Framsóknarblaðið - 15.06.1942, Blaðsíða 4

4
FRAMSÓKNARBLAÐIÐ
Tll ferðalaga
Pokabuxur
Klossa-leistar
Sportsokkar
Vatnsleðurskór
Ullarteppi
o. Sl.
GEFJUN
Tilkynning
Útgerðarmenn og aðrir atvinnurekendur eru hérmeð al-
varlega áminntir um að halda eftir 10°/0 af launum verkamanna
sinna og sjómanna til greiðslu útsvara.
Vestmannaeyjum 7. mai 1942.
Bæjargjaldkeri
Auglýsing
um hámarksverð
Dómnefnd í kaupgjalds- og verðlagsmálum hefir, samkvœmt
heimild í lögum frá 29. maí 1942, ákveðið að setja eftirfarandi
hámarksverð:
Hrísgrjón í heildsölu kr. 140.00 pr. 100 kg., í smásölu 1.75 pr. kg.
Hrísmjöl í heildsölu kr. 130.00 pr. 100 kg., í smásölu 1.60 pr. kg.
Álagning í heildsölu má þó aldrei vera hærri en 6y2% af
kostnaðarverði og í smásölu aldrei hærra en 25%.
Reykjavík, 3. júní 1942.
DÓMNEFND Í KAUPGJALDS- OG VERÐLAGSMÁLUM.
Harðfiskut
Lúðrasveit Te^tmannaeýja
Fyrir rúmum þremur árum
tóku nokkrir ungir, áhugasam-
ir menn sig saman og stofnuðu
lúðrasveit hér í bænum. Til-
raunir höfðu verið gerðar með
slíkt fyrr, en farið á sömu leið
og hjá margs konar félagsskap,
sem haldast verður uppi af á-
hugamönnum eingöngu, að á-
huginn stenzt ekki erfiðleikana,
félagarnir reynast misjafnir að
áhuga og skapgerð allri, og fé-
lagsskapurinn leysist upp eða
smá lognast út af.
Þessi rúm þrjú ár eru að vísu
ekki langur reynslutími, en þó
nokkur, og hann hefir sýnt, að
hér er um fremur óvenjulega
heilbrigðan og heilsteyptan fé-
lagsskap að ræða.
Hljómleikar LúðrasveitarVest-
mannaeyja, sem við bæjarbúar
höfum nú fengið að heyra, bæði
utan húss og innan, við all-
mörg tækifæri, sýna, að hér hef-
ir starfið verið tekið af festu
og einbeitni frá byrjun. Ekki
skal farið út í að dæma um
flutning einstakra verka né ein-
stakra hljómleika, en það er
mitt álit, að vafamál sé, hvort
íslendingar hafi nú annarri
betri lúðrasveit á að skipa.
Lúðrasveit Reykjavíkur hefir
að vísu bæði fleiri hljóðfæri og
sérstaklega fullkomnari, en
hlustum bara á Lúðrasv. Vm. og
aðrar, ef tækifæri gefast, og
gerum samanburð. Já, gerum
sérstaklega samanburð í hugum
okkar, ef Lúðrasv. Vm. hefði
öll tæki og jafn fullkomin og
til dæmis Lúðrasveit Reykjavík-
ur.
Ég hefi minnzt á Lúðrasveit
Reykjavíkur í þessu sambandi af
tvennum ástæðum: í fyrsta lagi
er ætíð allt miðað við höfuð-
borgina, og sá andi talsvert ríkj-
andi, að þar hljóti allt að vera
fullkomnast og eigi að vera svo.
Þetta er eðlilegt, en mjög vafa-
samt, þar sem það jafnframt
elur upp minnimáttarkennd
þeirra, sem utan Reykjavíkur
búa og starfa, á hvaða sviði
sem er. En vanmat og ofmat er
hvort tveggja jafn skaðlegt heil-
brigðri framsókn að marki full-
komnunar, markinu, sem aldrei
næst, en ávallt verður að keppa
að.
í öðru lagi vildi ég sérstak-
lega vekja athygli á frétt þeirri,
er borizt hefir um landið, að út-
gerðarmenn nokkrir og sjómann
í Reykjavík gáfu Lúðrasv. Rvk.
eitt „sett“ nýrra hljóðfæra af
fullkomnustu gerð.
Lúðrasv. Vestmannaeyja hefir
ferðazt árlega til landsins. Þetta
hafa talizt skemmtiferðir og
verið það. En þær hafa verið
annað og meira líka. Lúðrasveit-
in hefir með ferðum þessum bor-
ið ótvíræðan menningarbrag upp
um sveitir landsins og orðið
bæ okkar til mesta sóma, bæði
með hljómleikum sínum og allri
framkomu. Þetta er einmitt mjög
eftirtektarvert, því að skemmti-
ferðir ýmissa félaga eru ekki
ætíð til sóma, hvorki félögun-
um sjálfum né bygðarlagi þeirra.
En það leiðir hvað af öðru
að því aðeins er Lúðrasv. Vm.
komin jafn langt á listabraut-
inni, sem raun ber vitni, að hún
er samstilltur hópur ungra
skapgerðarmanna, sem vita hvað
þeir vilja og hvert stefna skal.
Og þeir halda stefnunni ótrauð-
ir, jafnt heima og að heiman.
Um stjórnandann. Oddgeir
Kristjánsson, væri full ástæða
til að geta nokkru nánar, en ég
læt nægja að benda á það, sem
flestir bæjarbúar munu nú þeg-
ar sjá og skilja, að þar er um
óvenju fjölhæfan listamann að
ræða, og eins og við á um boð-
bera listarinnar, alveg sérstak-
lega geðfellt prúðmenni.
Lúðrasv. Vm. vantar aðeins
eitt, en það er líka mikið. Hana
vantar hljóðfæri — bæði fleiri,
en hún hefir og ný í stað gam-
alla og mjög úr sér genginna
hljóðfæra, sem hún hefir skrap-
að saman og verður að notast
við.
Hvað segja útgerðarmenn og
sjómenn hér?
Ég vona að minnsta kosti, að
enginn taki það illa upp, þótt
sú spurning sé lögð fram, hvort
þeir vildu nú ekki sýna sams-
konar höfðingsskap og stéttar-
bræður þeirra í Reykjavík og
hjálpa Lúðrasv. hér til þess að
afla sér þessára nauðsynlegu
tækja. Þau munu kosta allt að
kr. 15000,00, fullkomnustu tæki
frá Englandi. Það er að vísu há
upphæð, en það eru óvenju há-
ar upphæðir, sem ýmsir útgerð-
armenn og sjómenn hafa nú
handa á milli Og þess er ég full-
viss. að Lúðrasv. Vm. er hin lík-
legasta til þess að launa slíkt
með því að lyfta bæjarfélaginu
mikið í menningarlegu áliti, og
ZMIsLÍizrQ. j öl
Nýkomið
Helgi Benediktsson
sómi Vestmannaeyja er jafn-
framt sómi hvers og eins, sem
hér býr og starfar í hverri og
einni stétt eða stöðu.
íhugið málið, en ekki of lengi.
— Skjót hjálp er ætíð bezta
hjálpin, og oft er líka léttast að
veita hana.
Halldór Guðjónsson.
í lU og V, kg.
pökkum í
ÍSHÚSINU
SkóSatnaður
Nýtt úrval
HELGI BENEDIKTSS.