Íslendingur


Íslendingur - 01.11.1950, Blaðsíða 3

Íslendingur - 01.11.1950, Blaðsíða 3
Miðvikudagur 1. nóvember 1950 ÍSLENDINGUR Elliheimilið í Skjaldarvík vollar innilegar þakkir fyrir gjafir og vinsamlegar heimsóknir á vígslu Elliheimilisins síðaslliðinn sunnudag. — Einnig þökkum við hjartanlega Kvenfélaginu „Gleym mér ei" í Glœsibœjarhreppi hina slóru og höfðinglegu bókagjbf, sem er allt Ritsafn Jóns Trausla og Ritsafn Einars H. Kvairan í skraulbandi hvorttveggja. ¦— MeS hjarlans þakklœti og bezlu árnaðaróskum. ELLIHEIMILIÐ í SKJALDARVÍK, Stefán Jónsson. IimröinmuB Gerum við bilaða myndaramma. Setjum gler í eldri ramma. " Nýkomið úrval a£ rammalistum. Rammagler fyrirliggjandi. Rey n i ð v i ðs k ip 11 n. GLERSLÍPUNIN H. F. Geislagötu 12 . S ími 15 3 8 Læknaskipti Þeir samlagsmenn, sem óska að skipla um lækni frá næstu ára- mótum, geta undirritað beiðni um það á skriístofu vorri, sem veit- ir upplýsingar um hvaða lækna er um að velja. Heimild þessi til læknaskipta gildir til 1. desember n.k. SJUKRASAMLAG AKUREYRAR Lðgtök Samkvæmt kröfu bæjargjaldkerans á Akureyri og á hans ábyrgð og að undangengnum úrskurði verða eftirtalin gjöld til Ak- ureyrarbæjar fyrir yfirstandandi ár, sem fallin eru í gjalddaga, tek- in lögtaki að liðnum átta dögum frá birtingu þessarar auglýsingar: 1. Útsvör, sem fallin eru í gjalddaga skv. lögum nr. 66 frá 1945. 2. Fasteignagjöld. 3. 011 ólokin gjöld til Hafnarsjóðs Akureyrar. Bœjarjógetinn á Akureyri 26. okt. 1950 Almenn skraning atvinnulausra manna, hin fj órða á þessu ári, fer fram á Vinnu- miðlunarskrifstofunni í Lundargötu 5, dagana 1.—4. nóvember 1950, að báðum dögum meðtöldum kl. 14.—18 alla dagana. Til skráningar mæti allir atvinnulausir karlar og konur og gefi skýrslu um atvinnu sína þrjá s.l. mánuði — ág. sept. okt. BÆJ ARSTJÓRI Skjaldborgarbíó UPP KOMA SVIK UM SÍÐIR (I Love Trouble) Ný, amerísk, spennandi sakamála- mynd. Aðalhlutverk: FRANCHOT TONE JANET BLAIR. Bönnuð yngri en 16 ára. zm — Nýja bíó — í kvöld kl. 9: KONA HLJÓMSVEITAR- STJÓRANS Söngva- og hljómlistarmynd frá 20th Century-Fox kvikmynda- félaginu. Leikstjóri: Lloyd Bacon. Helztu leikarar: Jeanne Crain — Dan Daily. Oscar Levant Barbara Lawrence Norðurlands B í ó Miðvikudags- og fimmtudagskv. klukkan 9: FÓSTURDÓTTIR GÖTUNNAR Sænsk stórmynd byggð á sönnum atburðum úr götulífi Stochólms- borgar. Aðalhlutverkin: MAJ-BRITT NILSSON PETER LINDGREN. Bönnuð börnum innan 16 ára. Síðasta sinn. Pöntun aðgöngumiða veitl móttaka frá kl. 1—2 e. h. í síma 1423. TIL SÖLU Borð og 4 stólar með tækifærisverði. Afgr. vísar á. ÍSLENDINGUR fæst BókabúS Eddu h.f., Bókabúð Akureyrar, Bókaverzlun Gunnl. Tr. Jónssonar og Bókaverzlun Axels Kristjánssonar h.f. MORGUNBLAÐIÐ fæst í Bókaver/.lun Gunnl. Tr. Jónssonar og * Bókaverzlun Axels Kristjánssonar h.f. 'FRAMHALDSSAGA — Nr. 11. ÁKÆRÐURTVISVAR Felthorpe lávarður hafði sagt öllum, að sonur sinn væri sér dauður, en þó hafði hann ekki getað hætt að hugsa um hann við og við. Hann hafði oft hugsað til þess á meðan Adrian var í fang- elsinu, að ef til vill væri honum sjálfum að einhverju leyti um það að kenna, að sonur hans hefði lent á þessum villigötum. Hann hafði aldrei minnst á þetta einu orði við eldri syni sína, en hafði þó ein- sett sér að gera eitthvað fyrir drenginn, þegar hann kæmi aftur. En þegar hann stóð allt í einu augliti til auglitis við Adrian, án þess að hafa átt hina minnstu von á því, komst hann í hræðilega geðshræringu og algert uppnám. Hann skoðaði hann alltaf sem dreng — mjög óstýrilátan dreng — óskiljanlega óstýrilátan dreng; en þó dreng, og svo hafði hann allt í einu séð fyrir framan sig fullvaxinn mann — mann, sem hafði þolað raunir hinna útskúf- uðu. Lávarðurinn gamli hafði einnig orðið að þola margt og hann þekkti þjáningadrættina í andliti unga mannsins. Og hann var ein- mitt í þann veginn að heilsa syni sínum vingjarnlega og af alúð, þegar gamla harðneskjan og kaldlyndið skutu upp kollinum, svo að hann taldi bezt að bíða með slíkt fyrst í stað, en mælti þess í stað þessi fáu og bitru orð, sem Adrian hafði reiðst svo mjög. Hann hafði ekki ætlað sér að gera þetta. Á samri stundu sá hann eftir að hafa sagt þessi orð, og ef Adrian hefði sagt eitthvað annað en hann gerði eða þagað, hefði hjarta gamla mannsins bráðnað. En þá kom hið tilfinningalausa, ögrandi og hortuga svar glataða son- arins. Afleiðingarnar urðu svo óheillavænlegar. Þegar Adrian kom aftur til Jósefínu sauð reiðin enn í honum, svo að hann bað hana að koma með sér út. Þau gengu upp gamla fjallastiginn, sem var tengdur svo mörgum dásamlegum minning- um í hug þeirra frá liðnum árum. Hér sagði hann henni frá heim- sókninni til föður síns. „O, Adrian, mig tekur þetta sárt," sagði Jósefína hrygg í bragði. „Afar sárt. Faðir þinn er hræðilega harðbrjósta. En láttu þetta ekki á þig fá, ástin mín; við sigrumst á örðugleikunum, þú og ég." „Ég tek mér þetta ekki nærri, elskan. Gamli svíðingurinn getur siglt sinn sjó. Eg hefi engu tapað. Hann var mér aldrei faðir og það er vissulega of seint að byrja á því nú; en það, sem ég þarf að tala um nú, ert þú, hjartað mitt. Og það er bezt að vera hreinskil- inn. Ég er eins og hvert annað úrhrak og framtíð mín verður í samræmi við það. Þjóðfélagið hefir þótzt þess megnugt áð varpa mér úr röðum sínum, útskúfa mér og búa mér þá framtíð, sem enginn vildi sjá hund búa við. — Fyrir mig og mína líka er ekkert afturhvarf til. — Mér er ætlað að verða þorpari; ágætt, ég skal sýna þeim, hvaða eld þeir hafa kveikt í mér, en ég get ekki haldið þér fastri við heit þitt, Jósefína. — Elskan mín, þín vegna verðum við að skilja." „0, nei, nei!" hrópaði Jósefína örvingluð. „Adrian, þú veizt ekki hvað þú ert að segja. Öll þessi erfiðu ár, sem ég hefi beðið þín, talið dagana þangað til þú kæmir. Adrian, ástin mín, elskar þú mig þá ekki? þarfnast þú mín þá ekki?" „0! Ég elska þig, Jósefína, ég þrái þig meira en lífið sjálft, en sérðu ekki hversu óhugsandi það er? Ég verð að berjast gegn öll- um, og ég verð að berjast aleinn. Hvernig gæti ég dregið þig niður í eymd og smán með mér?" „Aðstaða þín er alls ekki svona vonlaus, Adrian. Við getum far- ið burtu seinna; ég get ekki farið nú, þó að ég fegin vildi, vegna föður míns. En þú getur verið hér hjá okkur á meðan. Ég á pen- inga, og pabbi myhdi hjálpa okkur, ef í nauðirnar ræki." „Nei, elskan," svaraði hann og hristi höfuðið. „Þetta er gjör- samlega ómögulegt. Eg hefi lagst lágt, og á ef til vill eftir að leggj- ast lægra, en þó ekki svo, að ég taki peninga þína, ástin mín." „Adrian, ég sleppi þér ekki. Hver svo sem kjör þín í framtíðinni kunna að verða, þá krefst ég þess að ég fái að deila þeim með þér, nema þú getir í einlægni sagt, að þú'elskir mig hvorki né þarfnist mín, en mundu að ég get lesið hug þinn allan. Til þeirrar stundar skal ekkert megna að slíta þig frá mér." „Yndislega stúlkan mín," muldraði hann, þrýsti henni innilega að brjósti sér, og elskendurnir gleymdu öllum erfiðleikum í nútíð og framtíð. Að nokkurri stund liðinni sagði hann:

x

Íslendingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Íslendingur
https://timarit.is/publication/675

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.