Nýtt kvennablað - 01.02.1955, Blaðsíða 3

Nýtt kvennablað - 01.02.1955, Blaðsíða 3
NÝTT KVENNABLAD 16. árgangur. 2. tbl. febr. 1955. Aniin frá Moldnúpi: Pílagrímsferö (il grafar Nightingale og Síoney-Cross Einu lífverurnar, sem ég sá úti í þessu litla þorpi, voru tveir karlar, sem sátu og ræddu saman í sólskin- inu og nokkrir kettir, sem flatmöguðu í kringum hús, þar sem te var auglýst. Ég snéri þangaS. Stór kona fremur óhrein kom brosandi á móti mér. En þegar ég nefndi kaffi, hvarf brosið fyrir alvörusvip, því að hún hafði ekki neitt kaffi. Rétt neðan við brekkuna sá ég standa mjög voldugt veitirgahús. En að spyrja þar um kaffi var að fara í geitarhús að leita ullar. Ég spurði þá ofur mæðuleg, hvort að hvergi mundi vera hægt að fá kaffi þar í þorpinu. „Jú, líklega í gertahúsi Maríu, hérna spölkorn lengra með veginum," sagði stúlkan, sem stóð í „barnum" og skenkti tveimur mönnum freiðandi 81. Ég ske'ðaði á stað til hennar sankti Maríu minnár, því þaðan vænti ég mér nú alls þess góða í þessu þorpi eða þá, að ég skyldi ekki hafa neitt af því. Þarna stóð þá gestahús Maríu, á vinstri hönd við veginn, hvítt og yndislegt. umvafið þeim fegurstu og stærstu blómum, er ég hef augum litið. Þetta Hktist mest undur-fögru ævintýri. Og þarna kom María sjálf á mót-' ínér, b'úf og björt eins og liliublóm. Kaffi skvldi' ég sannaríega fá. Og hún leiddi mig til stofu, sem ^afði bann vegginn næstum af tómu gWi, sem út í blóma'ra'-ðinn snéri. Vart hafði ég komið á fegurri og friðsælli srað, bar sem dauðlegum og synd- ugum mönnum var ætlað að búa. Eg hafði heldur aldrei á æfirni smakkað annað eins kaffi eins og bað, sem hún María mín kom nú með. Ég lét mig hafa að bið:a um tvo fkarnmta. Eg var ekki komin heim og það •var ekki víst að slíkt góðgæt-' vrði á vegi mínum fyrst um sinn. María mín bekkti fólk, sem hafði ferðast um Island, og það hafði látið hið bezta yfir öllu saman hjá okkur. FurSu létt í lund og kvik í spori lagSi ég nú leið mína gegnum himinháan furuskóg, sem liggur með- fram veginum milli Emery-Down og Stoney-Cross. Það vissi ég um þennan skóg, aS furan hafSi verið gróður- sett þarna fyrir 70 árum og að sumar fururnar voru sagðar að hafa náð 150 feta hæð. Þær báru nú líka við heiðbláan himininn. En þaS sá ég brátt, að lang hæstar voru þær í skjólinu í nágrenni Emery-Down. Eg var einasta manneskjan, sem rann þarna eftir veg- inum. En allt umhverfis mig var fullt af iðandi og suðandi lífi. Skógurinn ómaði af margrödduðum fugla- söng, baub nautgripa, hneggi hrossa og allar mögu- legar raddir úr ríki náttúrunnar bárust að eyrum méf. Ég vissi að í skóginum bjuggu margs konar lífverur, svo sem svört svín og hirtir, sem þó eru þar orðnir fágætir. Ég hafði ekki dug í mér til þess að fara út af veginum og skyggnast um í skóginum, nema þá rétt utan viS vegar röndina. Alls staSar voru brómberja- runnar og ég tíndi mér til matar á göngunni. Ég hugs- aSi um þaS, hve gaman væri aS leggjast út í New- Forest, dálítinn tíma í september, ef hægt væri aS fá einhvern samhentan sér til félagsskapar. ÞaS væri, gott aS hafa aðsetur í einhverju þorpinu. En leggja upp í könnunarferðir að deginum til, því alb staðar er hægt að fá vagnferðir milli staða við og viS. Mörg hús eru hér og þar um heiðina, það sá ég, því áður en langt leiS varð skóglaust mér á vinstri hönd. Eg þóttist viss um, að ég væri senn komin til Stoney- Cross, bæði af því, að ég vissi að þangað voru tæpar

x

Nýtt kvennablað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýtt kvennablað
https://timarit.is/publication/767

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.