Organistablaðið - 01.10.1971, Blaðsíða 31

Organistablaðið - 01.10.1971, Blaðsíða 31
um 1357 og 1358. Gerir hann ekki grein fyrir hvort 'hér sé um fleiri en einn mann að ræða, eða hvort ailllt sé sami Arngriímur. Sr. Janus Jónsson nefnir í ritgerð sinni „Um klaustrin á íslandi" Arngrím og Eystein bræður í Veri og Anigrím áhóta á Þingeyrum og Eystein munk sam eendur var ásaimit Eyjólfi kórsbróSur Brandssyni til að rannsaka kirkjustjórnina á íslandi. Ég læt 'liggja á milli hluta þaS scm hann segir um Eystein. En 'hann talar um Arngrím eins og þar geti verið um einn mann aS ræða, Iþó að hann leggi þar engan úrskurS á. En svo ég 'vitni aftur ti'l dr. Björns Þorsteinssonar, þá segir hann: „Mönnum kemur almennt saman um, að Arngrímur Brandsson Odda klerkur <og Arngrímuv Þingeyramunkur séu einn og sami maður, en sumir itelja hann eiga ekkert 'sky'lt við' Arngrím afbrotabróður frá Þykkvabæ og finna 'það máli sínu ti'l stuðnings, að Ágúslínusarregla ríkti í Þykkvaibæ, en Benediiktína á Þingeyrum, en imunkar máttu ekki flækjast rriilli klaustra, aiira sízt \>æru 'þau of óiíkum reglum." Ef iþað boð, að munkar mættu ekki flækjast úr einni reglunni í aðra hdfur verið i heiðri 'ha'St 'hér á íslandi, verður að telja þetta alisterk rök. — Þá verður að strika frásagnirnar um ávirðingar Arn- gríms munks i Þyikkvabæ út úr ævisögu Arngríms organista. Reyndar hefur ekki verið gerð tilraun til að skrifa ævisögu Arngríms organista nér, heldur aðeins vitnað í heimildir og sömuleiðis umsagnir og álit nokkurra sagnfræðinga. Væri því líkloga réttara að segja að þessar frásagnir eigi þar ekki heiana. Og dr. Guði Jónsson segir í íormála 'fyrir 3. b. af Biskupasögum, nvk 1948: „Höfundur sögunnar (iþ. e. Guðmundar sögu) Arngrímur abóti Brandsson, var munkur í Þingcyrtiklaustri . .. .Sennilega er sá Slra Arngrímur, sem Jón hiekup Halldórsson sendi utan af sinni halfu vegna Möðruvallamáia (sbr. Laurentíus sögu) og fékk Odda- stað árið 1334, allt einn og sami maður" Sé 'það nú bara sennilegt, en ekki satt, 'þá missum við úr sögu Arngríms organista frásagnir um ¦^rngrím ábóta sem klerkar í Norðlendingafjórðungi a'fsögðu hlýðni vtð og var afsettur officolatu og áibótadæmi, -því ihann >var borinn hinum ljótustu málum — við vitum reyndar ekki 'hver iþau ljótu nial voru — en Ifðkk iþó álbótadæmið aftur og var há enginn gaumur geflnn „að ófrægð iþeirri er á íhonum 'lá" (Dipl. Isil.), enda hafði hann þá svarið að ganga undir predikaralifnaS, þó að minna yrði ORGANISTABLAÐIÐ 31

x

Organistablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Organistablaðið
https://timarit.is/publication/787

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.