Skólablaðið - 03.11.1928, Blaðsíða 1

o
1. tbl.
Reykjavikur almenna Mentaskola 3. nóv. 1928 j 4. árg.
* INNGAN.G-S ORÐ .
Pyrsta tölublað Skólablaðsins kom út í
des. 1925. Með Þessu blaði hefst Þvi fjórði
árgangur Þess.
Eins og Þegar var tekið fram i fyrsta
blaðinu, er tilgangur Skólablaðsins sá, að
efla samhug og viðkynningu meðal skólasyst-
kina. Skal Það látið ósagt, hversu miklu
Skólablaðið hefur áorkaö i Þá áttj en vist
er Það, að blaðið er orðið kær kunningi
allra nemenda.
pessi árgangur blaðsins mun verða með
liku sniði og i fyrra. - Vonumst við til,að
kennarar og nemendur taki blaðinu vel og
styrki Það eftir mætti.
tj tgef endurnir.
U M VETURNSTUR.
Norðan að Þýtur gjósta' um gráan sjá,
grimmlega nistir föl og visin strá.
Rántennur brimsins kalda kletta bita,
klappirnar vill Það upp með rótum slita.
o
Kuldaleg gnæfa' i fjarska f jö'llin há,
fönnótt að ofan, heið og sterk á brá,
helfriði sveipuð, blásin, ber að litaj-
bærist ei nokkur taug i svipnum hvita. -
Hjartað mitt veika herðist við Þann mátt,
hnarreistu fjöll, og kuldans andardrátt,
teygar sér afl við stormsins hvcssu hljóð,
hugrekki' og Þrek við brimsins milcla flóð.
Sál mina fyllir aðfall krafts og kyngi:
Kuldinn er hollm', Þótt hann sáran stingi.
Jakob jóh. Smári.
ÞJÖÐERNIÐ OG TUMGAN.
Af sögu liðinna alda sjest greinilega,að
islenska Þjóðin hefir orðið að Þola bssði
súrt og sætt og feikimargt hefir á daga
hennar drifið, sem my.idi hafa molað hverja
miðlungsÞjóð mjelinu smærra. Sjest greini-
lega, að Þörf hefir verið á Þreki og Þori,
til Þess að standast allar eldraunir, sem
yfir Þjóðina hafa dunið. En i Þeim öllum
hefir hún staðið sem steyptur klettur og
litt haggast látið og Það sem meira er um
vert, að hún hefir haldið Þjóðerni sinu og
tungu sinni óskertri alt fram á Þenna dag.
En sagan sýnir og, að oft hefir baráttan
verið hörð og oftlega hefir hurð skollið
nærri hæltan, svo að blátt áfram hefir legið
nærri, að íslendingar glötuðu alveg Þjóðerni
sínu og tungunni og orðið útlendingum að
bráð.
Ritöldih er sólskinsár islensku Þjóðar-
innar. pá vorum vjer fri og frjáls Þjóð,og
engum háðir. Þá rikti friður og ró i land-
inu, svo að okkar ágætustu andans menn gátu
óáreittir gefið sig að bókmentastörfum. pá
voru fornsögur okkar færðar i letur,gimstein-
ar isl. bókmenta, sem um aldur og æfi mun
verða okkur órjúfanlegur minnisyarði og varpa
ljóma yfir land og Þjóð. En brátt fer iskyggi-
legur skýjaflóki að læðast upp yfir sjóndeild-
arhring islensks Þjóðlifs, og eigi leið á
löngu, uns algert myrkur grúfði Þar yfir. Frið-
ur sá Þvarr, sem svo lengi hafði rikt i land-
inu. pá fór sá erkifjandi að gera vart, við
sig, sem ætið siðan hefir verið landlægur,og
svo oft hefir veitt Þjóðinni Þungar búsifjar,
Þ.e. sundrungin. Eigi leið á löngu, uns land-
ið alt logaði i ófriði. Enduðu Þær deilur,sem
kunnugt er með Þeim tetti, að íslendingar
glötuðu frelsi sinu og gengust erlendum kon-