Alþýðublaðið - 02.10.1923, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 02.10.1923, Blaðsíða 3
&Lí»y©UBLÁMÖ Landsvet zlunar og btártsemi henn- ar. Er þar íyrst eð teija það, að verzlunin er rekin fyrir fé rikisins, og rekstur hennar gríp- ur því beinlínis inn í aðalmeð- ferðarmál þingsins, fjármáliu. Auk þess leiðir af því, að verzlunin er rekin um alt land og við alla landsbúa, að nauðsynlegt er, að á þingi séu menn, sem á hverri stundu geta veitt uppiýsingar og leiðbeiningar um þau viðskifti í Jíútíð og tramtíð. Enn er það, að sjálfsagt er vegna þess, að í þinginu eru margir fylgismenn annara verzlanarsterna og marg- ir, sem ekki hafa sérstaklega þekkingu eða skilning" á verzí- unarmálum, að hafa trúnaðar- menn Landsverziunar á þingi til þess að girða fyrir það, að fram verði koœið lyrir vanþekkingu eðá misskilning þessara manna samþyktum eða ráðstö'unum, er fara í þá átt að minka eða spilla starfsemi hennar, svo sem gert var, er verzlun með nauðsynja- vörur var lögð niður þjóðinni til stórtjóns. En mætti margt til teija, ef rúra leyfði. Af þessum athugunum er nú Ijóst öllum skynsamiega og rólega hugsandi mönnum, Sð það er síður en svo, að minsta ástæða sé til að hafa á móti því, að þeir starfsmenn Lands- verzlunar, sern í kjöri eru, verði kosnir. Miklu frenlur má segja, að það sé sjáifsögð skylda, bæðl borgaraleg- og siðferðileg, að styðja sem bezt og öflugast að kosningu þeirra Magniisar Ktist- jánssonar og Héðins Valdimars- sonar. Það er ekki einu sinni ástæða til að efast um, að með- al kaupmanna sé svo mikið til af prúðmenfku, að ýmsir þeirra talji það. eitt hreinan leik að styðja kosningu þessara manna með öðrum borgurum v þjóðfé- Iagsins, ekki sízt, þar sem þeir hafa mjög á orði nauðsynina á, að allir standi saman um við- reisnarmál þjóðarinnar, en af þeim er landsverz'.un — og það víðtækari en nú er hún — ómót- mælanlega eitt hið allra merki- legasta. Opið bréf tii séra Jes GríslaBonar. A fundi, sem haldinn var í Vestmannaeyjum um daginn, hafið þér borið fram tiliögu um að Iýsa >megnri óánægja á öllu starfi og framkomu Ólafs Frið- rikssonar<(!!) Þótt nú fylgismenn Ólafs hafi vitanlega haft þessa tillögu að engu, því að ella hefðu þeir komið með gagnstæða til- lögu á fundinum kvöldið eftir, þar sem hvorki þér né aðrir trú- bræður yðar treystast að mót- Verkamaðurinn, blað jafnaðar- manna á Akureyri, er bezta fréttablaðið af norðlenzkn blöðunum. Plytur góðar ritgerðir um stjórnmá] og atvinnumál. Kemur út einu sinni í viku. Kostar að eins kr. 5.00 um árið. Gerist áskrif- endur á aigreiðslu Alþýðublaðsins. mæla honum, þá tel ég samt rétt að vekja athygli fólks 4 frÐmhláupi yðar á fundinum. E>ér hafið hingað til talið yður templ- ar og banDmann, og yður væri því vorkunnarlaust að vita, að Ólafur Frlðriksson er einn af ^allra hreinákveðnustu bannmönn- um á Iandi hér og hefir starfað manna mest að viðgangi banns- ins, þótt hann aldrei hafi tilheyrt G.-T.-reglunni. Er þessi >megna éánægja* yðar fram komin fyrir þetta start hans í þarfir bannmálsins? Eða hverju af verkum hans viijið þér mótmæl? Eru það hin marg- víslegu störf hans í bæjarstjóm Reykjavíkur? Eða tekur yður sem rosknum guðfrafðingi sárt til þess að vita, að Ólafur hefir allra manna mest starfað, að betri kjórum fátækasta og varnar- lausasta hluta þjóðarinnar, — að hann er alt af til búinn að rétta hluta lítilmagnans? Eða að hann er vinur dýranna og vill afnemaalla ómannúðléga meðferð á þeim? Eða vilduð þér iýsa >megnri óánægju< yðar og ann- Edgar Rico. Burroughs: Sonur Tarzans. >Hvert, sohur minn?< spurði sá cýkomni. >Hann vill fara í sönghöllina og sjá taminn apa,< sagði móðirin og leit aðvarandi á bónda sinn. >Hvern? Ajax?< spurði maðúiinn. Drengurinn kinkaði kolli. >Ég lái þór ekki, dtengur minn,< sagði faðirinn; >ég vildi gjarna sjá hann siálfur. Hann er sagður furðulegur, og hann er óvenjulega stór mannapi. Við skulum öll fara, Jane! — Hvað segir þú ?< Hann snéri sér að konu sinni, en húo htisti að eins ákveðin höfuðið, snóri sér að kennaianum og ppurði, hvort ekki væri tími kominn til þess að lesa námsgróinamar með Jack undir morgundag- ínn. Pegar þeir voru farnir, snéri hún sér að bónda sínum. >John,« sagði Hún; >eitthvað veiður að gera til hess að bæla niður löngún Jacks til villimensku, sem ég óttast að hann hafi bíotið að eifðum frá þér. fú veizt af eigiu reynslu, hve mjög þú þráir villimenskuna Btunduœ. Þú veizt, í hve harðri baráttu þú oít hefir átt, þegar lönguuin tij þess að leggjast út aftur hefir gripið hig, og því betur veiztu, hve erfitt Jack mundi reynast skógar- lífið, sem þú Bjálfur heflr reynt það í mörg ár.< >Ég efast um, að hann hafi erft frá mér nokkra löngun til útilegu,< svaraði bóndi, >því ég skil ekki, að slíkt geti erfst. Og ég held, Jane, að þú gangir stundum of langt í strangleik þínum og umhyggju fyrir syni okkar. Ast hans á dýrum — til dæmis locgun hans til þess að sjá tamda apann — er að eins eðlileg hjá hraustum og heilbiigðum dreng á hans aldri. Engin á&tæða er til þeBs að halda, að hann vildi giftast apa, þótt hann langi til að sjá Ájax, og allra sízt ættir þu, .Tane, að lá honum það !< og John Clayton, lávarður af Greystoke, lagði höndina utan um konu sína, hló góðlátlegá framan í hana og kysti hana. Svo bætti hann alvarlegri*'vio: >I»ú hefir aldrei sagt Jaek neitt af fyrri æfi minni, og ekki leyft mór að gera það; þar í hygg ég að þór hafl skjátlast. Hefði ég fengið að segja honum æflsögu Tarsans apabróður, hefði vafaláust horflí nokkuð sá ljómi, er hiýtur að svíía

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.