Skólablaðið - 30.11.1928, Blaðsíða 3

-3-
Það hlytu Þeir að öðlast öll núverandi rjett-|
indi,og stærðfræðitímana mætti svo'nota til
einhver annars, eða að okkur vseri gefið ál*-
veg frí úr Þeim og væri Það ef til vill Það
heppilegasta. 4) Dr. Ólafur Danielsson hef-
ir einhvemtíma sagt, að stærðfræðin sje'Það
eina, sem við lærum í hreinni rökfræði, og
er Það víst alveg rjett hermt.En jpg veit,að
Það er hægt að kenna meiri rökfræði á sama
tíma, á betri og skemtilegri hátt. Rökfræði,
sem yrði okkur að miklu meira gagni. Og jeg
held, að Það yrði best gert ..með -Þvi, áð
kenna hreina og beina nrelskulist. Slik rök-
fræði yrði okkur áreiðanlega að gagni,Þegar
út i lifiö kemur, en litið gagn held jeg okk-
ur verði i Þvi að geta sannað, að t.d. horna-
summa Þrihymings sje 160 . -
Að öllu Þessu athuguðu sjest, að við mála-
deildarmenn erum beittir rangindum, með Þvi i
að vera neyddir til að læra stærðfræði. pvi
eigum við að gera alt, sem i okkar valdi
stendur, til að fá hana afnumda. Við eigum
að reyna að sjá um, að eftirkomendum okkar
i máladeild verði gætt á einhverjum gómsæt-
ari og hollari aukarjetti, en ólystugu stærð-|
fræðigumsi.
G-unnar pálsson.
STUTT ATHUGASE M D .
Gunnar Thoroddsen harmar Þaö mjög i sið-
asta tölúbl. Skólablaðsins, að "nú hvilir
dofi yfir göngun\jm, gangverðirnir sje farn-
ir að lsekka i lofti, ærsl og áflog, bendur • j
og barsmiöar sjeu horfnar, og busarnir gangi
hnarreistir um bekki skólansi' Hann harmar
bersýnilega Þá tima, Þegar ruddaskapurinn
hefir verið sem mestur, óp og háreysti hef-
ir’verið á göngunum, og Þeir, sem hafa ver-
ið i efri bekkjum skólans, fullir af hroka
yfir hinum, sem eru fyrir neðan Þá. Hann dá-
ist bersýnilega að Þessu, af Þeirri einkenni-
legu ástagðu, að Þetta sje gamalt.'
Þvi miður fer G-unnar Þarna með rangt mál.
í stað Þess að haga sjer eins og menn,situr
alt i sama farinu og áður, Enn má heyra óp
og háreysti á göngunum, og enn eru Þeir,$em
eldri eru,, fullir af rosta yfir busunum. Þeir
hafa algerlega gleymt Þvi, að fyrir 3-4 árum
voru Þeir sjálfir busar. En sá er Þó munurinn,
að nú hafa Þeir, að jeg held, hálfu minni á-
stæðu til Þess, en Þeir höfðu i gamla daga.
Busarnir eru Þvi miður ekki upplitsdjarf-
ir, en Það hygg jeg, að Þeir Þurfi ekkert að :
skammast sin fyrir Það, að hreykja sjer alt
að Þvi eins hátt, og 5. og 6. bekkingar gera
nú.
pað er óÞarfi að fjölyrða meira um Þetta,
en Það vona jeg, að ekki Þurfi "fileflda bel-
jaka" til Þess að vera gangverðir nú á næst-
unni, og busarnir fari að ganga ósmeikir um
skólann.
Mjer er ókunnugt um Þetta slyóruorð ,sem
Gunnar segir,að fari af skólanum. Að visu
var skrifuð. hin fræga Morgunblaösgrein, en
G-uðm. Bárðarson hefir svarað henni rækilega,
og jeg held, að Það sje mest imyndun, að al-
menningur yfirleitt hafi svo slæmt álit á
skólanum, eins og sagt er, Þó einstakir menn
sjeu að breiða út einhvern óhróður um hann.
Ef almenningur hefir verra álit á Mentask.
en hann hefir vanalega á slikum skólum,eig-
um við ekki að taka Þaö neitt sjerstaklega
nærri okkur. Skóla ástandið, eins og Það er
núna, er alls ekkert bölvað, og Það batnar
ekki við Það, að gylla Það eitthvað i augum
almennings.
A. G.
S V A R .
Greinarhöfundur Þessi virðist vera jafn-
aðarmaður mesti. Hann virðist ekki vilja mis-
bjóða æruverðugum 1. bekkingum með Þvi að
henda Þeim i loft upp. Kann virðist vilja
bæla niður fjör og funa æskunnar, sem kemur
fram i bendum og öðrum galsa,
Þetta get jeg ekki fallist á. Kjer finnst
Það heyra skóla til, sem er fullur af ungum
mönnum, að sýna einhvem vott Þess, að ’krapt-
ur og æskublóð ólgi-i æðum Þeirra. Þeir eiga
ekki áð gera sig Þegar i æsku að öldungum.
Þeir verða Það nógu snemma samt.
Greinarhöf. segir, að jeg"dáist bersýni-
lega nð Þessu, af Þvi að Það sje gamalt".
Þessu verð jeg að neita, Þvi að slikt er
fjarri mjer. Jeg dái Það og Þrái, vegna Þess
að alt andrúmsloft skólans verður hressilegra
með Þeim hætti. En hversvegna er tekið að
drága úr Þessum gömlu siðum? Það er ekki
vegna neinna sinnaskifta i skólanum, eða sök-
um Þess, aö nemendur sjeu orðnir siðaðri en
áður fyr. Nei, Það er langt frá Þvi. Bendurn-
ar og tolleringarnar eru einungis að detta
úr sögunni fyrir deyfð og drunga okkar skóla-
nema.
A. G. kveður sjer vera ókunnugt um Það
slyðruorð, sem jeg mintist á i grein minni.