Morgunn


Morgunn - 01.12.1965, Síða 8

Morgunn - 01.12.1965, Síða 8
86 MORGUNN tvennt er fyrir hendi, er manninum borgið frá því að lenda í viðjum þröngsýni og einstefnuaksturs, hvort heldur sem er í leit hans að trú eða þekkingu. Og þá eiga þær tvær samleið í mannheimi. Þekkingin styður trúna, og trúin gefur þekk- ingunni Ijós og yl. En er þetta ekki einungis fánýtur hugsana- og orðaleik- ur? mun einhver spyrja. Vera má að svo sé aðeinhverju leyti, en þó er það trú mín, að þetta sé það sem koma skal, ef mannkynið fær enn unað um aldir á jörð vorri. Skulu nú raktir til þess fleiri þræðir. Síðastliðin öld var öld bjartsýnnar efnishyggju. Sigrar manns-andans voru þá margir og stórir, og vísindamennina dreymdi stóra drauma um að sá tími væri skammt undan að gáta alheimsins yrði ráðin. f gleði sinni yfir unnum sigr- um og ofurkappinu í leit að meiri þekkingu urðu vísinda- mennirnir haldnir því yfirlæti að telja, að ekki væri lengur þörf fyrir nokkurn Guð eða Guðstrú i heimsskoðun þeirra. Efnið varð þeim allt, lögmál þess voru lögmál alheimsins, andinn var einungis einn þáttur efnisins, eða ef til vill ein- ungis hreyfing í því. Og þeir höfðu margt til síns máls. Öld vor hefur unnið enn stærri vísindasigra, en um leið hefur komið í ljós, að þótt vér komumst lengra og lengra að innsta kjarna efnisins, er alheimsgátan sjálf jafn óleyst. Og það merkilega hefur gerzt, að ýmsir þeir vísindamenn, sem dýpst hafa kafað hylji efnisins og mesta þekkingu öðlazt á lögmálum þess, hafa hneigzt til trúar og dulhyggju, sem oft- sinnis hljóta að falla í sama farveg. Þekking þeirra á al- heiminum hefur skapað hjá þeim trú á eitthvert guðlegt afl, sem þeir lúta í lotning. Vonbrigði samtíðar vorrar eru mörg. Meiri ógnir hafa dunið á kynslóð vorri en dæmi voru til áður. Þekkingin, vís- indin, sem menn tignuðu og treystu, hafa að vísu fært mann- kyninu margfalda blessun, ef vér berum saman kjör vor og liðinna kynslóða, t. d. í baráttunni við sjúkdóma og hungur, svo að eitthvað sé nefnt. En vísindin hafa einnig fært mann- kyninu ógnir. Heimurinn skelfur af ótta við kjarnorku-
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108

x

Morgunn

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunn
https://timarit.is/publication/668

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.