Skólablaðið - 01.10.1946, Blaðsíða 43

Skólablaðið - 01.10.1946, Blaðsíða 43
Önnur þeirra var einmitt dökkhærða daman mín í svona dæmalaust fallegu rauðu pilsi. Þið getið nú bara rétt ímyndað ykkur, að ég lagði mig allan fram við „spiliríið", enda var lagið: „Dansi, dansi dúkkan mín", sannköll- uð perla í tónbókmenntunum. Ég Iygndi aftur augunum á víxl, eins og ég hafði séð fullorðna fólkið gera, og leit í djúpu, brúnu augun hennar.. Ég sá, að þau sögðu: „Þú spilar yndislega, vinur minn!" og ég veit það, að hún sá í grænu augunum mínum: ,,Þú dansar yndislega, vina mín!" Þessi sæla þarna í sólskininu var því kaup kaups. Svo þegar hljómleikunum var lokið, var klappað ákaft, svo að jafnvel mömmurnar, sem voru víðast í stórþvotti úti í vaskahús- unum til að nota þurrkinn, ráku út höfuðin til að vita, hvað um væri að vera. Ég var kallaður fram hvað eftir annað, og augun í mér tindruðu þegar ég hneigði mig. En hámarki náði hrifningin, þegar dökkhærða daman mín, svona líka sæt og fín, labbaði upp tröppurnar og rétti mér blömvönd úr baldursbrám, en hún misskildi hlutverk sitt algerlega og hneigði sig fyrir áheyrendum um leið og ég. — Þá var ég sæll. Þá var nú gam- an að vera krakki. Tveim árum seinna kom í ljós, að daman mín dökkhærða hafði laskazt í hryggnum. — Það var ekki hryggbrot, en þeir kölluðu það hryggskekkju — og þá fékk ég mér aðra ljóshærða. En alltaf minnist ég þó baldurs- bránna, sem hún gaf mér þarna á hljómleik- unum. Svo var það nokkrum dögum síðar, að Óli, vinur minn, kom inn á skrifstofuna mína í kompunni undir útidyratröppunum — og það m. a. s., þegar ekki var viðtalstími. Þetta var voðaleg ókurteisi, og ég og dam- an mín, sem einmitt vorum í mömmuleik og nýbúin að drekka morgunkaffið, kunnum þessu afar illa. En af því að Óli var vinur minn, þá spurði ég svona rétt ,,sí svona", hvort það væri áríðandi? Já, hann hélt nú það. Hann vildi fá mig strax á ráðstefnu út af afar mikilsverðri flugu, sem hann hafði nýverið fengið í höfuð- ið. Ég bað dömuna mína að hafa mig afsak- aðan augnablik, en hún hélt nú, að það gerði ekki stórt, því að hún ætlaði hvort sem væri að fara að huga að miðdagsmatnum, en við vorum í mömmuleik, eins og þið munið. Við Óli settumst út á svalirnar á skrifstof- unni, þ. e. a. s. út á tröppur og Óli hóf mál sitt. „Ja, mér datt svona í hug, hvort ekki væru alltof margir menn til í heiminum." Ég klóraði mér bak við eyrun og hnyklaði brúnirnar. Þetta var bara anzi snúið. ,,Það er nokkuð til í þessu," sagði ég eftir dálitla umhugsun. „Það væri hreint ekki svo vitlaust að hafa færra fólk í heiminum." „Já," sagði Óli. „Ættum við þá bara ekki að fækka því?" „Iia," sagði ég. „Drepa það?" — „Ja, bara alveg eins og þú vilt helzt." „Nú, hvað skal segja. Skjóta alla menn í heiminum nema mig og þig?" „Ja. „Ertu alveg?" sagði ég. „Já," sagði Óli, og mannúðin kom upp í honum. „Ja, við gætum nú t. d. látið hana Diddu þína lifa." Og þar átti hann við dökk- hærðu dömuna mína. — Ég var til í það, a. m. k. fram yfir miðdagsmatinn. „Já, og svo vini okkar og kunningja, þú veizt, fjölskylduna," sagði Óli. „Ha, svo mörgum?" ,,Já," sagði Óli, sem stamaði talsvert. SKÓLABLAÐIÐ 41
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Skólablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skólablaðið
https://timarit.is/publication/782

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.