Mjölnir - 01.11.1948, Blaðsíða 11

Mjölnir - 01.11.1948, Blaðsíða 11
AC \p\ Ibj örg E. Guðmuriagdóttir, Húna i sumar var ég á lirnustö'ðum i Ljosavatnsskarði 1 Suður-Þin^evjarf sj-'slu. Þetta var tilbreyting°fvrir mig þyi að ég hafði aldrei vericf þar aður í sumardvöl, og' ekki heldur lcom- ið hangað. Birrairigsstaðir eru eklci' langt frá Vaglask6gi, það eru aöeins 6 lcm. leið, en samt þykir svolitill spott'i að ganga það. Það er bær fyri of an skóginn, sem heitir Vaglar. Skógarvbrðurinn hefur alltaf búiö þar á^hverju sumri þangað t'il í sumar, þá þa bjó enginn þar, en semt var heyja þar frá þremur bæjum, Fornastö'ðtim, Sk&gum og Mrningsstöðum.., tlg f ór ' þrisvar þíyigað uppeftir, i ö'll sitipti a bilnum. (Það var vörubilX é stöðum). Það var ákaflega gáman þegar við keyrðum gegnum skoginn grinarnar á trjánum strukust vib mann og ég var dauðhrædd um að ég fengi e einhvern maðkinn a mig. en það varö nú ekki (sem betur fór)„ Þegar við komum uppeftir var farið að snúa og siöan að hirða, því heyið var það þúr Ég stoð .á bilnum og lagaði til' á h'on- um svo að' heyið dytti ekki r. leiðinni heim.o Á meðan farið var meö heyii "bunáum við. sem eftir vorum uppfr ^Um kvöldið þegar búið var að hirða Hor ég ríðandi heim með litlum strák, ocm var þarna á bænum, Það 'var nú sögulegt^ferðalag. Viö riðum með fjall- inu upp í þvi miðju og það voru molda'r- g'ótur alla leiðiría, Jæja, bvo á einum stað voru göturnar heldur óskyrar o'g' langt siðan þær höf ðu varið farnar svo ¦að við villtumst einhvernveginn upp úr þeim og lentum hér um bil uppi a fjall- inu. Við vorum .okunnug þarna og at't- uðum okícur ekki' á þvi hvar við vorum • þangað til við sáum niður á "bæ, sem heitir Hals, en þaðan rötuðum við heim. Yið urðum alveg hissa þegar við saum :Jivað við v^rum háttí uppi, bærinrí vár fyrir neðan okkur að' okkur En þegar við komum niöur að bænum flýttum við okkur eins og við gatum heim, þvi okkur var kdL t. !. Birning^svo langt mindlaði Þ6r E, Jakobsson. Á bœ þeim, sem ég var á i sumar var hundur eirín er' Skogi. hét. Hann vár fra Skógum eins og nafnið segir til um. Hann var grár að lit' með svairt trýni. Ef kaétað var brá'ðSi til hans, greip ' hann það a lofti, en fisk vildi hann ekki sjá. Hánn. var bezti f járhundurinn þarna i nágrenríinu og þeklcti hann vel SLimar kindur húsbónda sins fra þ'vi er sma.lað var suma,rið áður. Hann var alltaf til i eltingarleik við kýrna.r. En eitt sinn var Skogi svo nærgöngull v'ið eina kúna, sem var ríyrnd, áð hún rauk á hann og gerði 'é'ér lítið fyrir og ték hann upp a hornunum,, Aumingja Skogi, litli ýlfraði og eirijað- ,3 Eg gáit ekki s^éð hann þarna greyið hangandir4g veinandi a hornunum a kúwnl iÉg stökk til' og tí>k hann af hornura henna.r„En kýrin var llklega f egin að losna við þetta farg af hornunum þg hristi hún hausinn og bölvaði kröftug- lega og hlj-6p siðan hurtu9 En Skógi varð þt fegnar'i en kýrino.og hljop hann u'pp um rn.ig og sleikti, til þess að gefa, -í skyn. þalcfclæti sitt viö mig.

x

Mjölnir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mjölnir
https://timarit.is/publication/719

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.