Organistablaðið - 02.12.1978, Blaðsíða 25

Organistablaðið - 02.12.1978, Blaðsíða 25
ORGELNÁM í VÍNARBORG Veturinn 1976—'77 var ég svo lánsamur að fá ársleyfi frá störfum við grunnskóla Reykjavíkur, og notaði árið til tónlist- arnáms í Vínarborg. Að beiðni ritnefndar Organistablaðsins mun ég nú reyna að greina ofurlítið frá þeirri hlið námsins er að organleik sneri. Ég var svo lánsamur að „fá inni" hjá ungum prófessor við háskólann er Michael Radulescu heitir. Hann er aðeins þrjátíu og þriggja ára gamall, en var þegar, að afloknu námi hjá próf. Anton Heiller, ráðinn prófessor við háskólann. Mér varð fljótlega ljóst af samskiptum mínum við Radulecu að hann hafði nrjög ákveðnar skoðanir um túlkun orgelbók- mennta. Öll tækni miðaðist við „mekanisk" oi-gel, og kemur það raunar heim og saman við reynslu mina hjá Karl Richter í Miinchen 1966—'67. Radulescu var þó svo róttækur i skoðun- um, að hann sagði að betra væri að æfa ekki neitt en að æfa á „rafmagnstengd" orgel, en heldur skárra, en þó e'kki got.t, að æfa á „pneumatisk". Eg kynntist að sjálfsögðu fjöldamörgum nemendum, bæði lengra og skemmra komnum víðs vegar að úr heiminum og samdóma álit þeirra allra var að ekki væri hægt að tala um raunverulegt orgel nema það væri „mekanískt". Radulescu lagði mikla áhersu á „lifandi tónmyndun" þ.e.a.s. mismunandi áslátt og hárnákvæma greiningu milli tóna á við- eigandi stöðum. Allir vita, að raftengd orgel gera engan greinar- mun á áslætti. Það er því hvorki hægt að lengja né stytta tón- myndunina, „Elektro/pneumatisku" orgelin eru þó að þvi levti skárri, að á þeim er tónmyndunin aðeins mýkri, en þó getur organistinn engu um hana ráðið. Áður en ég byrjaði að æfa verk hjá Radulescu lét hann mig forgreina allt verkið, bæði í stærstu þætti formsins og niður í smæstu frumstef. Er verkið hafði verið „analyserað" þannig, var byrjað á „fraseringu" með hliðsjón af formgreiningunni, ORGANISTABLAÐIB 25
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Organistablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Organistablaðið
https://timarit.is/publication/787

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.