Skólablaðið - 30.11.1928, Blaðsíða 5

-5-
heldur en flestir myndu heldur kjósa að
ferðast með bifreiðum, sem fara hratt yfir
landið, heldur en með strandferðaskipunum,
sem koma við á hverri höfn og eru Þessvegna
lengi á leiðinni.
1 sumar hófust hjer ilugferðir. Reynslan
sýnir, að flugið á hjer allglæsilega fram-
tíð fyrir höndum. íslenskir flugnemar eru
við nám í útlöndum, sem munu að loknu námi
hverfa aftur heim og helga Þjóð sinhi krafta
sína. Getum vjer Þá sjeð fyrir oss sjálfir
í Þeim efnum.- Vatnsaflið Þarf að beisla.
Hafa kaupstaðirnir Þegar riðið á vaðið með
raflýsingu, og margir sveitabæir hafa á
seinni tið fetað í fótspor Þeirra. En betur
má ef duga skal. Og ei má fyr láta staöar
numið, en allir bæir og býli landsins eru
uppljómaðir og hitaðir með rafmagni.
Árið 1943 mun verða merkisár í sögu vorri,
Þá á atkvæðagreiðsla að fara fram um Það,
hvort persónusambandinu við Dani skuli slit-
ið eða ekki. Eins og kunnugt er, Þá fara
Danir nú með umboð okkeir í utanríkismálunum
og sjá að nokkru leyti um landhelgisgæsluna.
En Islendingar hafa sýnt Það greinilega, að
Þeir eru færir um að gegna Því starfi, Þar
sem aftur á móti sambandsÞjóð vor hefir a'ð
margra dómi gengið Þar slælega fram. Hafa
islensku varðskipin gengið allrösklega fram
í Þvi að afla landhelgissjóöi tekna. Er sjóð-
ur Þessi nú orðinn allálitleg fúlga, svo aö
nóg fje mun vera fyrir hendi, til Þess áð
byggja nýtt strandvarnarskip. Mun Þess og
sís't vánÞörf, til Þess að geta refsað inn-
lendum og útlendm lögbrjótum að makleikum.
Sitotr Þvi illa á islenskum stjórnarvöldum að
draga taum Þeirra og æsa Þá upp til óknytt-
anna.
Enginn Þarf að vera í efa, hvernig hanr.
skuli greiða atkvæði 1943. Algjör skilnaður
við Dani. Við eigum að taka utanrikismálin
i okkar hendur og vera öllum óháðir. pá fyrst
er takmarkinu náð. Siðan að virma að velmeg-
un lands og lýðs. pá munu með tímanum rætast
orð skáldsins að:
Sú kemur tið, að sárin foldar gróa,
sveitirnar fyllast, akrar hylja móa,
brauð veitir sonum móðurmoldin frjóa,
menningin vex í lundum nýrra skóga.
H.H.
Ragnar Hjörleifsson.
SKUGGAR
eftir Kristján Guðlaugsson.
Þessi Skugga-höfundur er oss Menntaskóla-
mönnum áður kunnur, og ég hlýt að segja, að
hann sé oss að góðu kunnur. Um nokkurt skeið
var hann einn helzti öndvegishöidur ljóða-
listarinnar hér í skóla. Hann orti meira en
flestir aðrin, og hann orti betur en flestir
aðrir. Þessvegna virðist mér ekki úr vegi
að geta Þessarar ljóðabókar að nokkru í
Skólablaðinu.
í haná vántar sxmi Þau kvæði, er.ég hefi
bezt heyrt eftir Kristján. Eitt kvæði, sem
Ljósleitin hét og birtist í Huldu fyrir fám
árum, er ekki að finna í Skuggum. Þó er Þetta
kvæði eitthvertallra bezta ljóð höfunar, að
minu áliti. Fleiri dæmi slíks hefi ég orðið
var við. Þvi má með sanni segja, að kvæða-
safn Þetta sé aðeins skuggar af ljóðalist
Kristjáns. En Þótt Þessar glompur sé Þar og
göt, ætti Þó að mega fella fullnaðardóm um
kveðskap hans af bókinni.
Kristján Guðlaugsson er ekki eitt af Þeim
góðskáidum vorum, sem kveðja sér hljóðs með
krafti og kyngi og dýrum bragarháttum.Kvæði
hans eru ekki i ætt við sléttúbandavisur„Því
að i flestum rimar aðeins annaðhvort visu-
orð. Hann hefir samið sig að siöum hinna
nýrri ljóðrænu skálda og fetað i fótspor
Þeirra Daviðs frá Fagraskógi og Jónasar bróð-
ur sins Guðlaugssonar. Kveðskapur Þeirra er
;all-mjög með öðrum hætti en Þeirra Matthias-
ar eða Bjarna Thorarensens. Nýju spámennirn-
ir, ijóðrænu lævirkjarnir, sem spretta upp
með Þjóð vorri eins og mý á mykjuskán,flytja
aörar kenningar en Þeir eldri, peir fallast
i faðmlög við fagra svanna, lifa i algléym-
ingi eina nótt, en siöan er telputetrið flog-
ið út i veður ’og vind, ef til vill i faðm
einin'ers annars 1 jóðasmiðsins, en skáldið
unga situr eftir i raunum sínum, sem "valur
vængjarúinn". Hjarta skáldanna er Þá opin
und eftir hina miskunnarlausu skothríð Am-
ors. Og til Þess að græða sárin, taka Þeir
til hins sama sem Egill forðum daga. Þeir
yrkja út af ástinni, syngja henni lof og
dýrð, Þótt hún hafi tætt sundur hjarta Þeirra
og elska söknuðinn og sorgina, af Því að 'hún
sé Það eina, sem eftir sé af ástinni Lsbr.:
"Eg elska Þig sorg, Þú ert- átLt sem ég á, og
ást mína lætur Þú vakai'). Slikir menn mega
kallast hógværir og af hjarta litillátir.Ef
allir væri jafn-ánægðir með hlutskifti sitc
og hin ungu ljóðskáld vor virðast vera,eft-
ir ljóðuim Þeirra að darnia, Þá mætti aliir