Nýi tíminn - 01.05.1932, Blaðsíða 1

Nýi tíminn - 01.05.1932, Blaðsíða 1
 w g k 14 / i l't \ 'Í'H ^lk / H t;:'.'''' xm / 1 Vt; §• —J 71 rv = H f I N uTGEFANLI: BÆOTAJÍEFND KÖMMÖMTS TAFLGKKS ÍSLANDS. 1. arg. Maí 1932. 4. tbl. KRÖFUB BMDA. Á það hefir verið bent í fyrri blbðum Uýja tímans hvílík nauðsyn það er bændum, að þeir á eihhvern hátt bindist samtbkum, til að tryggja sjer lífsmbguleika. Kfú verð ur í þessu blaði og næstu blbðum bent á hverjar þær kröfur eru, sem brýnust nauð- syn er á að bændur setji fram á þessum tím- um og þeir fylki sjer um. I.Kröfur í skuldamálum. Pyrst ber í því sambandi að minnast á skuldamálin. Þar kallar brýnust þbrfin til bráðra aðgerða. Sje ekkert að gert, þá vof- ir það yfir miklum f jölda bænda, að þeir verði að hrbkklast frá jörðum sínum og bú- stofn þeirra allur lenda £ skuldagreiðslur og bændurnir standa eftir sem gjaldþrota- menn eða fara að byrja nýja tilveru á mbl- inni með þúsunda skuldir á bakinu, sem þeií bvo hugsa sjer að standa skil á, ef þeir einhverntíma fengju eitthvað að gera og fengju eihhverja krónu fram yf ir það, sem þeir borga fyrir kjallaraholu, lítið, ó- dyrt og bætiefnasnautt fæði og eihhverja larfa til að skýla nekt fjblskyldunnar. í síðasta tölublaði var á það bent að lægsta krafa, sem beandur yrðu að gera, ! væri sú, að það væri tryggt, að þeir yrðu ekki skulda vegna hraktir af jbrðum sínum, ! eða þurfi að skerða bústofn sinn til skuld.4 alúkninga og Vera þannig sneyddir mbguleik+ um til að afla sjer lífsnauðsynja með búi sínu næsta ár, og enn fremur, að lánar- \ drotnar eigi engan rjett til afurða búsins fyrr en komið er fram ur lágmarksupphæð, sem bondinn hefir til framfærslu f jölskyldu sinni. Þessi krafa er hugsanleg án þess að um nolckra skuldauppgj bf væri að ræða og gæti það fari ð fram á tvennan hátt. önnur ' leiðin er sú, að lánin, sem fyrir eru, standi áfram án þess að borgað sje af þeim! og bætist við þau lán vangreiddir vextir . Hin er sú, að bændum þeim, er ekki hafa i nein tbk a að standa í skilum vi ð lánar- drottnana, sjeu útveguð ný lán. Verður í því sambandi að gera krbfu til þess að fá- tæku bændurnir einir sitji fyrir bllum nú- verandi lánaheimildum bankanna til land- búnaðarins, en betur stæðu bændurnir, sem áður hafa fengið stærstu upphæðirnar,hljótii ekkert þeirra lána framvegis meðan bvo er ' ástatt sem nú er eða ekki betra ástand. Þetta er lágmark þeirra krafa, sem i ksýga nauðsyn er a að knyja fram nu þegar. ! Það er ekkert annað en einfoldustu krofur | um að fá að draga fram lífið, því að engin lífsskilyrði eru til handa bændunum,eftir að búið er að flæma þá frá jorðunum.- En jafnframt því, að settar eru fram þessar lágmarkskrbfur,þá verða bændur að gera sjer það ljóst, að þeir geta alls ekki sætt sig við það eitt, þó að þeim væri fullnægt, heldur verða þeir að stilla krbfunum miklu hærra og líta á uppfyllingu þessara krafa aðeins sem spor í áttina, - aðeins sem vernd þá stundina, sem er að líða. Bændur verða nú þegar að gera sjer það ljóst, að þeir geta ekki sætt sig vi ð það að um leið og eitthvað Twfgf.r kynni að rofa til í atvinnulífi þjóðarinnar, að þá hvíli skuldaklafarnir áfram á þeim með margfbldumþunga, svo að þeir geti aldrei gert s j er vonir um annað en sama baslið æfina út í gegn og eigi altaf yfir hbfði sjer hættuna a því að vera flæmdir burt frá endurbættum jörðum sínum, og það þótt þeir spari svo við sig brýnustu nauðsynjar, að þeir legg'i heilsu f jblskyldunnar í hættu. Þeir verða því að bua sig undir það að halda baráttunni áfram og kref jast að skuldirnar sjeu strikaðar ut eða afskrif aðar eftir ástæum, þannig,að hver bóndi hafi ekki meiri skuldir á heröum en það, sem hann auðveldlega getur ráðið við, með því að hann hafi sæmilegt fyrir fj'blskyldu sína að leggja. Eru kröfur bænda framlcvæaanlegar? Aður en lengra er farið í að telja upp þær la?bfur, sem fátækari bændur verða að stilla upp og sameinast um, þá teljum við rjett að svara spurningu, sem við telj- um víst, að margur bondi muni leggja fyrir sig og sem óefað myndi draga úr ýmsum með að setja fram áðurtaldar krbfur viðvíkjandi slculdunum og aðrar nauðsynlegar kröfur,og su spurning er: Hver borgar brúsannm ef við fáum krbfum okkar fullrægt? í raun og v©ru liggur langbeinast við að svara þessari spurningu hreint og beint á þann hátt, að bændurnir, sem eru að berj- ast fyrii* einfaldasta rjetti sínum til að lifa, eigi heimtingu á því, að það þjóð- skipulag, sem hefir bundi ð þeim þennan bagga á herðar7 þrátt fyrir takmarkalausa elju þeirra os: þrautseigju og látlaust strit frá morgni til kvblds, leysi hann af þeim, og ríkisvaldið um það, hvernig í skrambanum það geri það.- En rjett er þó að athuga,hvaða leiðir eru til að full- nægja kröfunum, um leið og þær eru settar f ram. Ef þú bóndi góður ert spurður að því, hvar ríkið eigi að taka fje til þessara útgjalda, sem vitanlega verða geysimikil,

x

Nýi tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýi tíminn
https://timarit.is/publication/699

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.