Skólablaðið - 06.04.1929, Blaðsíða 1

Gefið út af nemendum Hins almenna Mentaskóla.
4. tbl.
Reykjavik 6. april 1929
4. árg.
MENNT PRAlíTÍÐARIT'IT'IAR +)
(Ræða Gunnars Pálssonar á árshátíð Fram-
tiðarinnar 12. febr. 1929).
pað fellur i minn hlut, að mæla nokkúr
orð fyrir minni gestgjafans hjcr i kvöld,eða
með öðrum orðum fyrir minni Framtiðarinnar.
Petta eiga ekki að verða nein skemtiyrði og
heldur engin sorgarljóð. Jeg ætla aðeins aö
minnast nokkrum orðum á Framtiðina, afstöðu
hennar til skólans, starf hennar og tilgang.
Framtiðin á langa sögu, en ekki ætla jeg
mjer að fara að rekja hana hjer i kvöld.Jeg
vil aðeins geta Þess, að Framtiðin er til
orðin fyrir Þörf eða jafnvel fyi-ir brýna nauð
syn. Fyrir löngu hafa nemendur fundið að Þeim
var ekki nóg að geta skriðið skamlaust eða
skamlitið gegnum skólann. Þeir heyrðu og
skildu sannleikann, Sem fólginn er i orðunum:
andinn lifgar,en bókstafurinn deyðir. Þeir
komu auga á hinar geysistóru gloppur, sem
skólinn skildi eftir i Þeim og fóru að leita
að ráði til Þess að bæta Þest. Ráðið kom og
Framtiðin var stofnuð.
Enginn maður, með óbrjálaða skynsemi, ef-
ast um, að hjer i skóla lærum við feikilega
margt gott og gagnlegt. sem okkur getur ætið
að gagni orðið. Hjer lærum við tungumál margca
helstu menningarÞjóða heimsins og fáum Þannig
lykil að miklum og margvislegum fróðleik.Hjer
lærum við sögu hinna eldri kynslóða, sem ger-
ir ökkur mögulegt, að færa okkur reynslu
Þeirra i nyt.- En öll Þekkjum við söguna um
veslings kálið, sem ekki er sopið Þótt i aus-
una sje Það komið, og engum dylst Þvi,aðhefð-
um við ekkert annað til að spenna fyrir vagn
gæfu okkar, en Þann fróðleik, sem skólinnlæt-
+ ) Skv. áskorun birti jeg Þessa grein hjer.
G. P.
ur okkur i tje, Þá kæmumst við ekki langt á
gæfubrautinni. Skólanum er Þannig háttað, að
hefðum við enga aðra andlega hressingu, en
Þá, sem hann veitir okkur, Þá gætum við tæp-
ast talist mentaðir menn Þegar skólagöngunni
er lokið. Kennarar skólans kappkosta að láta
okkur lesa og læra Þaö, sem reglugerð skóla-
ans krefst, hvort sem Það hefir góð áhrif á
ckkur eða ekki. Enginn skilji Þó orð min
svo, að jeg sje hjer að hallmæla kennurum,
nei, Það er sið\xr en svo. Þetta er sú skylda,
sem Þeim er á herðar lögð Þegar Þeir taka
við embættum sinum við skólann og henni verða
Þeir að hlýða. Hinsvegar vil jeg ekki dylja
Þá skoðxxn mina, að jeg álit að ýmsir kennar-
ar skólans ættu að reyna að gera okkur námið
-ljettara og skemtilegra og kenslustundirnar
að hollari gróðrarskúrum, en Þeir nú gera.-
Því að Það er áreiðanlegur sannleikur,að bók-
námið án nokkurar tilbreytingar eða hress-
ingar, eitrar andrúmsloftið i skólanum og
stofnar sálum okkar i ótvirasðan voða. Þetta
segi jeg eftir tveggja ára dvöl i Þessum
skóla og tveggja ára dvöl i öðrum skóla með
sama fyrirkomulagi, svo að vart mun hægt að
segja að hjer dæmi blindur maður um lit. En
Þetta hafa löggjafarnir á sinum tima ekki
sjeð og Þvi er skólinn nú eins og hann er.
tJr Þessum ókostum skólans á f jelag Það,
sem við erum gestir hjá i kvöld, að bæta,að
svo miklu leyti, sem Það er mögulegt.Tilgang-
ur fjelagsins er sá, að æfa nemendur i mælsku-
list, gefa Þeim tækifæri til að setja fram
skoðanir sinar rökstuddar og kynna Þeim Þau
mál, sem eru á dagskrá með Þjóðinni i Það og
Þa.ð sinnið eða með öðrum orðum, að Þroska Þá
á Þeim sviðum, sem skólinn veitir Þeim enga
hjálp. p'etta er fagur og göfugur tilgangur,
en svo virðist samt, sem ekki sje öllum ljóst
hversu nauðsynlegur Þessi fjelagsskapur er
skólanum og nemendum hans yfirleitt.Þeir einu,