Nýtt kvennablað - 01.02.1955, Blaðsíða 7

Nýtt kvennablað - 01.02.1955, Blaðsíða 7
hvergi í Evrópu sér maður jafn vel klædd börn. Mæð- urnar sauma fötin oftast sjálfar. Fátæk kona neitar sjálfri sér fúslega um miðdegisverð, til þess að geta keypt nælonsilk.borða, sem hún bindur um hár korn- bainsins, þó að hár.'þess sé ef til vill svo lítið, að því verði tæpast við komið. Vinnukonur á Spáni, sem fara burt frá húsbændum sínum til þess að gifta sig, geta á hverjum morgni allt sitt líf komið og drukkið súkkulaði hjá fyrri húsbænd- um sínum. Fyrir ýmsa, sem orðið hafa fyrir fjártjóni eftir borgarastyrjöldina, er það ekki lítill baggi, að veita öllum beina, sem áður hafa unnið á heimilinu. En frúrnar á Spáni halda fast við þennan sið, þó að iþær sjálfar verði að borða þurrt brauðið til þess að geta fylgt honum. Fyrir skömmu spurði kona ein, sem var blaðamaður á Spáni mig, hvað ég áliti um stöðu konunnar í þjóð- félaginu í landi hennar. Ég sýndi þá léttúð að svara þvi til, að mér virtist, að í þessu efni væri þjóð hennar hundrað ár á eftir tímanum hér í Evrópu. „Hundrað ár!" hrópaði hún. „Getur það áttsér stað? — Við bóðum börnin okkar að minnsta kosti eins oft og þið, og við höfum pencillin í lyfjabúðum okkar. Siðakröfur okkar eru gamaldags, það er satt. En ef þær skapa okkur hamingjusamt heimilislíf, hvers vegna ættum við þá að færa okkur fram um iþessi hundrað ár? Lausl. þýtt. — M.J. I ÚR BRÉFI FRA.WINNIPEG Þrettándi jóla: ÞaS hefur veriS ritað um margskonar álfa, þessar undurfögru, áhyggjulausu, glaSværu verur, ástdrukknir af ilmandi jurtum. Þeir búa sér til töfraheim, ósýnilegan og eru dýik?ndur og dáendur allra fagurra lista. MeS töfrasprota sínum heilla þsir hugi manna og glæSa fegurSartilfinninguna hjá þeim. svo aS þaS kemur eigi ósjaldan fyrir aS þeir verSa fyrir óþreyf- anlegum áhrifum frá þeim.. Álfarnir verSa snortnir af blóminu, er þaS breiSir fegurS sína og ilm móti þeim, en gjöra sér ekki í hugarlund, aS það er ekki blómið sjálft, sem veldur hrifning- unni, heldur hið leynda hugboð, sem það flytur. Þeir verða skáld um örstutt tímabil, og sælukennd tilfinning brýzt fram úr fylgsnum hugrenninga þeirra. Teiga sætleikann. Olíkt er mjög með mönnum og álfum. Menn hænast oft að því, sem daprar geS og gjórir heiminn aS tára-dal. Þeir hafa mikla nautn af raunum sínum og telja sig nokkurs konar pislarvætti hér á jörð, þó að í rauninni séu þeir ekki nema þaS, sem þeir hafa kepost við að vera, bölsýnis, dapurleika menn. Álfarnir unna fegurSinni meira en nokkru öðru undir sólinni. Hún er þeirra matur og drykkur. Þeir enduHiýjast við fognuð augna- bl'ksins. HefSu þeir ekki fegurS fyrir augunum, mundu þeir smáraman dofna og kulna eins og mennirnir. Þá er aS læra af álfunum að vera glaSlyndir menn. Byggja sér skýjaborgir, þegar myrkrið vill svelgja oss, og um fram allt: glæðum fegurð og þrótt í sálum vorum, þá endist okkur lifið eilífloga. Lovisa Bergþórsdóttir. NÝTT KVENNABLAÐ i LAUSAVÍSUR Ejlir Lilju Björnsdóttur. KULDI Flest í heimi virðist valt, vetrarmörk ei linna, hendur dofnar, hjartað kalt, hvergi yl aS finna. Trega eg löngum tima þann, sem tæra hrifning vakti, iþegar mér í blóSi brann bál, sem kuldann hrakti. Ef ég frýs og flónsku græt og flestu ísar granda, blessuS dísin drauma mæt döprum lýsir anda. Skáld í HveragerSi spurSi mig oft, hvort ég væri búin að hitta „ástvin minn." Þó vegur minn ennj sé bjartur, beinn, á betra ei kosið verði. Eg gæti nú fleiri átt en einn „ástvin" í HveragerSi. A leið til HveragerSis. AnægS burt í frí ég fer, frelsis teyga af brunni. Nú skal ég reyna aS skemmta mér í skálda-nýlendunni. EIGNAFRAMTAL Herra sá, er heima skóp og hjálpar þeim, sem líða, hann gaf mér kofa og krakkahóp og kraftinn til að stríða. Um stjórnmálaflokka. Frama þann, sem flokknum hjá fyrr var hægt að sanna, láta má sem legstein á leiði hugsjónanna. Þegar ég komst í Sundlaugarnar, í fyrsta sinn eftir stóra læluiisaSgerS. Læknar eru listamenn og lífsins mikill kraftur. Lof sé guSi, lifi eg enn, í laitgina komst ég aftur.

x

Nýtt kvennablað

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Nýtt kvennablað
https://timarit.is/publication/767

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.