Skólablaðið - 01.10.1946, Blaðsíða 48

Skólablaðið - 01.10.1946, Blaðsíða 48
SIGURÐUR MAGNÚSSON, 5. B: STAÐREYNDIR Sjaldan hefir verið hrópað hærra um það en nú, að þörf sé á mönnum, sem kunna að hugsa. Ef nokkurn tíma hefir verið þörf slíkra manna, þá er það nú á þessum tímum upplausnar og glundroða. En í sömu andránni er hrópað: Burt með allan kristindóm! Burt með alla trú! Trúin er ópíum fyrir fólkið! Trúin er högg í andlit allrar frjálsrar hugs- unar! Og þannig mætti lengi telja. En eiga þessar raddir rétt á sér? Eru þessar ásakanir reynslunni samkvæmar? Ekkert er fjarstæð- ara. Kristin trú er ekki högg í andlit hugsun- arinnar, heldur er trúin miklu fremur af- leiðing allrar alvarlegrar og heilbrigðrar hugsunar. Hvað er það í raun og veru að hugsa ? Er það ekki að sjá þær óumdeilanlegu stað- reyndir, sem lífið sýnir okkur, og haga okk- ur samkvæmt þeim? Það er ekki nóg að geta velt fyrir sér alls konar hugtökum og rök- rætt ýmiss konar vandamál, ef við dyljum grundvallarstaðreyndir lífsins. Ef svo er, kunnum við í dýpsta skilningi ekki að hugsa, — því að hver hugsandi maður horfist í augu við staðreyndirnar og reynir að haga lífi sínu samkvæmt þeim. Við skulum athuga nokkrar staðreyndir, sem öll alvarleg íhugun um lífið verður að taka tillit til. Sú fyrsta er, að hver maður hefir samvizku. Hún er í senn leiðbeinandi og ákærandi, sem sefur á stundum, en vaknar þó alltaf aftur. Önnur staðreyndin er, að lífið, sem hinn ytri heimur býður okkur, nægir okkur ekki. Við finnum ekki fyllingu eða tilgang í lífi okkar. Orsökin er sú, að við þekkjum ekki kjarna lífsins, vitum ekki Sigurður Magnússon. í hvaða tilgangi við lifum. Augustínus segir við Guð: „Þú hefir skapað oss til samfélags við þig, og hjarta vort er órótt, unz það hvílist í þér." Annar frægur maður, Sören Kierkegaard, segir: „Eins og ör æfðrar skyttu ann sér ekki hvíldar, er hún hefir flogið af strengnum, fyrr en hún hittir mark, eins er maðurinn skapaður af Guði og fer beint til Guðs og fær ekki fundið hvíld, fyrr en í Guði." Sá er sem sé tilgangurinn með lífi okkar, að við lifum í samfélagi við Guð, og þá fyrst finnum við fyllingu lífsins. Það er reynsla tugþúsunda manna, fram hjá því 46 SKÓLABLAÐID
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Skólablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skólablaðið
https://timarit.is/publication/782

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.