Musica - 01.10.1948, Blaðsíða 10

Musica - 01.10.1948, Blaðsíða 10
ERLENDIR TONSNILLINGAR V.: Wladimir Horowitz# píanósnillingurinn jrœgi. Frægur gagnrýnandi sagði um Horowitz: „Tækni hans þekkir engin takmörk og lagameðferð hans raf- magnar allan salinn. Ég held, að enginn yrði hissa, þótt hann tæki að leika með tánum. Honum virðist 'ekkert ómögulegt". Enginn núlifandi píanóleikari 'á jafn vel skilið að •vera nefndur eftirmaður Padarewski eins og Horo- witz, leikur hans er stundum eins og þúsund skærar kristalsperlur og stundum eins og gandreið þúsund djöfla. Horowitz er afar taugaveiklaður, og „nervös" í hvert sinn er hann iheldur hljómleika, þótt hann hafi haldið þúsundir hljómleika víðsvegar um heim. Stund- iim neitar hann algerlega að spila, og leggst í sófa alveg fárveikur af taugaæsing, en þegar á að aflýsa hleypur hann venjulega kjarki í sig og fer fram á sviðið, og strax og hann sezt við píanóið fer öll hræðsla af honum og hann hefur brátt áheyrendur í hendi sér. Árið 1932 lék hann í fyrsta sinn fyrir Toscanini í New York. Toscanini varð mjög hrifinn af leik Horo- witz, en fannst hann þó df vélrænn og fyrir hljóm- leik, er þeir héldu saman (þann fyrsta) unnu þeir mjög náið saman og urðu góðir vinir. Toscanini bauð Horowitz eftir hljómleikinn að dveljast á sveitasetri sínu á ítalíu „Lago Maggiore", og þar hitti Horo- witz dóttur Toscaninis, Wöndu, og giítust þau nokkru seinna. I 'fjölda mörg ár hafði Horowitz ekki unnt sér hvíldar, en nú ráðlagði Toscanini honum að taka sér langa hvíld og reyna að ná aftur jafnvægi því, er hann skorti og jafnframt að öðlast ró, því taugar hans þörfnuðust hví'ldar. Horowitz fór að raðum hins reynda tengdaföður síns og hvarf af sjónarsviðinu í tvö ár, en hvarf hans varð til þess að ótal kvi'ksögur mynduðust um hvarf hans m. a. var sagt, að hann væri á geðveikrahæli eða hefði framið sjálfsmorð. Fyrsti hljómleikur hans í París, eftir þetta tímabil sýndi að þótt tækni hans væri enn jafn gífurleg var hin listræna túlkun og innlifun hans í verkefnin orðin nr. 1. Og er Padarewski dó árið 1941 þá 81 árs að aldri, var Horowitz útnefndur eftirmaður hans og þar með jafningi Rubinsteins og Busonis. Horowitz fæddist árið 1904 í Kiev í Rússlandi. Hann var í mótsetningu við marga hina stærstu snillinga, ekkert undrabarn. Faðir hans var verkfræð- ingur og móðir hans mjög sæmilegur píanóleikari. Sex ára gamall byrjað hann að læra píanóleik, fyrst hjá móður sinni og seinna á tónlistarskólanum í Kiev, en þar var hann nemandi Anton Rubinstein og Felix Blummenfeld. Atján ára að aldri 'hélt hann fyrstu tónleika sína og vakti töluverða atihygli. Síðar lék hann í triói með þeim Nafhan Milstein og Gregor Piatigorsky. Hann, fékk ótalmörg tilboð, og fyrsta árið eftir hljómleikinn ihélt hann 70 hljómleika víðsvegar um Rússland og þaraf 23 í Leningrad. En ástandið var svo ótryggt í Rússlandi að hann fór þaðan og ferðaðist um alla Evrópu og lagði hana að fótum sér. Hann lét ékki þar við sitja, en fór til Bandaríkjanna. Fyrstu hljómleikur hans þar var með philharmóníuhljómsveitinni í New York undir stjórn Sir Thomas Beecham, og sigur hans var stórkostlegur. Hann hefur nú lært, að til þess að geta sýnt góðan leik, þarf listamaðurinn að fá hvíld, og nú leikur hann aðeins 3—4 sinnum í viku 4 mánuði ársins og hvílir sig annars á landsetri sínu í Beverly Hills og nýtur hins friðsæla fjölskyldulífs, ásamt konu sinni og lítilli dóttur, er heitir Olga. Horowitz er eftirsóttasti píanólei'kari Bandaríkjanna og eru hljómleikar hans ávallt útseldir löngu fyrir- fram. Þannig er æ'fiferill Wladimir Horowitz, Rússans, sem hlaut viðurnefnið: „Hinn nýi Liszt". Hér fer á eftir listi yfir nokkrar plötur, leiknar af Horowitz: Konsert nr. 1 op. 23 (Tchaikovsky) með „The N. B.C. symphony orc. undir stjórn Arthurs Toscanini. H.M.V. DB 5988—91. Consert nr. 2 op. 83 eftir Bramhs. Sama hljómsveit og að ofan. H.M.V. DB 5861—66. Capriccio, eftir Dohnányi og Valse Oubliée eftir Liszt. H.M.V DA 1140. Marzurka í f-moll op. 7 nr. 3 eftir Chopin og Etyde í F-dúr eftir Ohopin. H.M.V. DA 1305. Paganini Etyde nr. 2, Paganini-Liszt-Busoni. H.M. V. DA 1160. 10 MUSICA '

x

Musica

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Musica
https://timarit.is/publication/725

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.