Nýtt kvennablað - 01.01.1952, Blaðsíða 13

Nýtt kvennablað - 01.01.1952, Blaðsíða 13
vitleysa og misskilningur. Hún sem hafði hlakkaS svo til þess, aS hann kæmi heim. Ó, nú mundi hún hvers vegna! Hann hlaut að skilja, að þetta gat ekki orðið, þegar hún var búin að segja honum frá iþvi, að hún væri barnshafandi. Björn var alltof góður drengur og samvizkusamur til þess að vilja láta barnið sitt fara á mis við uppeldi í foreldrahúsum. Það náði blátt áfram ekki nokkurri átt. Ingigerður var orðin alveg róleg aftur. Líklega væri bezt, að hún skrifaði honum strax, — og segði allt af létta. En þá staðnæmdist hún við eina setningu í bréfinu: — Ég hef fengið ást á annarri konu! — Og á sama augna- bliki var sem eldingu slægi niður i huga hennar . — Eva Páls! Gat þaS átt sér staS? Jú, náttúrlega var þaS engin önnur! Eva var komin aftur til íslands, það vissi IngigerSur. Hún haifði 'tvö síðustu árin átt heima í Reykjavík. Einstöku sinnum hafSi hún séð henni bregða fyrir, hárri og glæsilegri í nýtízku, klæðnaði. Hún vissi, að hún hafði vellaunaða stóðu við skrif- stofustörf hjú opinberri stofnun. Það var Hkast því, að eitthvert æði gripi IngigerSi. Hún varS að fá að vita þetta! Hún gat ekki beðið, helzt ekki mínútunni lengur. Gamla gremjan, sársaukinn og hatrið logaði upp og svall í brjósti hennar. Og nú gerði hún nokkuS, sem hán áttí eftit aS iSvast eftir alla æfi. Hún klæddi sig upp og fór á fund Evu, svo fljótt sem hi'in gat vænzt þess að hitta hana heima. Hún reyndi að telja sjálfri sér trú um, aS þetta kynni að ganga yel allt saman. Hún þekkti Evu frá fornu fari. ÞaS var svo sem vandalítiS aS gera sér upp eitthvert erindi. Hún hlaut strax að sjá og heyra þaS á henni, hvort ótti hennar var ástæðu- laus eða hafði við rök að styðjast. Eva kom sjálf til dyra, þegar Ingigerður hringdi dyrabjóll- unni. Alltaf hafSi hún veriS frið og glæsileg stúlka. En þó aldrei eins og nú. Hún stóð þarna í fallegum kjól, sem klæddi hana einkar vel, grannvaxin og spengileg, snyrt eftir nýjustu tizku. IngigerSur sá og fann, aS þetta var tíguleg og veraldarvön kona, sem stóS fyrir íraman hana. Mógræmi augnn hennar skutu gneistum. — Nýr gestur, iþykir mér vera! GerSu svo vel, hvað er þér á höndum? Ingigerður hafði gengið inn í skrautlega stofu og HtiS i kringum sig. Hún varS aS játa, aS hér var ákaflega smekklegt um aS litast — persónulegir töfrar yfir öllu. Hún sat þegjandi og starSi á Evu og kom ekki upp nokkru orSi. — Þú horfir á mig eins og naut á nývirki, mælti Eva. — Hvað viltu mér eiginlega? Ingigerði varð' svarafátt. — Ef þú ert komin til þess aS tala um Björn viS mig, þá er það þýðingarlaust — milli okkar er allt klappaS og klárt. Ég hef lofað að giftast honum, undir eins og það er mögulegt, þeg- ar hann hefur fengið skilnaðinn. — Bölvuð ófreskjan þin! Ingigerður hafSi alveg sleppt sér. Hún vissi hvorki, hvað hún sagði eð'a gerði. Hún rauk á fætur, gekk til Evu og sló hana vænan löðrung í andlitið. — Eg hagta þig — hata þig! — Framh. Kvenréttindaféiag íslands liélt upp á 45 ára afmœll gitt 24. I>. m. Sólardagur og Sóiarkaffj lefirðlnga er 25. Jan. ÚR BRÉFI SKÓLASTJÓRANS Á LÖNGUMÝRI. Vegna þess, að þér hafið áhuga fyrir trjárækt, eins og ég, vil ég að gamni segja yður, að hér er byrjað að gróðursetja „Nemendaskóg". Hafa tveir síðustu ár- gangar byrjað með því að gróðursetja ca. 1000 trjá- plöntur á vori, og munum við halda þessu starfi áfram, ef allt gengur að óskum. Nemendurnir hafa haft sam- komu einhverntíma á skólaárinu og varið ágóðanum til trjáplöntukaupa að vorinu. Þær láta nú fremur lít- ið yfir sér ennþá þessar trjáplöntur, en þær eru hraust- leg börn og mér finnst þau lofa góðu. Mér þykir vænt um allar þessar trjáplöntur, eins og mér þykir líka innilega vænt um mína gömlu, góðu nemendur. — Vona ég að ég fái að sjá þá sem flesta hér á Löngu- mýri, þegar 10 ára afmæli skólans verður. Verður það haldið hér hátíðlegt vorið 1954, ef Guð lofar. Hér varð allur námskostnaður í fyrra ca. 5000—6000 kr., >þ. e. með fæði húsn. ljósi og hita og öllu handavinnu- efni. Má telja, að þetta séu ekki allt eyddir peningar, þar eð handavinna nemenda frá svona skólum er mjög mikils virði, ef hún væri verðlögð og nú er sauma- kennslunni þannig háttað í öllum húsmæðraskólum, að nemendurnir læra að taka mál og sníða og eiga þann- ig að vera færir um að sníða og sauma sjálfstætt eða upp á eigin spýtur flíkur utan á sig og börn sín. Er það í rauninni mikilsvirði eins og aðkeyptur sauma- skapur og tilbúin föt, sem keypt eru í verzlunum eru orðin dýr. Til Ijósu minnar Orðin sjötug elsku ljósa mín, cnnpá ljóma björtu augun þin, l>ykka hárið þitt cr orðið hvitt, l>að skín tign úr svlp og brosið hlýtt. Iánaði brantir muniiíii mjúka bfn. Margþætt starfið, trygglynd vina mín! Allar heillir hjá Þ6r eigi völd, hngljúft vcrði ævi Þinnar kvöld. U. S. Minninganna úr dökku djúpi dreg ég sjaldan vœnan /eng. Flest er gleymsku hulið hjúpi, hitt Ml snerta raunastreng. Ingveldur Einarsdáttir. NYTT KVENNABLAÐ 11

x

Nýtt kvennablað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýtt kvennablað
https://timarit.is/publication/767

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.