Faxi - 01.01.1991, Blaðsíða 12

Það er örugglega efni í væna bók að
segja frá lífshlaupi Margeir Jónsson-
ar og vonandi veðrur sú saga færð í
letur, en við sem stýrum útgáfu
Faxa í dag töldum við hæfi að eiga
viðtal við Margeir á þessum tíma-
mótum. Við ákváðum jafnframt að
einskorða okkur við þá tvo þætti
sem einna mest hafa verið áberandi
í störfum hans, þ.e. útgerðina og fé-
lagsstörfin.
Allt frá unga aldri hefur Margeir
látið félagsmál til sín taka. Fyrst í
stúkunni, Faxa, ungmennahreyfing-
unni, í líknarfélögum, innan raða at-
vinnurekenda, í bæjarmálum o.fl.,
o.fl. Listinn yfir þau félög sem Marg-
eir hefur starfað í er langur og alls
staðar hefur hann látið gott af sér
leiða. En allan þann tíma sem Marg-
eir lét félagsmálin sig svo miklu
skipta, var hann jafnframt drífandi
atvinnurekandi sem náði góðum ár-
angri í sínum störfum á þeim vett-
vangi einnig. Við Kristján Jónsson
ákváðum að skipta með okkur verk-
um, þannig að hann ræddi við at-
vinnurekandann Margeir, en það
féll í minn hlut að ræða við félags-
málamanninn Margeir. I dag hefði
hann örugglega verið kallaður ,,fé-
lagsmálafrík". Og hefst nú viðtalið.
„Félagsstörfin áttu upptök
sín í stúkunni en Faxi lagði
mér verkfærin í hendur"
Ég hitti Margeir að máli á skrif-
stofu hans í Röstinni. Á veggjum
hanga Ijósmyndir, þar sem sjá má
Margeir í hópi félaga sinna í ýmsum
félögum sem hann hefur verið þátt-
takandi í. Einnig eru þarna myndir
af skipum sem hann hefur gert út og
mannskap sem hefur unnið við fyr-
irtæki hans.
Ég byrjadi á þuí ad leggja fyrir
Margeir eftirfarandi samvisku-
spurningu: ,,Hvad var þad sem
leiddi til þinnar miklu þálttöku í fé-
lagsmálum?"
,,Já, þegar þú segir það, þá er
þetta samviskuspurning, því svo
miklum tíma hefi ég varið til þess-
ara mála. Ég held að ég geti leitt
þetta meira og minna til Faxa,
vegna þess að ég tók svo oft til máls
og sá sem oft tekur til máls, hann er
umsvifalaust settur í stjórnir og
nefndir. Annars hefði ég gaman að
segja frá því, og ég minntist reyndar
á það, þegar við vorum að minnast
50 ára afmælis Faxa, að þaö er
þrennt sem minnir mig á haustið
1939. Þá hófst síðari heimstyrjöldin,
við stofnuðum Faxa og við Ásta gift-
um okkur. Þetta allt gerðist á þessu
sama hausti og ég var ekki nema 22
ára.“
„Fljótlega fór ég í Faxa að ná tök-
um á því, að geta sagt það sem í
huga mínum bjó og mynda mér
skoðanir um hin ýmsu málefni. Það
var stórkostlegt að fá að vera þarna
í hópi sér eldri manna og ég hef allt-
Margeir Jónsson með fjölskyldu sinni. í aftari röd frá vinstri eru Margeir, Margrét, Jóna, Ásta, Ragnheiður
og Valur. Sitjandi eru Haukur, Margeir, Arnþór, Ásta og Guðmundur.
Hér má sjá Margeir á Ráðhústorginu i Kaupmannahöfn ásamt Frlendi
Þorsteinssyni, formanni sildarútvegsnefndar. Þeir voru þá að koma frá
Prag, þar sem gerðir voru samningar um saltsíld.
af sagt, að Faxi hafi á þeim tíma ver-
iö minn háskóli. Ég hef eignast mjög
mikinn fróðleik við það aö kynnast
skoöunum þeirra manna sem hafa
veriö í Faxa. Þar náði maöur sér oft
í góðan efnivið til að nota við ýmis ^
tækifæri. Gættu að því, að þarna
voru hinir mætustu menn, eins og
Valtýr Guðjónsson, Hallgrímur Th.,
Ragnar Guðleifsson, Danival Dani-
valsson, Kristinn Reyr, Guöni Magn-
ússon, Egill Þorfinnsson, Huxley Ól-
afsson og Jón Tómasson, svo nokkr-
ir séu nefndir."
,,Ekki voru nú afskipti þín á þess-
um árurn einskorduö vid hin rnjúku
mál, eins og þad er kallad í dag?"
,,Nei, alls ekki. Mín félagsmálaaf-
skipti voru eiginlega á tveimur svið-
um. Annars vegar voru það allskyns
hagsmunafélög, ég hef geysi mikið
starfaö í hagsmunafélögum í krfng-
um sjávarútveginn og atvinnurekst-
urinn og svo verð ég snemma for-
maður ungmennafélagsins og æðsti
templar í stúkunni. Þetta tvennt
sameinast þarna — ég næ þarna að
láta sjónarmið mín koma fram, hvar
sem ég var í einhverjum af þessum
samtökum, eða í þessum félögum
vegna þess að ég hafði undirstöö-
una úr málfundaþjálfuninni í Faxa.
Við vitum það báðir, að margir eru
þeir sem liafa aldrei sagt eitt orð í
ræðuformi alla æfina, þeir hafa aldr-
ei haft réttu tækifærin til þess."
..Munstu eftir fyrstu rϚunni
þinni?"
,,Já, ég man vel eftir því, það var
á stúkufundi og það var nokkuö erf-
itt. Eg sagði nokkur orð og ísinn var
brotinn. Nokkru seinna þurfti ég að
taka á móti stórum hópi manna úr
stúkunni Frón úr Reykjavík sem
voru komnir til að heimsækja okk-
12 FAXI