Faxi - 01.04.1991, Blaðsíða 16

því mjög mikilvægu hlutverki í
skírninni. Þetta myndi einnig
minna sóknarfólk á að við erum
tekin inn í kirkjuna við skírnina.
Þannig er hægt að láta bygg-
ingarlistina flytja ákvedinn
boðskap. Rýmið getur tjáð það
sem er mikilvægt í tilbeiðslunni.
Ég vil einnig leggja áherslu á að
stólar í sölum safnaðarheimilisins
verði lausir, en þo' hægt að krækja
þeim saman. Þetta býður upp á
aukinn fjölbreytileika við allt það
sem þar fer fram m.a. að sitja í
hring eða andspænis hvert öðru.
Auk þess teldi e'g rétt að innra
rými yrði ekki alfarið steypt held-
ur sem mest úr viði. Með því vær-
um við að leggja áherslu á að
einnig sé verið að byggj fyrir kom-
andi kynslóðir, sem hugsanlega
vildu breyta einhverju. Tengi-
gangur eða -gangar við kirkju
þurfa að vera rúmgóðir, því gera
þarf ráð fyrir að fólk í safnaðar-
heimili gangi til altaris og syngj-
andi söfnuður og/eða kórar fari á
milli kirkju og safnaðarheimilis,
auk sunnudagaskólabarna. Þetta
yki líkur á því að fólk sem er í safn-
aðarheimilinu finndi sig komið í
kirkjuna við guðsþjónustuhald,
en tæki jafnframt „mynd af kirkj-
------------*-----------------
unni með sér yfir í safnaðarheim-
i!ið“, eins og undirbúningsnefndin
bendir réttilega á, með því að
koma fyrst inn í kirkjuna sjálfa.
Það eru einnig sterkustu rökin
gegn því að byggja safnaðarheim-
ilið við kórgafl, t.d. hringlaga hýsi,
sem tengja mætti byggingarstíl
fyrri alda, en sem svaraði um leið
þörfum í safnaðarstarfi. Lóðar-
rými til þess er nægjanlegt við
vesturgafl kirkjunnar, en þessi
kostur er eflaust dýrari og hugs-
anlega yrði meiri röskun á kirkju-
starfinu meðan á byggingu stend-
ur. Staðarval nýs safnaðarheimilis
við norðurhlið ætti ekki að verða
ágreiningsefni, þótt þetta sé við-
kvæmt vegna gróinnar byggðar,
eins og nefndin kemst að niður-
stöðu um.
Ég legg meira u pp úr því að góð-
ur samgangur sé milli safnaðar-
heimilis og kirkju, þannig að hægt
sé að virkja allan söfnuðinn þegar
svo ber undir. Við verðum að
minnast þess að Gud leggur orð
sitt ekki aðeins okkur í munn
heldur notum við líka hend-
urnar í helgihaldinu.
Þess vegna getur kirkjubygg-
ingarlistin vafist fyrir mönnum,
því hún byggist ekki aðeins á því
að fólk komi og hlusti heldur taki
virkan þátt. Við megum ekki láta
nægja að skapa skilyrði til þess að
hægt sé að hlýða á talað mál eða
söng, heldur jafnframt að aðstaða
sé sem best til þess að eiga samfé-
lag um Guðs borð eða ganga til
altaris. Þetta er afar mikilvægt í
stórum söfnuði. Til þess að árétta
hvað helgihald er stór þáttur í lífi
safnaðarins vii ég geta þess hér að
á 15 ára prestsskaparferli hef ég
skírt 1654 börn, fermt 1927 ungl-
inga, gift 436 brúðhjón, jarðsung-
ið 416 manns, sungið 1033 guðs-
þjónustur, tekið 12.539 til altaris,
þar af 1335 á sl. ári og haft um
2000 sálgæslusamtöl. Auk þess
hefur sunnudagaskóli verið starf-
andi í 345 skipti. Það þarf því að
huga að nýju safnaðarheimili með
þessar staðreyndir í huga, en
byggja ekki á óljósum hugmynd-
um.
Auk þess kemur fram í könnun
Björns Björnssonar og Péturs Pét-
urssonar um trúarlíf Islendinga,
aö væntingar fo'lks um breytta
starfshætti kirkjunnar beinast
mjög að guðsþjónustuhaldinu.
Það er hægt að koma raust
manna til skila á tæknilegan hátt,
en ekki höndunum eins og t.d. við
útdeilingu sakramentisins. Það er
stundum haft á orði að hina lóð-
réttu vídd í boöun trúarinnar sé
að finna viö altar ið og skírnarfont-
inn. Þar nær Guð til fólksins, sem
safnast þar saman, með því að
nota hendur okkar. Við mælum
ekki aðeins Guðs orð af vörum,
við snertum og blessum aðra í
nafni hans. Við þurfum sem sé að
hafa bæði í huga hina láréttu vídd
boðunarinnar og hina lóðréttu við
byggingu nýs safnaðarheimilis.
Við ætlum okkur ekki að byggja
TIMARIT
Æókabúi tiefifaúíkur
DAGLEGA I LEIÐINNI
VEISLUÞJÓNUSTAN
tilkynnii
Nú þegccr við höíum haíið rekstur veitingahússins K-17 við
Vesturbraut, getum við boðið upp á minni og stœrri sctli fyrir
hvers konctr veislui og manníagnaði.
VEISLUR ERU OKKAR FAG - LÍTTU VIÐ OG RÆDDU MÁLIN.
Með bestu kveðjum,
Axel Jónsson
VmSLUÞJÓNVSTAN HF. löavöllum 5. Keílavík - Sími 14797
enn eitt félagsheimilið. Umfram
allt er kirkja og safnaðarheimili
fyrir fólk til að koma þar saman
og finni menn þar til samfélags
mun ljósið lýsa þeim mun skærar.
Guð er þá meðal þeirra sem ákalla
hann en ekki á einhverjum fjar-
lægum stað. Einn af arkitektum a
samtímans hefur sett krossinn í
miðju safnaðrins til þess að leggja
áherslu á þetta. Vissulega getum
við ekki snert Guð en við snertum
aðra og blessum í nafni hans. A
síðari árum hefur friðarkveðjan á
undan altarisgöngu orðið tákn
sáttargjörðar og kærleika, þar
sem kristnir menn takast í hendur
eða faðma hver annan.
Ef líkja má kirkjunni við heil-
steypta setningu getum við leyft
okkur að huga að einstökum orð-
um sem mynda setninguna.
í seinni tíð hafa menn séð mikil-
vægi þess að hafa nægjanlegt
rými til þess að koma saman til
helgihalds. Kristinn söfnuður
þarf að safnast saman til lofgjörð-
ar og tilbeiðslu. Eitt af því mikil-
vægasta sem söfnuðurinn gerir er
að safnast þannig saman. I frum-
kirkjunni gerði það eitt að koma
saman kristna me nn að píslarvott-
um. Fyrsta skrefið í öllu helgihaldi
er að safnast saman og taka þátt.
í öðru lagi er talað um hreyfi-
rými. Kristin tilbeiðsla gengur út
frá því að hægt sé að komast um.
Til þess að hreyfa við fólki and-
lega þarf að vera hægt að hreyfa
við því líkamlega. Kristir menn
eru pílagrímar.
Helgihaldið fer að mestu fram í
kirkjunni eða safnaðarrýminu.
Kirkjan er staður fólksins.
Gríska musterið var hið gagn-
stæða. Heiðingjarnir héldu fjár-
mununum innan dyra en fólkinu
utan dyra. Kristnir menn eiga að
nota peningana fyrir heiminn fyr-
ir utan og þjóna fólkinu inni í
kirkjunni. Kristur er nálægur þeg-
ar söfnuðurinn biður og syngur í
hans nafni, en við ættum einnig
að hafa í huga að hann er nálægur
í hinum fátækasta okkar á meðal.
Kórrýmið og/eða kirkjuloft-
ið er oft hvað erfiðast að skipu-
leggja, ekki síst ef það er óljóst
hvert hlutverk kirkjukórs er í
helgihaldinu. Við höfðum til-
hneigingu til þess að fara með
kórinn eins og hann væri söfnuð-
urinn, en við ættum að fara með
söfnuðinn eins og hann væri kór-
inn. Það þarf einnig að gera ráð
fyrir hljóðfæraleikurum og döns-
urum og fjölþættum uppákomum.
Nýtt safnaðarheimili ætti að gera
kórinn okkar hreyfanlegri og sjá-
84 FAXI