Faxi - 01.09.1991, Blaðsíða 22

Málverkasýnmg
Marínssonar
Nýlokið er málverkasýningu
Guðmundar Maríussonar. Sýning-
in stóð yfir frá 31. ágúst til 8. sept.
í sýningar- og fundarsalnum í ris-
inu á Tjamargötu 12 („Spari-
sjóðshúsinu").
Alls sýndi Guðmundur að þessu
sinni 40 myndir, sem hann hefur
málað sl. tvö ár. Myndimar em
ýmist málaðar með pastellitum,
þær minni, eða olíulitum.
Myndefnið er sótt að stærstum
hluta út í náttúru landsins ýmist
hina ósnortnu af mannavöldum eða
í byggð, einkum þá byggð og
búskaparumhverfi, sem heyrir nú
sögunni til.
Enginn sem naut þessarar sýn-
ingar mun ganga þess dulinn að
Guðmundur er djúpt snortinn af
sjónum og lífsbaráttunni við sjáv-
arsíðuna, svo einkar sterklega og
sannfærandi tekst honum að skapa
grípandi myndir úr því umhverfí.
Hann er heldur ekki í vandræð-
um að gefa myndum sínum nafn
við hæfi, öðrum fremur hef ég þar í
huga myndir sem sýna á skýran,
listrænan hátt störf og aðstöðu um
borð í fiskiskipum.
Hann gjörþekkir reyndar það líf
enda fæddur á Flateyri við Onund-
arfjörð og lengst af sjómaður fyrst
vestra og síðan frá Keflavík um
árabil eftir að hann fluttist hingað
suður.
Af myndum þessarar gerðar má
nefna „Á veiðum" og „Greitt úr
netum“.
Mitt álit er að Guðmundur hafí
náð mjög góðum tökum við notkun
pastillita. Litasamsetning og lit-
brigði undirstrika og draga sterk-
lega fram andblæ þess sem fengist
er við í hveiju myndverki fyrir sig.
Stærstu olíulitmyndimar vöktu
líka með mér góð hughrif þó ann-
ars konar væru. Nú eftir á hefur
myndin „Álfasteinn“ orðið mér
kært umhugsunarefni, trúlega mest
vegna hins sérstæða roða hinnar
kyrru sumamætur, sem listamaður-
inn lætur umvefja álfasteininn og
umhverfi hans.
Það er sem áhrif myndarinnar
laði fram í hugskotínu þakkaróð
um hið blíða sumar sem nú er á för-
um. Sérdeilis aðlaðandi og áhuga-
vert var hversu smekklega mynd-
unum var fyrir komið á sýning-
unni, meðalstómm og stórum
myndum í bland með litlum rað-
tengdum myndum ýmist 2, 4 eða 6
saman.
Svo er að sjálfsögðu á það að líta
að nú er með sanni hægt að segja
að hér í bæ hafi okkur áskotnast
fyrsta flokks salarkynni til mynd-
listarsýninga. Hjálpast þar allt að
sem mestu máli skiptir eins og t.d.
ljósir gluggalausir útveggir og fær-
anlegir skilveggir, snotrar og góðar
upphengibrautir og síðast en ekki
síst stórgóðir lýsingarmöguleikar
bæði með beinni og óbeinni lýs-
ingu.
Aðsókn og sala á sýningu Guð-
mundar mun hafa verið með því
besta sem hér hefur verið fram að
þessu. Á þar án efa bæði þátt í að
Guðmundur er þekktur fyrir að
vera ákaflega næmur og vandvirk-
ur í listsköpun sinni og svo kannski
líka hitt að fólk er í vaxandi mæli
að átta sig á því héma suðurfrá, að
við þurfum ekki sífellt að leita út
fyrir svæðið í von um að fá eitthvað
meira eða betra en okkar listafólk
og sýningaraðstaða hefur upp á að
bjóða.
Um listamannsferil Guðmundar
má m.a. tfunda það, að hann hefur
tjáð mér að hann sé fæddur með
teikni og málara ástríðu. Sú ástríða
hafi hins vegar vart fengið að
blómstra að ráði fyrr en hann byij-
aði að vinna með „baðstofuhópn-
um“ árið 1975. Þar í þeim fijóa og
góða félagsskap var hann síðan
samfellt um 10 ára skeið.
Sýning Guðmundar mun vera
hin þriðja, sem haldin er að Tjam-
argötu 12.
Fyrst var sýning ungs keflvísks
listamanns Þorfinns Sigurgeirsson-
ar. Hún var sett upp í húsakynnum
Sparisjóðsins í Keflavík í tengslum
við að Sparisjóðurinn flutti í húsi í
mars í vor.
Listakonan Ásta Pálsdóttir varð
hins vegar fyrst til að sýna í sýning-
arsalnum í risinu. Sú sýning var um
miðjan júní.
Nú þegar þetta er ritað hefur það
svo spurst að skammt muni til sýn-
ingar Soffíu Þorkelsdóttur en hún á
það sammerkt með Ástu að vera
vel þekkt listakona úr „bað-
stofuhópnum".
Að lokum fylgja hér með kærar
kveðjur og þakkir til Guðmundar
Maríussonar og sú fróma ósk að
honum megi ganga fljótt og vel að
koma sem mestu af „hugmyndum“
í sýnanlegan búning.
K.A.J.
„Síldar-
ævíntýri"
Siglfirðingar brydduðu upp á
þeirri nýjung f sumar að skapa
eða endurvekja stemmningu
sfldaráranna f Siglufjarðarbæ.
Þetta skemmtilega og vel
heppnaða sfldarævintýri stóð
yfir f bænum um verslunar-
mannahelgina. Mikið fjölmenni
var þá saman komið f bænum
vfðs vegar að af landinu og
undu allir glaðir við sitt eins og
bessi stemmningmvnd ber
greinileea með sér.
158 FAXI