Framsóknarblaðið


Framsóknarblaðið - 15.05.1963, Blaðsíða 1

Framsóknarblaðið - 15.05.1963, Blaðsíða 1
Útgefandi Framsóknarfélag Vestmannaevia. 26. árgangur. Málgagn Framsóknar- og sam- vinnumanna í Vestmannaeyjum Vestmannaeyjurn, 15. maí 1963. 10. tölublað. Á að hleypa útlendingum inn í f iskiðnaðinn ? Það fer ekki milli mála, að at- vinnulíf okkar íslendinga bygg- ist öllu öðru fremur á því, að við höfum einir tækifæri til að hagnýta til fulls þann afla, sem fæst á auðugustu fiskimiðum landgrunnsins, vegna þess að við einir höfum leyfi til að landa afla í íslenzkum höfnum. Nútíma fiskiðnaður þarf nýtt og ferskt hráefni. Útlendir fisk- hringar sækjast því í vaxandi mæli eftir að komast inn í fisk- iðnað í þeim löndum, þar sem aðstaða er bezt. Er þess skemmst að minnast, að alþjóðlegi fisk- hringurinn Findus hefur ný- lega náð á sitt vald verulegum hluta fiskiðnaðarins í Noregi. Hér á landi er að byrja að verða vart við erlenda viðleitni í þessa átt, og okkur er mikil nauðsyn á að átta okkur á þeim aðferðum, sem beitt er, svo við kunnum að varast þær. Venjulega er byrjað á því að brjóta skörð í sölusamtökin. Hin ir erlendu aðilar fá framleiðend ur til að pakka í erlendar um- búðir með erlendum vörumerkj um. Síðan er beitt ýmsum ráð- um til að gera framleiðendur háða hinum erlendu hringum m. a. með því að lána þeim fé til rekstursins. Að endingu bjóða svo erlendu hringarnir fram fé til að endurbæta og byggja upp fyrirtækin og sé það þegið , hafa þeir náð endanlegu taki á fiskiðnaðinum. En um leið eru þeir þá komn ir bakdyramegin inn í landhelg ina, því fyrr en varir mundu bessi fyriríæki, sem þannig væru komin undir erlend yfirráð, bra að gera héðan út. Þannig gæti hægt en örugglega stefnt. að endalokum sjálfstæðr- ar útgerðarmannastéttar á ís- .landi,. ef ekki er staðið vel 1 verði. Það er m. a. af þessum á- stæðum, sem nauðsynlegt er að íá skýrari lagaákvæði í íslenzk lög um rétt útlendinga á þess- um efnum hér á landi. Að því miðaði frumvarp, sem Fram- sóknarmenn fluttu á Alþingi í vetur, en stjórnarflokkarnir komu í veg fyrir að fengi af- greiðslu. Nú eru þau öfl ráðandi í stjórnarflokkunum, sem vilja fara fljótvirkari leiðir til að koma útlendingum inn í fisk- iðnaðinn, en það er með því að ganga í Efnahagsbandalagið, en aukaaðild að því er það, sem stjórnarflokkarnir stefna að. Þeir hafa hvað eftir annað gert því skóna, að við íslendingar vær- um fúsir til að breyta fiskveiði- löggjöf okkar á þann veg, að leyfa útlendingum að landa hér fiski og reka fiskiðnað. Einn ráðherranna orðaði það svo í opinberri ræðu 11. júlí 1961: „Ef til einskonar að'údar okk- ar að pessu bandalagi kccmi, hlytum við að ætlast til þess, að þessi almenna regla (um réttindi útlendinga til hverskonar at- vinnureksturs) gilti ekki um fiskve'iðar. Hinsvegar kæmumst við ekki hjá að athuga stefnu okkar varðandi réttindi útlend- inga til löndunar á fiski og rekslurs fiskiðjuveranna." Hér er gert ráð fyrir því að hleypa útlendingum inn í fisk- iðnaðinn og leyfa þeim löndun, en ekki fiskveiðar í landhelgi. En auðvitað myndu hin út- lendu fiskiðnaðarfyrirtæki, sem hér yrðu staðsett, fljótlega fara að gera út héðan, og er þá ekki trúlegt, að þeir menn, sem ný- lega hafa sýnt, að þeir vilja ekki verja landhelgina nema með hangandi hendi, verði sér- lega skeleggir í landhelgisvörn- unum. Væri þessi háttur á" hafður, myndi það ékki aðeins bóða endalok sjálfstæðs íslenzks rekst urs á sviði útgerðar og fiskiðn- aðar, heldur einnig stefna sjálf- stæði þjóðarinnar í beinan voða. *- En heldur ekkí það harmar ríkisstjórnin svo mjög, því hún leggur ekki svo mikið upp úr sjálfstæðinu. Um það sagði einn ráðherranna í ræðu, sem hann hélt af hálfu ríkisstjórnarinnar við hátíðlegt opinbert tækifæri í febrúar í vetur og útvarpað var til allrar þjóðarinnar: „Einn mesti stjórnmálaskör- ar sagði ekki alls fyrir löngUj að svo virtist nú komið, að helzta ráði'j til að efla sjálfstceði þjóð- ar'mnar vœri að fórna sjálfstæði hennar. Þetta kann að hljóma sem öfugmæli. En orðið sjálf- stœði er hér auðvitað notað i tvenns konar merkingu. Átt er við það, að svo virðist sem ein tegund sjálfstæðis verði ekki efld nema -á kostnað annarrar . . . . Það sem er að gerast i kring um okkur, er, að stórveldi eflast, bandalög myndast, olbogarúm h'mna smáu minnkar, skilyrði þeirra til þess að tileinka sér hlutdeild i framförum skerðast, kæna smárikis dregst aftur úr hafskipi stórveldis eða banda- lags." Er ráðlegt að fela mönnum, sem þannig tala, örlagaríkustu mál okkar í næstu framtíð? ungur á fyrri hluta þessarar ald Fylkir sullar í Ólafsviki íhaldið er alltaf dragbírur í land- helgismálinu. í síðasta Fylki skrifar Guð- Jaugur langhund um landhelgis málið, þar sem hann reynir að réttlæta undanhaldssamninginn við Breta um landhelgina, með því, að sú grunnlínubreyting, milli Geirfugladrangs og Geir- fuglaskers, sem í samningnum fólst, hafi verið svo mikið hags- munamál Vestmannaeyinga. Heldur mun mönnum finnast þetta veigalítil réttlæting fyrir þeim algeru svikum við málstað þjóðarinnar allrar, sem samning urinn er, en rétt er í þessu sam- bandi að rifja upp staðreyndir í þessu sambandi. Af dómi Alþjóðadómstólsins í Haag í landhelgismáli Norð- manna 1951, var strax ljóst, að heimilt mundi talið að draga grunnlinu beint milli þessara tveggja punkta. Þegar landhelg- in var færð út í 4 mílur árið 1952 var mikið um það rætt, hvernig draga skyldi grunnlín- una á þessum kafla og þótti mörgum einsýnt að draga hana beint að fordæmi Norðmanna. Niðurstaðan varð samt sú, að grunnlínan var dregin inn að landi á þessu bili, svo að vik varð inn í landhelgina og var hún lengi nefnd Ólafsvik, m. a. í Fylki. Nafnið var dregið af því að Ólafur Thors, þáverandi sjávarútvegsmálaráðherra hafði ráðið þessu með togarahagsmuni fyrir augum. Næstu árin var svo ekkert í þessu gert, þrátt fyrir það, að við ættum ótvíræðan rétt á beinni grunnlínu þarna, enda fór þá Sjálfstæðisflokkurinn með landhelgismál og sjávarútvegs- mál í ríkisstjórninni, en sá flokkur hefur alltaf verið drag- bítur í baráttu þjóðarinnar fyr- ir stærri landhelgi. Það var svo vinstri stjórnin sem hóf nýja sókn í málinu. Á- Framhald á a. síðu.

x

Framsóknarblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Framsóknarblaðið
https://timarit.is/publication/795

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.