Skólablaðið - 09.04.1932, Blaðsíða 7

Skólablaðið - 09.04.1932, Blaðsíða 7
-7- hafið. Margur er með tár i augunum. Ástvin- irnir eru að heyja baráttu upp á lif og dauða, Og hver sigrar? Það er spurningin,sem enginn getur svarað. Menn koma auga á bát lengst i burtu. Hverri hreyfingu hans er fylgt með eftirtekt. Sraá skekkja getur rið- ið honum að fullu. En honum er stýrt af viti og Þrautsegju og stýrimaðurinn fylgir hverri öldu eftir með augunum. Hvergi hik. Þetta er ekki i fyrsta skifti sem hann hefur mátt taka á allri sinni stillingu. Hann er vanur Þvi frá barnæsku. Nær og nær færist bátur- inn. Hver aldan riður undir hann af annari. Bn Þetta litla fley býður hættunni byrginn. Innan litillar stundar er Það komið inn fyriri hafnargarðana i slettsæfið. j En nú skellur myrkrið á. Bnn vantar báta. j Við getum gert okkur i hugarlund,hvernig að- i standendunum muni" vera innanbrjósts, Þegar heimilisfaðirinn er úti á hafinu. Kviði og angist heltekur alla. Allir hugsa um hið ssma. Það tekur að birta, ennÞá vantar einn bát. Mikil likindi eru til Þess,að hann hafi farist með allri áhöfn. En Þeir diu með sæmd. fram i dauðann unnu Þeir skylduverk sin. Og svo falla Þeir niour i djúpin. Enginn er til að veita Þeim hina síðustu aðhlynningu. Þeir eru einir i dauðanum, eins og Þeir voru svo oft og tiðum i lifinu. Og svo leggjast Þeir til hinnar hinstu hvíldar i hinni votu sæng Ægis. Sólin kemur upp ög slær geislum sin- um á hafflötinn og blessar minningu Þeirra manna, semféllu i valinn,er Þeir voru að vinna i Þarfir lands og lýðs,- En heima gráta. ekkjurnar og börnin. Ég hefi einu sinni séð bát farast. Þeirri sjón gleymi ég aldrei meðan ég lifi. Morgun einn i austanstormi lagði bátur úr höfn, sem oftar áður. En Þetta var i siðasta. sinni. Örlögin höfðu svo ákveðið} að skips- •höfnin skyldi aldrei stiga aftur á land 'feðra sinna. Þegar báturinn var kominn út fyrir hafnargarðinn bilaði vélin. Þarna voru mjög mörg sker og braut á Þeim að vanda,Þegar austan kaldi er. 3á.tinn rak fyrir vindinum upp á eitt skerið. Aðrir bátar komu á vett- vang. Til Þess a.ð björgun yrði við komið, varð að koma festi út i bátinn, sem á skerinu la. Einn litill bátur komst inn fyrir skerið og kastaði taug yfir til hins, Maður,sem stóð fram i>greip hana og ætia.ði að festa. En Þá fór vélin i gang eitt augnablik. Bn maðurinn»sem hélt á bandinu,hélt að nú væri öllu borgið og kastaði frá ser tauginni. Það var sem dauðans angist heltæki hann allan. Tilraunin hafði misheppnast,- skipverjarnir voru dauðans matur. En Þeir,sem stóðu á hafn- arbakkanum, sáu sjómennina. klifra upp i reiðann og halda sér dauðahaldi. Og óp vesalings mann- anna. bergmáluðu i klettunum - Þeim gleymi ég aldrei. Svo reið alda yfir bátinn. Hún molaði hann og sogaði hann með ser niður i djúpið. Skömmu seinna var allt kyrt aftur. Engin vegsummerki sáust eftir Þennan sorgaratburð, sjórinn hafði máð allt út og brotnaði á sker- inu sem áður. En hafið er ekki alt a.f úfið. Stundum er Það spegilslétt og friður og rósemd hvilir yfir Þvi öllu. Menn,sem búa við Það,elska Það og una hvergi, nema Þar sem gjslpin kveður við sendna strönd. Hafið er tröllslegt, mátt- ugt, dutlungafullt og einkennilegt. Það eru andstæður, en Þær elska mennirnir, Þvi a.ö lifið i allri sinni fegurð er sjálfu sér ekki sam- stætt. Bn oft er hann kaldur og napur við hin ystu sker. H. Sch. NOKKUR ORÐ TIL GUTTORMS ERLENDSSONAR RITDOMARA o. f 1. Mjer hafði nú satt a.ð segja ekki dottið i hug, að svara árásargrein Þeirri, er Guttorm- ur Erlendsson sendi frá sjer i siðasta tbls, Skólablaðsins. En Þar eð nokkrir piltar hafa minnst á Það við mig, að slikri endaleysu yrði að hnekkja, Þá rjeðist jeg nú i að hripa Þessi orð til "Ritdómarans". Ef til vill var nú ekki betri árangurs að vænta af hendi Guttorms, Þar eð Þetta er i fyrsta skifti,sem hann brokkar út á Þessa braut. Er Þvi ekki að furða. Þótt óliðlega sje af stað farið. Ætla jeg nú með nokkrum orðum að fara i gegnum rimgalla'.' I Þá er Guttormur telur upp. Tekur hann til dæmis fyrstu ljóðlinurnar i Þrem fyrstu erindum kvæðisins. 1 1. ljóðl. 1. erindis koma fram Þrjú orð er byrja á sama hljóði, aðeins tvö Þeirra standa i sterkri áherslu, svo að hjer kemur Það ekki i bága við settar reglur. Þá kemur 1. ljóðl. 2. erindis. Eftir Þvi sem hægt er að skilja á"Eitdómaranum" er hann segir, að i Þessum 3 ljóðlinum sjeu stuðlar ýmist of margir eða of langt á milli Þeirra, Þá ætti að vera of langt á milli Þeirra i Þessari linu, Þareð annað getur ekki komið til greina

x

Skólablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skólablaðið
https://timarit.is/publication/782

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.