endilangan bæinn í at- kvæðasníkj um, að þess vegna þurfi að launa honum hrekklausa þjónustu með þyrnum brýndu sparki í end- ann. Hitt mun sönnu nær, að Fram- sóknarmenn sjái í störfum hans ó- brigðulli dyggðir en þeir telja að nota eigi, a. m. k. þegar um okkur verkamenn er að ræða. Við höfum nú við þessar bæj'ar- stj órnarkosningar ekkert tækif æri gegnum lista kaupfélagsvaldsins til að fá fulltrúa. Þar tróna spekingar, sem eru hluthafar í fleiri en einu samvinnufélagi og skólastjórar með ríkisbrennimark Hermanns Jónas- sonar. Þar brosir hinn vígreifi bar- dagamaður, — doktorinn, — fyrr- verandi tilvonandi sigurvegari frá Róleg áramót. Reykjavíkur- og Akureyrarlögregla telja síðasta gamlárskvöld hafa. ver- ið „rólegra" en venja er til áður. í Rvík kváðu svo róleg áramót ekki hafa þekkzt í nál. mannsaldur. Varla hægt að telja neinar misfellur á,nema ef telja skyldi það, að um 200 manna að því er kunnugir telja, hafa verið mest í regluþjóna í sjóinn, fram af hafnar- bakkanum, fyrir að koma í veg fyrir að ölvaður maður drýgði sjálfs- morð. Nei, þetta voru bara smárnun- ir, segir hin reykvíska lögregla, og má því með sanni segja, að hún kalli ekki allt „ömmu sína"! Hrossaskítur í jólasögu. „Verkarriaður" sendir mér svolátandi hugvekju: „Ónefnt blað, sem þó er allfrægt hér á landi, gaf út jólablað fyrir hátíðarnar, sem ekki er tiltökumál. Meðal innihalds- ins var ofurlítil frásögn eftir ungan rit- höfund, þar sem sagt er frá kynningu hans við lítinn dreng í erlendu stórborgaröng- stræti. Drengurinn varð þar oft á leið höfundarins og alltaf að leika sér að hrossaskít í ryðgaðri dós. Þetta hefir svo hinn ungi rithöfundur að guðspjalli fyrir hugleiðingum sínum um óréttlæti heimsins og kennir „pípuhattakörlum" þeim, er götuna ganga, um allt saman, en einkum það, að drengurinn sé að leika sér að hrossaskít. Eins og gefur að skilja er saga þessi, sem nefnd er hinu óskiljanlega nafni „Jólasaga í júlí", áróður fyrir vÍ6sri teg- und stjórnmála, er kommúnismi nefnist. Menn kannast við skrítluna um manninn, sem stal, en hrópaði „grípið þjófinn" og tók sjálfur þétt í eftirförinni að sjálfum sér. Og sé þessi nýnefnda jólasaga borin saman við framkomu kommúnistaforingj- anna á Akureyri í sambandi við samfylk- ingartilboðið til Alþýðuflokksfélagsins þar, verður ljóst, að skinhelgi jólasögunn- ar er hin sama og þjófsins. „Barátta" kommúnista hér á landi fyrir „bættum kjörum hinna fátæku" hefir í áratugi verið fólgin í því, að hindra með öllum mögulegum ráðum, að þær umbæt- ur gætu farið fram á þjóðfélaginu, sem gerðu enda á því, að börn væru neydd til að leika sér að hrossaskít í öngstrætum. Alþingiskosningunum. Og af sumum öðrum angar gömul kaffibrennslu- lykt, blönduð biðraðafyrirlitningu. Með lista Sjálfstæðisflokksins horfir öðruvísi við. Á honum er, í tryggara sæti en áður, maður sem hefir starfað meðal okkar, unnið al- geng störf með vinnuhöndum, en situr ekki fjarri baráttunni við tvö- falda bókfærslu á skattfríum auði kaupfélags, sem iðkar mannspyrnu. Verkamaður. Og þótt kommúnistaforingjunum hafi ekki tekizt það ætlunarverk betur en svo, að þeir eru nú afhjúpaðir sem vargar í hverju musteri, — sem betur fer, þá er gerðin sú sama. Og þess vegna eru þeir sjálfir, sam- félagslega §éð, eins og hrossatað í jóla- sögu. Kaffi- og benzínsala FYRIR nokkru síðan kom kaffi í mat- vöruverzlanir hér í bænum frá Kaffi brennslu Akureyrar h.f. Fyrst kom það útibú KEA og benzínafgreiðslu sama fé lags, en síðar í nokkrar kaupmannaverzl anir. Varð vart nokkurrar óánægju í bæn um yfir því, að eitt verzlunarfyrirtæki skyldi fá kaffið sent til útibúa sinna á undan öðrum verzlunum. Einnig þótti það furðu gegna, að benzínafgreiðslu skyldi vera falin sala á kaffi, en þar mun hún, að því er kunnir telja hafa verið mest í bænum. LISTI SJÁLFSTÆÐIS- FLOKKSINS í Reykjavík til bæjarstjórnarkosn- inganna 29. janúar n. k. hefir verið birtur, og skipa þessir menn og kon- ur 10 efstu sætin: 1. Gunnar Thoroddsen, borgarstj. 2. Auður Auðuns, frú, lögfr. 3. Guðmundur Asbjörnsson, kaup- maður. 4. Jóhann Hafstein, framkv.stj. 5. Sig. Sigurðsson, berklayfirl. 6. HalIgr.Benediktsson, stórkaupm. 7. Guðm. H. Guðmundsson, hús- gagnasm.nu 8. Pétur Sigurðsson, stýrimaður 9. Birgir Kjaran, hagfræðingur 10. Sveinbjörn Hannesson, verkstj. Víðtæk prófkosning fór fram meðal Sjálfstæðismanna í Reykja- vík, áður en listinn var skipaður. Efstu menn á lista Sjálfstæðis- flokksins á ísafirði eru: Matthías Bjarnason, framkv.stj., Baldur Johnsen, héraðslæknir og Marzelíus Bernhardsson, skipasmíðameistari. KOMMÚNISTAR birta framboðslista sinn. Steingrímur fluttur í neðsta sœtið, en Elísabet í gamla sœtið hans. Kommúnistar á Akureyri birtu í blaði s.'nu á Þrettándanum framboðs lista sinn við bæjarstjórnarkosning- arnar. 5 efstu sæti skipa: 1. Elísabet Eiríksdóttir 2. Tryggvi Helgason 3. Björn Jónsson 4. Jón Ingimarsson 5. Eyjólfur Árnason. Verksfæðispláss fyrir hreinlegan iðnað óskast, má vera óinnnréttaður kjall- ari, skúrbygging eða annað, stærð helzt ekki undir 202. — Tilboð merkt „iðn" óskast sent blaðinu fyrir 15. janúar.

x

Íslendingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingur
https://timarit.is/publication/675

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.