Organistablaðið - 01.10.1971, Blaðsíða 19

Organistablaðið - 01.10.1971, Blaðsíða 19
kirkjn í Soltau hefði mátt ætla að „Emel Hammer" orgelið með „að- eins" 38 raddir hefði ekki möguleika til þess að fylla þessa stóru kirkju h'ljómi. Slííkur ótti reyndist ástæðulaus. Hér var hver rödd rétt „intóneruð" og engri rödd of'aukið. Raddaíjöld segir ekki alltaf til um hljórnmagn hljóðfæris og svo var hér. Móti voldugum pedal hefðu „manuail"-raddirnar í sumum kirkjum hljómað dálítið sárar, en liér hiljómuðu iþær eins og sillíur og gull. „Alfred Fiihrer" orgélið í Jever var allt annar heimur. Tæpar fimmitíii raddir og 6 „Setzer-Komibinationen" gáfu organleikaranum 'mikla möguleika. Kirkjan var ný og nútímaleg og nokkurn vegin jafn stór á alla kanta, Mkust venjullegum kassa að formi til. Alfred Fiirer-orgelið, með öl'luim núlíma hjálpargögnum, gaf þessu kirkjn- rúmi furðulegan 'h'ljóm og hafó'i maður stundum á itilfinningunni að vera „staddur inn í gler'kist>u", eins og einn gagnrýnandi orðaði það, !og sérlega hentaði iþelttoa h'ljóð'íæri vel nútíma tónlist. Aflur í öldum var maður svo al'lt í einu staddur, í Marlini kirkjunni í Bremen, þegar íyrstu tónarnir úr „litla" Brungema-orgeilinu hljómuðu. Orgelið var liltölu'lega nýtt í kirkjunni, en smíðað í stíl og anda „Barokk"- orgelanna. Ekki virtisl Brungoma vera efet í huga að gera vinnu- skilyrði organislans þægiileg, en furðu fljótt vöndust þó óvenju smáar nótur og úldragarar - - að „Ruckpositiv", — sem staðsettir voru á 'bak við organileikarann. En tónfegurð 'þessa hljóðfæris verðnr nianni ógleyman'leg, og við ilá að maður félli í 'þá freistni að írnynda sér að sú annars afar fagra 'kirkja, sem Martini kirkjan er, hefði iverið 'byggð uían um orgelið, sl'íkur var samrunii kirkju og hljóð- færis. „Scbuke" orgelverksmiðjurnar i Berslin eru tvær og bræðrafyrirheki, en slarfa án samlbands sín á mi'líli. Annar bróðirinn er í V.-Berlín, 'hinn í A.-Berlín. Báðar 'þessar verksmiðjur smíða mjög viðurkennd orgel. Sdhuke orgelið, sem ég spilaði á lí Oldenburg var aðeins tvö verk af iþremur, sem koma ékuilu og vantaði Iþví no'kkuð upp á endan- lega mynd íhljóðfærisinis. Nokkuð óvænt var, að hér var það einn ^f prestum 'kirkjunnar, eem stóð fyrir tónleikaihaldi hennar, en ekki organleikarinn. Austurríkismenn sm'íð'a mjög góð 'hljóðfæri iþar sem „Rieger" er, nokkuð rómantisk í hljómi, en ákaflega miikið jafnvægi milili radda. !,Steinmaier" iþarf víst ekki að ikynna á Islandi. Orgalið var smíð- ao 1924 en var húiS að vera og 'þoldi engan sam'aniburð að gæð'um ORGANISTABLAÐIÐ 19

x

Organistablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Organistablaðið
https://timarit.is/publication/787

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.