Magni - 29.05.1971, Blaðsíða 1

Magni - 29.05.1971, Blaðsíða 1
B-listinn er listi Framsóknarflokksins 3. tölublað Akranesi, Iaugardaginn 29. maí 1971 11. árgangur Aöeins þannig er unnt að fella ríkisstjornina I þessum kosningum hljóta kjósendur að spyrja sjálfa sig þeirrar spurningar fyrst alls, hvort þeir vilji fella ríkisstjórn ina eða ekki, og hvort þeir vilji tryggja landhelgismál- inu sigur. Ef þeir svara þessu játandi, kemur að því að meta, hvernig bezt megi beita atkvœðinu í þeim til- gangi. Slíkt hlutlœgt mat getur aðeins leitt til þeirrar niðurstöðu að kjósa Fram- sóknarflokkinn. Eina örugga leiðin til þess að fella stjórn- ina er að bceta við kjördœma kosnum þingmönnum Fram- sóknarflokksins. Hér í Vesturlandskjördœmi er svo ástart, að aðeins þarf 'itla tilfcerslu, ofurlítinn herzlumun, til þess að fella stjórnarþingmann og kjósa í staðinn Framsóknarmann, og þá er stjórnin fallin. Það er ti'gangslaust að kjósa Al- þýðubandalagið í því augna- miði, því að kjördœmakosinn þingmaður þess hér, sem auð vitað er fráleitt, mundi aðeins svipta það uppbótarþing- manni annars staðar, og stjórnin stœði jafnrétt eftir. Engum dettur nú í hug, að Frjálslyndir og vinstri menn komi manni á þing, og at- kvœði á þann flokk eru hví í bezta lagi áhrifalaus um setu stjórnarinnar, en geta haldið í henni lífinu. Það er sama hvernig þessu máli er velt. Fólk getur aðeins tryggr atkvœði sínu fullt gildi gegn stjórninni með því að kjósa Framsóknarflokkinn. Og hér í kjördœminu er völ á að bceta við um leið óvenjulega hcefum manni til þingsetu f'yrir kjördœmið, Al- exander Stefánssyni, manni, sem gerþekkir vandamál Vesturlands og áhugamál fólksins þar og hefur sýnt og sannað dugnað og góða málafylgju í víðtœku félags- mólastarfi og nýtur almenns og óskoraðs trausts jafnt sam herja sem annarra. Þennan mann þurfa sjómenn á Vest- urlandi umfram allt að fá á þing. Og lið hans í málefnum sveitarfélaganna er ekki held ur einskis vert. Þetta er óvenjulegt tceki- fceri, sem gerir atkvœðið tví- gilt - að fella stjórnina og kjósa sér dugmikinn þing- mann um leið. Alexander Stefánsson Jafnframt því, sem kjós- endur gera þessi mál upp við sig, hljóta þeir að renna huga til þess, sem gerist eftir 1. september í haust, ef stjórn- in heldur velli og „hrollvekj- an" skellur yfir, kosningavíx- illinn fellur og stjórnin getur ekki fleytt sér lengur á „létt- ara hjali". Þá brotnar holskefla dýr- tíðarinnar yf'ir þjóðina og rík isstjórnin skellir ó fimmtu gengisfellingunni. Þá þarf ríkissjóður milljarða nýrra tekna, sem teknar verða með hcekkun söluskatts eða með öðrum hcetti af alþýðu, því að peningaarðurinn er frið- helgur. Endurtekur sig nú sag- an frá 1967, að kjósendur láti blekkjast til þess að þyrma ríkisstjórninni. Eða ber um við gcefu til að mceta vandanum í haust með nýj- um mönnum og nýjum úrrceð um? Það er spurningin. Blekkkingahróp manna, sem finna að þeir hafa brugðizt í lífsmáli þjóðarinnar , Þegar Benedikt Gröndal steig ) Pontu á framboðsfundi á Hell- lssandi á dögunum og fór að reyna að berja í bresti sína í f-ndhelgismáiinu, var honum tekið með auðheyrðri andúð. a greip hann til þess ráðs, sem nendir tíðum þá, sem vita og tlnna, að þeir hafa brugðizt, að nella yfir Snæfellinga fáránleg- Um og fjarstæðum blekkingum. essu heldur hann svo áfram nyútkomnum Skaga og segir: »1 tillögu ríkisstjórnarinnar Um ^andhelgismálið, sem Al- Pmgi samþykkti, er gert ráð yrir yfirráðum yfir landgrunn- S5 -Ellt að 40° metra dýpi, þó nær landi en 50 mílur. I stjórnarandstöðuflokk- er aðeins talað um 50 muur. tJt af Breiðafirði og Faxa j- a ®r 4°0 metra landgrunns- "a 60—80 mílur frá grunnlín- °g mikið hafsvæði milli aar 0g 50 mílna línunnar." g e^u til skýringar birtir ban • kt kort og setur málið W ni.g UPP- að það, sem borið i " a milli hans og stjórnar- anfw-aJlnars vegar og stjórnar- veíiíu Tnar hins Vegar' hafi fira w 6Ítt' að stJórnin vildi sHaL lnuna enn lengra út en st]ornarandstaðan! Vrr má nu rota en dauðrota ekki íillögu anna um hen sjálfan sig, en svona fer oft, |í þessu tilviki kjósendunum. þegar sektarkenndin yfirbugar Benedikt veit það eins vel og menn frammi fyrir dómurunum, | allir aðrir, sem með þessu máli „Til endimarka landgrunnsins" Upphaf og meginkjarni landhelgistillögu Ólafs Alþingi, og hannessonar a hlióðaði svo: Jó- er „Stefna Alþingis í landhelgismálum byggð á þeim grundvelli, að landgrunnið er hluti af yfirráðasvæði viðkomandi strand- ríkis. Samkvæmt viðurkenndum alþjóðaregl- um ber strandríkinu einkaréttur til nýtingar á auðæf um haf sbotnsins til endimarka land- grunnsins. Rétturinn til nýtingar á auðæf- um hafsbotnsins og sjávarins yfir honum verður ekki aðskilinn. I fullu samræmi við þessa stef nu setti Alþingi árið 1948 lög, þar sem því var lýst yfir, að allar fiskveiðar á Iandgrunnssvæðinu við ísland skyldu háðar íslenzkum lögum og fyrirmælum íslenzkra stjórnarvaLda, og árið 1969 lög um yfir- ráðarétt íslenzka ríkisins yfir landgrunninu umhverfis ísland". Er hœgt að segja það skýrar, að það er landgrunnið allt sem við höfum þegar lýst eign okkar og 50 mílumar eru nœsta skrefið en engin lokalína? hafa fylgzt, að Framsóknar' menn voru og eru reiðubúnir til þess að miða útfærslu við 60, 70 eða 100 mílur frá grunn- línum, eftir því sem landgrunnið sagði til, ef samkomulag hefði þá náðst við stjórnarflokkana um málið. Ef þetta en ekki allt annað hefði á milli borið væri nú þjóðareining um málið. 50 mílur eru ekkert lokaskref á neinn hátt, aðeins áfangi eins og 4 mílur eða 12 á sínum tíma, að því lokaskrefi, sem tiltekið er í landgrunnslögunum frá 1948. Þar höfum við lýst yfir, að við eigum rétt á landgrunn- inu öllu og munum helga okkur hann í verki. Ágreiningurinn í málinu var um allt annað. llauii var um nauðsynlegar ráðstafanir til þess að geta fært út, hvort sem það yrðu 50 mflur eða 100. Benedikt og stjórnarflokkarn- ir neituðu að segja upp nauð- ungarsamningnum við Breta og V-Þjóðverja, en það er alger forsenda þess að við getum fært út einhliða. Benedikt og stjórnarflokk- arnir neituðu líka að tiltaka ákveðinn útfærsludag fyrir haf- réttarráðstefnuna, sem einnig er lífsnauðsynlegt til þess að tefla málinu ekki í tvísýnu. Sjá grein Halldórs E. Sig- urðssonar á baksíðu, en því miður náðist ekki til Ásgeirs Bjarnasonar og hefur hann ekki séð nýkomin ummæli Skagans enn. en Engir eru því fúsari til þess Pramsóknarmenn að gera bandalag við Benedikt um að hafa útfærsluna 60 eða 70 mílur og hefðu gert það þegar í vetur, ef Benedikt vill lýsa sig fúsan til þess að segja upp nauðungar samningnum, sem bindur hend- ur okkar og stefnir jafnt 50 sem 70 mílum fyrir alþjóðadóm, bg fellst á útfærslu fyrir 1. sept. 1972. Þetta er tilboð. Benedikt á því leikinn, segi hann til. Hér dugar ekkert fleipur um að menn vilji eitthvað annað og meira en nefnt hefur verið, ef menn fást ekki til að standa að þeim ráðstöfunum, sem eru forsenda þess að eitthvað sé hægt að gera. Það er kannske hægt að blása sig út eins og gorkúla vestur á Snæfellsnesi en þora ekki að taka í horn á bola á Alþingi, og vera þar slag brandsvörður með íhaldinu. Framhald á. bls. 7

x

Magni

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Magni
https://timarit.is/publication/789

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.