Framsóknarblaðið - 26.06.1942, Blaðsíða 1

*
Ábyrgír ílokkar
Frambjóðandí Framsóknar-
flokksins í Vestmannaeyjum
Framsóknarflokkurinn, sem nú
um aldarfjórðung hefur verið
virkur þátttakandi í stjórnmál-
um landsins, og nú hið síðari ár
átt mikinn þátt i stjórn þess,
hefur öðrum flokkum fremur
verið gæddur ríkri ábyrgðartil-
finningu gagnvart þjóðarheild-
inni. Þess vegna hafa ýmsar
stjórnaraðgerðir hans verið sér-
hagsmunamönnum landsins
þyrnir í augum. Má þarf
til nefna innflutningshöftin,
sem vegna fjárhagsörðugleika
þjóðarinnar voru óhjákvæmileg
eins og á stóð. Þau áttu meðal
annars ekki minnsta þáttinn í
því að tókst að koma á greiðslu-
jöfnuði við útlönd. Stjórnarað-
gerðir þessar voru síður en svo
vinsælar meðal verzlunarstéttar-
innar sem fyrst leit á sinn eigin
hag í þessum efnum, og vildi
óhindrað halda áfram að flytja
alls konar varning inn í landið,
en sem þjóðin varð að neita sér
um, af þeirri einföldu ástæðu,
að verðmæti útfluttra varahrökk
ekki fyrir öllum þeim innflutn-
ingi, er þjóðin gjarna vildi
kaupa. Til þessara átaka var
engum stjórnmálaflokki betur
trúandi en Framsóknarflokkn-
um. Aðalstoðir Sjálfstæðisfl.
eru í Rvík og þeir ráða mestu
um blaðakost þann, er flokknum
fylgir að málum. Það er því ekki
líklegt að sá flokkur setti þjóð-
arheill ofar flokkshagsmunum.
Framsóknarflokkurinn beitti
sér fyrir að reistar yrðu skorður
við hraðvaxandi dýrtíð, með því
að setja hámark á innlendar og
útlendar vörur, svo og verðfesta
grunnkaup. Aðgerðir þessar eru
sízt til að skapa sér vinsældir
meðal þeirra, er fyrst og síðast
líta á hagsmuni augnabliksins.
Hið skefjalausa kapphlaup á
milli daghækkandi verðlags á
öllum vörum annars vegar, og að
sjálfsögðu, af eðlilegum ástséð-
um, hlaut að leiða til fjárhags-
legs hruns, er markaðir þrengd-
ust og kaupgeta þvarr að styrj-
öldinni lokinni. Bæði Alþýðufl.
og Sjálfstæðisfl. beittu sér í upp-
hafi gegn þessum ráðstöfunum,
ekki af því að þeir sæju ekki
hættuna, heldur vegna hins, að
aðgerðir þessar féllu þeim ekki í
geð, vegna skammsýni nokkurs
hluta háttvirtra kjósenda þeirra.
Framsóknarflokkurinn taldi
þetta þjóðarnauðsyn og þess-
vegna beitti hann sér fyrir
þeim, burt séð ,frá því, hvort
hann ætti á hættu að tapa ein-
hverjum kjósendum vegna
þeirra.
Enn má nefna, að Framsókn-
arflokkurinn beitti sér fyrstur
flokka fyrir því að takmarkað
yrði íslenzkt vinnuafl hjá setu-
liðinu, vegna þess eins, að hætta
var á, og hún ekki alllítil, að at-
vinnuvegir þjóðarinnar gengju
saman vegna skorts á vinnu-
afli. Verkamenn eru t. d. mjög
óánægðir með þær stjórnarað-
gerðir, er gerðar hafa verið í
þessu efni, m. a. vegna þess að
þeir vilja hafa frjálst val um
það, hvar þeir vinna. Eigi að
síður er það þjóðhættulegt, ef
atvinnuvegir dragast saman af
tilgreindum ástæðum. Það fara
ekki alltaf saman þjóðarheill
og augnabliks hagsmunir þegn-
anna.
Fleira mætti til tína. En þetta
sannar að Framsóknarflokkur-
inn er fyrst og fremst ábyrgur
stjórnmálaflokkur. Hverjum
væri þá betur trúandi til þess
að fara með málefni þjóðarinn-
Framsóknarmenn í Vest-
mannaeyjum völdu Svein Guð-
mundsson til þess að vera í kjöri
af sinni hálfu við alþingiskosn-
ingarnar 5. júlí.
Ber margt til þess að hann
varð fyrir valinu.
Sveinn hefir verið í fylkingar-
brjósti á þeim árum, sem fylgi
Framsóknarflokksins hefir auk-
izt mest í Eyjum. Störf hans i
bœjarmálum hafa verið með
þeim hœtti, að hann hefir vaxið
af þeim. Enda er Sveinn óeigin-
gjarn og ósérhlífinn áhugamað-
ur, og samvizkusamur svo, að til
er tekið. Sveinn skilur mátt fé-
lagslegra samtaka til úrlausnar,
þar sem orku einstaklinga þrýt-
ur, og er þvi góður fulltrúi þess
flokks, sem skilur og metur
nauðsyn þess, að jafnvœgi sé á
um afkomu atvinnuveganna til
sjós og sveita, flokks sem
vinnur að hverskonar umbótum
og menningarframförum, jafn-
framt þvi, sem hann boðar yfir-
burði samvinnuskipulagsins til
auðjöfnunar og úrlausnar um öll
hin meiriháttar úrlausnarefni.
Vestmannaeyingar, sem mót-
mœla þeirri upplausn, sem nú
er efnt til með kjördœmabreyt-
ingunni, og þá sérstaklega hinni
fáránlegu tillögu um hlutfalls-
kosningar í tvímenningskjör-
dæmum, eiga á hófsömum full-
trúa völ, þar sem Sveinn Guð-
mundsson er.
Og myndi ekki mörgum Eyja-
manni renna blóðið til skyld-
unnar, þar sem nú á að leika
hinar dreifðu byggðir svo grátt
sem raun ber vitni.
Sveinn Guðmundsson.
Er slagsíðan ekki orðin nógu
ískyggileg þjóðinni, sem leiðir af
hinum mikla ofvexti Reykjavík-
ur, þótt ekki sé skert mikils-
vœgasta atriðið sem önnur
byggðarlög hafa til viðnáms og
viðréttingar, valdið yfir atkvœð-
um í þjóðþinginu.
En minnhluta þingmennina á
að nota til þess að koma á alls-
herjar hlutfallskosningum, þvt
kosningafyrirkomulagi, sem
hœttulegast hefir reynzt lýð-
rœði og persónufrelsi.
Þeir Eyjamenn, sem ekki vilja
óðagots breytingar á stjórnar-
skrá og kjördœmaskipun, og það
á mestu háskatímum sem yfir
okkur hafa gengið, eiga ekki
kost á öðrum fulltrúa en Sveini
Guðmundssyni í nœstu kosning-
um.
Allir hinir eru samsekir um
ábyrgðarleysið og upplausn þá,
sem af leiðir.
G.
ar á hættunnar stund, en þeim ingu hefur gagnvart þjóðar-
flokki, er mesta ábyrgðartilfinn- heildinni?