Skólablaðið - 06.04.1929, Blaðsíða 4

-4-
fleiri afskifti kennara skólans af málura okk-
ar neraenda eru alt annað en vel falliri til
Þess að auka trú manna á heppilegum árangri
af náinni sambúð milli kennara og nemenda,
Þar sem við í raun og veru stöndum algjörlega
magnÞrota fyrir hvaða fyrirmælum, sem yfir-
boðiirum okkar kynni að detta í hug.
Okkar einkamál koma kennurunum ekkert við,
og við viljum hafa Þau í friði.
Halldór Kjartansson.
-----x-----
ORÐ I B E L G .
Vart mun.Það koma til álita, ef rjett er
skoðað, að skólagjöldin sjeu einn sá órjett-
látasti skattur, sem nokkur maður greiðir
hjer á landi, og er Þó úr mörgu að velja.Við,
sem stynjum undir oki Þessu, finnum auðvitað
mest til Þess, og væri e.t.v, ástæða til að
halda, að við fberum fremur eftir tilfinning-
um en skynsemi í Þessu efni. En hver og einn,
sem hjer hugsar \om, hlýtur og að sjá, að öll
skynsemi, öll rök, mæla með afnámi Þessara
gjalda.
Það mundu ýmsir mæla, að lítil von væri tál
að fje Það blessaðist í skúffum ríkissjóðs,
sem tekið væri órjettilega af fátækum náms-
mönnum. En sleppum nú Þvi. Hitt geta allir
með fullum rjettisagt, að ef ríkissjóður get-
ur eigi staðist útgjöld sín, án Þessra pen-
inga, sem við námsmenn gjöldum honum,sje Þess
lítt að vænta, að honum sje borgið hvort sem
er. - Þeir eru margir, sem segja, að skólagjöLd-
in eigi fullan rjett á sjer, fyrir Þá. sök,að
Þeir, sem Þess eru verðir, fái Þau endurgreidd,
en reynsla sumra manna í Þessum skóla sýnir,
að slík hlunnindi eru mjög undir hælinn lögð.
Aðrir eru Þeir, sem telja gjöld Þessi nauð-
synlega "bremsu" á námsáhuga ungra manna, en
öllum óspiltum mönnum hlýtur að blöskra sá
hugsunarhá.ttur og óskiljanlegt er, að 20. öld-
in skuli geta alið slík viðrini að hugsunar-
hætti.
Það er óÞarfi að fjölyrða nieira um Þetta
efni hjer á Þessum stað. Vonandi vita al'iir,
sem Þetta blað lesa, að hið eina rjetta í
Þessu máli, og Það eina, sem er Þeim mönnum
æemandi, sem völdin hafa í Þessu efni, er
að afnema skólagjöldin að fullu og öllu. Má
og vera, að með Því einu móti geti ýmsir Þeir,
sem á ÁlÞingi sitja, hrakið áburð Þann, sem
Þeir hafa orðið fyrir og e.t.v. rjettilega
sumir, að Þeir teldu Þennan skóla átumein á
Þjóðarlikamanum, og ljetu einkis ófreistað,
til Þess að gefa honum spark eða olnboga-
skot.
Það er oft búið að minna.st á Þessa kynd-
ugu uppfinningu "mínusanna" og ekki nema
eðlilegt a.ð mönnum verði starsýnt á. furðu-
verk slík. En Því er minst á Þá hjer, að
Þeir eru látnir grípa beinlinis inn i styrk-
veitingar við Þennan skóla.- Auðvitað hlutu
Þeir að hafa mikil áhrif í Þvi efni óbœin-
linis, en hitt mundu fáir ætla, að sá sem
fengi "minus" í einhverju • fagi, fengi alls
engan styrk, hvað svo sem hann fengi hátt
út T. d, maður, sem fær 5^ i einu fagi en
2 i öðru, getur varla vonast eftir að fá
styrk, en sá sem fær 3 í bá.ðum getur haft'
goðar vonir um Það, ef hann fullnægir ann-
ars settum skilyrðum.- Jeg, fyrir mitt
leyti, á ómögulegt með að sjá. neitt rjett-
læti i Þessari reglu eða venju. Frá minu
sjónarmiði er engin sanngirni i Þvi, að
láta afstöðu nemandans til einnar einustu
námsgreinar ákveöa, hvort hann skuli njóta
hjálpar af hálfu hins opinbera. - Mjer
finst óneitanlega nóg að gert annars, með
Þessum óvinsæla einkunna.stiga og öllum próf-
unum, Þó að Þessari svipu væri lofað að
hvila sig, og hygg jeg, að fleiri vildu
taka undir Það með rajer.
Við nemendur megum ekki vera hugsmiar-
lausir um Þessi og önnur mál, sem okkur
varða. Minnumst spakmælisins forna og sanna,
að "hugur ireður hálfum sigrii' -
S. Einarsson.
Hjer birtast tvasr greinar, er koma áttu
i 2. tbl. Skólablaðsins, sem svar við "Njáis-
grein Valgeirs Skagfjörðs í 1. tbl.- Sú
fyrri er. grein Halldórs Kjartanssonar, sem
var einr. Þáttur i orsök deilu Þeirrar um
Skólablaðið, er allir nemendur skólans munu
við kannast. Flestir munu og Þekkja orsakir
Þess, að greinar Þessar hafa ekki birst fyr,
en Þær eru íátfrelsishöft Þau, sem rektor
lagði á Skólablaðið eftir að nem. höfðu
tekiö Þaö i sinar hendur. Nú er bann rekt-
ors úr gildi gengið, og er vonandi,að Dlað-
ió geti orðið frjálst málgagn nem., Þar
sem Þeir geta rætt öll áhugamál sín, ýtt
við Þvi, sem gamalt er og feyskið, en hlúð
að góðum nýgræðingum i skóla hjer. Er Þá
takmarki Skólablaðsins náð.
B. J.