Organistablaðið - 01.09.1976, Blaðsíða 7

Organistablaðið - 01.09.1976, Blaðsíða 7
eigin), að hann taldi sig geta, iþegar hann var í Weimar, leikið hvaða verk sem væri, viðstöðulaust, af blaði. En þar skjátlaðist horaum. Kunningi hans, sem hann Ihafði þessi orð við, sýndi honum fram á það, fáeinum dögum síðar. Hann bauð honum til morgunverðar, og lét standa á nótnagrind hljóðfærisins innan um önnur verk, tónsmíð eina, sem við fyrstu sýn virtist auðveld viðfangs. Badh koim til dögurðar- ins, og settist óðara að hljóðfærinu, eins og hans var venja, ibæði til að líta á og leika verk þau, sem þar voru. Á meðan undirbjó Ihúsraðandinn máltíðina í h'liðarherberginu. Eftir stutta stund var Bach kominn að tónverki iþví, sem átti að leiða hann í alilan sannleika um lesfimi hans, og tók hann þegar til við það. En ékki leið á löngu áður en hann rak í vörðurnar. Hann virti nóturnar vel fyrir sér, og byrjaði á ný, en allt fór á sömu 'leið. „Nei", kallaði hann til vinar síns, sem brosti í kampinn inni í Miðarheiiberginu, — og stóð um leið upp íra hljóðfærinu: „Það er ökki ihægt að leika hvað sem er undirbúningslaust!" Ekki er Iheldur ofsögum sagt af leikni Bacilis í því að lesa raddSkrár og fara með aðalinnihald þeirra á klaverið. Hann var og jafnsnjalil í því að lesa og leika samtímis stakar raddir, sem stóðu 'hlið við íhlið fyrir framan hann á hljóðfærinu. Þessa list lék hann iðulega, t. d. ef einhver kom með þrí- eða fjórraddað verik fyrir strengjabljóðfæri, og langaði til að heyra, hvernig það hljómaði. Honum varð heldur ekki skotaskuld úr því, að leika þrí- eða fjórraddað eftir illa tölusettum bassa. Stundum þegar vel lá á honum og hann var í essinu sínu, átti hann það til, að leika upp úr sér fjóðu röddina, þar sem þrjár voru fyrir. Þegar svo bar undir notaði hann annað hvort tvö klaver og fótspil, eða tvöfaldan flygil (þ. e. flygil með tveimur hljómborðum) með fótspili. Klavíkordið var eftirlætishljóðfæri Bachs. Flygillinn* svonefndi, var ekki að hans skapi, þó að leika mætti með fjölbreytni á hann. Þetta hljóðfæri skorti sál, að dómi Bachs, en slaghörpur voru þá á frumstigi, og alltof þunglamalegar til þess að fullnægja honum. Því þótti honum klavíkordið * Plygill táknar ætið sembal. ORGANISTABLAÐIÐ 7

x

Organistablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Organistablaðið
https://timarit.is/publication/787

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.