Faxi - 01.01.1991, Blaðsíða 13

Margeir sat um árabil í stjórn Vinnuveitendafélags Suðumesja og var þessi mynd tekin fyrir nokkrum árum.
A myndinni eru Orn Erlingsson, Siguröur Garðarsson, Margeir, Olafur B. Ólafsson, Ólafur Björnsson, Karl
Njálsson, Einar Kristinsson og Huxley Ólafsson.
ur. Þetta var sett upp þannig aö þeir
ætluðu að byrja einhverstaöar í
bænum og ganga síðan undir fánum
um bæinn og svo átti ég að koma
fram á tröppurnar í Ungó og taka á
móti þeim með ræðu. Eg var varla
orðinn tuttugu ára þarna og ég get
sagt þér það, að þetta var ein erfiö-
asta ræða sem ég hef þurft aö halda.
Eg vissi nú ekki almennilega, hvað
ég ætti að segja, jrað var ekki alveg
nóg að segja bara að þarna kæmu
þeir til okkar, heldur varð ég að
setja inn í þetta eitthvað sem hvatti
okkur til dáða aö fá þennan virðu-
lega hóp í heimsókn. Og þarna tal-
aði ég líklega í einar tíu mínútur,
veörið var gott og þetta tókst vel."
,,Hvenœr fórslu ad starfa fyrir
Ungmennafélay Keflauíkur?"
,,Eg gekk í Ungmennafélag Kefla-
víkur, þegar ég var fimmtán ára,
starx og ég hafði aldur til og eitt-
hvaö hef ég nú strax fariö að starfa.
En ég tek 1940 við félaginu af Sverri
Júlíussyni sem flytur sig þá úr bæn-
um, var varaformaður og tók við
formennskunni af honum, en er síð-
an kosinn formaöur í að mig minnir
í tvö eöa þrjú skipti. Ég var þá líka
af fnllum krafti í stúkunni. Þessi tvö
félög ásamt Faxa eru síðan kveikjan
af öllu því félagsstarfi sem ég hef
tekiö þátt í eins og ég hefi áður
sagt."
,,/ mínum huga ber þad ef lil vil!
hæsl úr starfi Ungó smíöi sundhall-
arinnar og sídan leikstarfsemin. Þú
úttir þútt í þessum málum báöum?"
„Jú, ég var formaður sundlaugar-
innar lengi og átti þar ánægjulegt
starf með Olafi heitnum Þorsteinn-
syni og fleirum. Ég held að við höf-
um byggt hana í þremur áföngum.
En leikstarfiö var aö mestu í hönd-
um Helga S. Jónssonar. Ég lék þó
stundum, en ég var framkvæmda-
stjóri þegar við settum upp Skugga
Svein og sýndum hann í 30 skipti,
oftast fyrir fullu liúsi."
„Þegar maður lítur til baka, þá
verða svona atburðir sterkir í minn-
ingunni og maöur veltir því fyrir sér,
hvernig til tókst með svona hluti,
þegar maður var að byrja að basla
við að láta skoðun sína í Ijós. En eins
og ég sagði áður, Faxi var í gegnum
tiöina minn háskóli. Eftir að ég var
kominn í útgerðina um árið 1945,
þá var ég strax drifinn á fiskiþing og
síðar fór ég í síldarútvegsnefnd og
sat þar í 30 ár. Þetta er reyndar allt
svo ótrúlegt, að ég vil oft draga það
við mig að minnast á allar þær
nefndir og stjórnir sem ég sat í, en
þegar viö erum nú að ræða þetta
hér, þá víst ekki hjá því komist, að
eitthvað af þessu verður aö nefna.
Ég var t.d. í stjórn Landssambands
ísl. útvegsmanna i 23 ár, ég var í
verölagsráöi sjávarútvegsins í 23 ár
og és> var í stjórn Skreiöarsamlags-
ins. Eg var einnig í 18 ár í stjórn SÍF
og þð var heilmikið verk. Og þegar
ég fer að hugsa um þetta nú, þá var
þetta allt saman ákaflega skemmti-
legt."
„Ariö 1976 er vidtal vid þig hér í
Faxa og þur segir þú frú því, ad þú
sért ad hœtta í stjórn Skreidarsam-
lagsins, því þú œtlir nú að fara aó
rifa seglin. Þú haföir þú setid sem
varaformadur í tíu ár og verid var
ad bidja þig um ad taka vid for-
mannsstarfinu. Enþú Itufdir humm-
ad þad fram af þér. Ekki hefur þú nú
þú rifað seglin neitt óskaplega mik-
ið?"
„Nei kannski ekki og þó. Þarna
haföi ég þaö í huga aö ég varð að
gæta fyrirtækisins. Það varð aö
rikja visst jafnvægi á milli fyrirtæk-
isins og félagsmálanna. Ég setti þaö
alltaf sem skilyrði, að ég gæti ekki,
nema þá í einhverjum sérstökum til-
fellum mætt á fundum fyrr en eftir
hádegi. Og það út af fyrir sig þýddi
það að ég haföi alltaf mjög gott sam-
band við mitt samstarfsfólk. Ég
ræddi t.d. oftast daglega við verk-
stjórann — var ef till vill eitthvað
sem vantaði — hvernig gekk o.s.frv.
Þetta var náttúrulega ákaflega mik-
ilvægt."
„Mig langar nú til að spyrja þig að
því, hvað öll þessi félagsmúlastarf-
semi hafði að segja fyrir þig I hinu
daglega lífi?"
„Já, við verðum að koma inn á
það, aö ekki var ég í öllu þessu fé-
lagsmálastússi vegna þess að þetta
væri mitt hobbý. Ég var alltaf að
vinna um leið í fyrirtækinu, í öllum
sjávarútvegssamtökunum var ég
alltaf mjög áhugasamur um að
vinna aö framgangi þeirra mála sem
væru bæði minu fyrirtæki og sömu-
leiðis öðrum, hliðstæðum fyrirtækj-
um til framdráttar. í stúkunni var
áhuginn náttúrulega bindindismál-
iö, í ungmennafélaginu var það leik-
listin og íþróttirnar og í sundlaugar-
málunum var það sundið. Svona má
lengi telja og alltaf var það vegna
þess að mér þótti verketnið áhuga-
vert og nauðsynlegt."
„Margeir: Að loknum þessari upp-
talningu. þá vaknar eðlilega þessi
spurning: Hvernig komstu yfir allt
þetta?"
„Já, það er von þú spyrjir. Maður
veltir þessu nú fyrir sér, því þessu til
viðbótar var maður hér heima for-
maður útgerðarfélagsins, formaður
vinnuveitendafélagsins og var í
stjórn þessara félaga áratugum sam-
an og svo sat ég í bæjarstjórn í átta
ár. Nú barnahópurinn var stór og
konan varð að sjá um allt heimafyr-
ir.“ Að þessum orðum sögðum
brosti Margeir kankvíslega og bætti
við: „Það er víst nokkuð öruggt, að
ég vaskaði ekki oft upp heima fyrir
eða tók til hendinni við heimilis-
störfin. Þar var Ásta hæstráðandi og
börnin hjálpuðu auðvitað til, þegar
þau uxu úr grasi."
„Nú er oft sagt, þegar sömu
mennirnir eru búnir að sitja ístjórn-
um íjafnvel marga áratugi: Hvernig
er það œtlar karlfj. . . að verða elli-
dauður t stjórninni, hvernig er hægt
að losna við hann. Hvaða mat hefur
þú sjálfur lagt á það, hvenœr tími
var kominn til að draga sig til baka
í hinum ýmsu stjórnum og nefndar-
störfum?"
„Ég held persónulega, að ég hafi
komist í gegnum veru mína í hinum
ýmsu félögum, þannig að ég óska
sjálfur eftir að losna, áður en mönn-
um finnst að þeir þurfi að losna við
mig. Mér hefur fundist geysilega
ánægjulegt að hætta, áður en menn
fara einmitt að spyrja, hvað ætlar
kallin eiginlega að vera þarna lengi?
í dag er staðan þannig, að ég hef
dregið mig til baka á flestum stöð-
um, nema ég sit enn í stjórn Lífeyris-
sjóðs Suðurnesja og mér myndi
finnast gott að hætta þar, þegar ég
verð 75 ára innan ekki svo langs
tíma. Það hefur verið mér mikil
ánægja, að mér finnst ég hingað til
hafa getað tekið þátt í allri umræðu
og lagt eitthvað til málanna. En
sjálfsagt að hætta hverjum leik er
hæst stendur."
Við höfum nú farið vítt og breytt
í þessu spjalli okkar, en að lokum
legg ég þá spurningu fyrir Margeir,
hvað ráð hann vilji gefa ungu fólki
sem er ef til vill að draga það við sig
að taka þátt í félagsmálum.
„Ég mundi vilja segja það, að þeg-
ar á heildina er litið á þetta lífshlaup
mitt, að ég er harla ánægður. Þátt-
taka í félagsmálum getur nefnilega
bæði hjálpað manni að koma eigin
áhugamálum á framfæri og einnig
gert manni kleift að láta eitthvað
gott af sér leiða."
Við látum þessi orð Margeirs
verða þau síðustu i þessum þætti
viötalsins, en Kristján mun síðan
eins og áður sagði spyrja Margeir
spjörunum úr varðandi útgerð, fisk-
vinnslu, reiðhjólaviðgerðir, bíósýn-
ingar, slökkviliðið og margt, margt
fleira. Að öllum líkindum hiunum
við birta það t næsta blaði.
Helgi Hólm.
FAXI 13