Útvarpstíðindi - 11.11.1940, Blaðsíða 10

Útvarpstíðindi - 11.11.1940, Blaðsíða 10
miljónatali og sekkur þeim síðan í hafið. Aðalstöðvar hans í Toba eru byggðar þannig, að þær megi nota sem vinnustofur tvö þúsund manna, ef þörf krefur. Hver byggingin eftir aðra rís upp. I einni er „uppskurð- urinn" framkvæmdur, í annarri eru perlurnar taldar, í þeirri þriðju er borað á þær göt með hraðvirkum rafvélum og í þeirri fjórðu eru þær dregnár á band o. s. frv. Þegar hann hef ur þannig búið um sig, telur hann sér fært að taka upp baráttuna á heimsmarkaðinum. Og nú sendir hann uppskeruna frá 1913 á skart- gripamarkað Evrópu. öflugur áróð- ur og auglýsingastarfsemi er hafinn í helztu löndum Evrópu. Og þegar fyrsta sendingin er á leiðinni, tekur Mikimoto í sínar hendur stjórn starfseminnar og bíður átekta. Fyrsta sendingin er þegar komin til París. Gimsteinasalar Evrópu verða ótta lostnir. Japönsku perlurnar eru svo að segja gallalausar, og þeir stara á þær skelfdir. , Þeir rannsaka einkaleyfin. Og eftir að hafa lesið þau, er þeim ljóst, að héðan í frá er hægt að framleiða kynstur af perlum. Af- leiðingin hlýtur að verða sú, að náttúruperlan missir verðgildi sitt — en hvað er hægt að gera gagnvart þessum skæða keppinaut. Það er að vísu bót í máli, að sér- fræðingar geta þekkt „gerviperl- una" frá náttúrlegri perlu. Ef til vill er þar leið út úr ógöngunum. Og gimsteinasalarnir hefja öfluga gagnsókn. Þeir fullyrða, að jap- anska perlan sé eftirlíking — hag- lega gerð gervivara. Heimsblöðin ráðast hörkulega á Mikimoto og perlur hans. Skartgripasalarnir krefjast málsóknar. En Mikimoto, sem ífylgist með gangi málanna gegnum símskeyti frá París, verður ekki uppnæmur. Hann lætur hart mæta hörðu: „Þér segið, að ég geri perluna verðlausa. Ég hef því til að svara, að ágútrými þjóðfélagslegri meinsemd. Hvers vegna eiga aðeins miljónaeig- endur að hafa ráð á að kaupa perl- ur? Ég vil gefa sérhverri konu, í hvaða stétt sem er, tækifæri til að eignast perlur. Þær eiga ekki ein- ungis að skarta á hálsi auðugra og tiginborinna kvenna, heldur einn- ig á dætrum óbreyttra borgara. Þér segir, að perlur mínar séu eftirlík- ingar. Þér alið upp silfurrefi og merði, sem gefa af sér dýrmæt skinn. Teljið þér þau eftirlíkingar? Silfurrefir og perlur eru afurðir úr dýraríkinu. Þér framleiðið silfurrefi handa kvenfólkinu til að skreyta sig með — ég framleiði handa því perlur. Það er allur munurinn". Menn fylgdust af áhuga með deil- unni og biðu átekta. Hinir smærri skartgripasalar biðu þó ekki dómsúrslita, heldur pöntuðu japanskar perlur. Nú hófust réttarhöldin. Dómararnir kvöddu vísindamenn sér til aðstoðar. Það var leitað úr- skurðar franskra, amerískra, enskra og þýskra prófessora. Og úrskurður þeirra féll Mikimoto í vil. Dr. David Starr Jordon frá Stanford-háskólan- um, dr. Charles A. Kofoid við há skólann í Kaliforníu, prófessorarnh Shippley og Jameson frá Englandi, Boutain og Dollfuss í Frakklandi felldu eýnróma þann úrskurð, að perlur Mikimoto væru ekki eftirlík- ingar. Rétturinn gerði ekki annað en staðfesta þann dóm. 58 ÚTVARPSTÍÐINDI

x

Útvarpstíðindi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Útvarpstíðindi
https://timarit.is/publication/715

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.