Skólablaðið - 01.10.1946, Blaðsíða 27

Skólablaðið - 01.10.1946, Blaðsíða 27
Tóta er fremur lagleg stúlka, rauðhærð, með brún augu, í grænum kjól og er með illa burstaðar tennur. Þeir mæna báðir rannsakandi á hana. „Ertu gömul," spyr Boli. „Nel" „Hversu gömul?" spyr Snabbi. „Bráðum tuttugu." „Hvenær?" „Eftir þrjú ár." Þeir koma auga á þjón og panta nokkrar flöskur af Valash. Að lítilli stund liðinni kem- ur þjóninn með flöskurnar. „Hvað kostar það?" spyr Snabbi, sem held- ur á allstórum búnka af samanvöðluðum seðlum í hendinni. „Tvo," svarar þjónninn. Snabbi greiðir úr flækjunni og réttir hon- um tvo tíu króna seðla án þess að líta á hann. Því næst dregur hann upp úr vasanum heljarmikla pottflösku og segir við Tótu: „Má ég bjóða fraukunni snafs?" Án þess að bíða eftir svari, hellir hann í glas og segir henni að gjöra svo vel. „Það er klassískt, menntað að gretta sig. Bætir líka bragðið," segir hann eins og til skýringar, þegar hann fær sér fyrsta sopann og grettir sig. „Einhvern tíma fyrir ævalöngu sagði einhver: ég hef verið ástfanginn, ég hef verið skuldum vafinn, ég hef drukkið, ég veit ekki hve mörg ár. Hví skyldi ég þá ekki, ég, sem er aðeins ungur, slá út fimm hundruð krónur, verða skuldum vafinn, drukkinn, já og ástfanginn," segir Snabbi og horfir með sínum beztu come-to-me-augum á Tótu. En úr augum hennar skín aðeins augljóst áhugaleysi. Snabba finnst þetta skrítið. Hann þóttist vita, að hún væri hrifin af honum. Eða hafði hið hrífandi augnaráð hans alveg firrt hana ráði og rænu? Harla ólík- legt! Tóbaksreykurinn gusast í smáskömmtum upp frá hverju borði, safnast í mekki, sem svífa um allan salinn, mætast og renna sam- an, verða eitt. Brátt er salurinn orðinn eitt reykský. í miðju þessa eiturskýs dansar hinn tryllti, ölvaði hópur unglinga eins og skelfd hjörð í þoku. Á hljómsveitinni, sem enn hamrar á leik- sviðinu, hefur orðið breyting. í stað harmó- nikuleikarans, sem hefur ofreynt sig, er kominn ungur, nauðasköllóttur Svíi, en hann reynir krafta sína á fornfálegri slaghörpu. Hinn sívaxandi hávaði, reykur og ekki sízt vínið hafa svifið svo ört á Snabba, að hann er orðinn þétt-kenndur. Boli, aftur á móti, situr steinhljóður og mænir á Tótu, en hún virðist eigi veita því athygli. Snabbi horfir beint á dansandi fólkið. Það er eins og hann horfi í gegn um það, á eitt- hvað hinu megin, eitthvað við hinn vegginn. Nei, Snabbi er að hugsa. Hann á við vanda- mál að etja, og það er engu líkara, en allar hans hugsanir endurspeglist í andliti hans. Óljósar svipbreytingar koma í ljós. Smám saman taka þær á sig fastari mynd. Sorg, gleði, ást og alvara. Svipir hans virð- ast tákna þetta. Þeir verða reglubundnir. Og brátt virðist alvaran ná yfirhöndinni, en það kostar átök. Um stund er eins og allt renni saman og útkoman líkist grátandi manni, en skyndilega linast allir vöðvar í andliti Snabba. Drykklanga stund situr hann þannig sem dauðadrukkinn. Svo rofar til. 1 ljós kemur hinn eðlilegi Snabbi, hinn alvar- legi Snabbi. Hann horfir hugsandi á Bola og segir svo: „Eitt sinn sagði Voltaire, að ef enginn guð væri til, væri nauðsynlegt að búa hann til. Eins segi ég. Þar sem við í sumar höfum ekkert göfugt markmið að keppa að, engu helgu starfi að sinna, er nauðsynlegt að búa það til. Köllun vor er háleit. Hún hrópar á vort andlega þrek og þolinmæði og umfram allt manngæzku. Hún mun krefjast fórnfýsi út í yztu æsar. Eigingirni er fordæmdur hlutur. og síðast og ekki sízt verðum við að eiga til að bera gáfur í meira en meðallagi." Enn horfir hann hugsandi á Bola, og nú bregður fyrir efasemi í svip hans. „Og hver er þessi háleita köllun vor?" spyr Boli þolinmóður. SKÓLABLAÐ-IÐ 25
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Skólablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skólablaðið
https://timarit.is/publication/782

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.