Eyjablaðið - 31.01.1955, Blaðsíða 2

EYJÁBLAÐIÐ
Brcf iil Stggu
Ve. z6-i-%55.
Scel og blessuð Sigga min, og
pakka fyrir tilskrifið. Gott þótti
mér að rollunum farnast vel og
svo ukkur hinum og að allt se
i góðu gengi. Sama cr héðan að
segja; nema Svanur var farinn
af Tanganum og ég varð að láta
Óla Hóla fá tryppakjötið. —
Jceja, ég er nu búinn að dúsa
liérna i þrjár vikur. Já, margt
er hér undarlegt og öðruvisi cn
i okkar sveit. Hér er þurrt riki,
en blaulur þóstur. Hér er annað-
hvert hús merkt H. B. — og er
sagt að það þýði: Hrólfur brást.
Varla get. ég sagt að ég sé mik-
ið kominn inn i pólitikina, enda
er hún margslungin. Eitt er þó
vist; okkar menn ráða hér lög-
um og lofum. Framsókn. er eins
og geldrolla; en forustumaðúr
hennar Stéinivilla er sérdeilis
athyglisverður persón uhiiki.
Hann er rnikill lampasjnittshat-
ari. Hann telur sig mestan hug-
sjónamann sem uppi liefir ver-
ið i Eyjum, (Hvað scgði Jóhann
Þ. um það?) og til þess að halda
þeim sessi hefur hann gengið
til sarnstarfs við okkar merln.
Hann sagði við mig um dag-
inn: Ef ég verð góður og scetur
við Lauga, þá getur verið að
menntamálaráðherra reki mig
ekki frá Skólanum. — En sann-
leikurinn er sá, a Laugi var bú-
inn að berjast fyrir þvi i áratugi
að lirekja hann úr starfi því,
sem hann er svo vinscell i. Nú
eru þeir eins og beztu brceðúr
og brosa sitt á hvað. Heyrt. hefi
ég þó hvíslað, að Laugi mundi
koma sinni gömlu hug-
sjón i frarnkvccmd þegar þar að
kemur, svo sem i. launaskini,
og rná þá vart á milli sjá hvor
e rrneiri hugsjónamaður! — Já,
okkar rnenn eru snjallir hér sem
viðar. T. d. Iiafa þeir gert sér-
st.akar tröþpur fyrir Asa í Bce á
áberandi stað i bœnurn, og hef-
ur sú framkvæmd verið svo
mikilsháttar, að þeir hafa ekki
komist yfir annað, — nema ef
telja skyldi holu eina inrri i
Botni, og svo náttúrulega út-
gerðejrmátin, þn.r liggja peirra
rnestu afrek eins og vcenta mátti
i þessu mesta fiskiveri landsins.
Fyrst seldu þeir betri togar-
ann rncð aðstoð Steinavilla og
var það afskaplega vel af sér vik-
ið enda fögnuðu Eyverjar með
þvi að hópast um okkar menn i
siðustu kosningum. Og svo þegar
á daginn kom hvc Iraþpasœl sal-
an reyndist. þá var vitaskuld ráð-
ist i að selja hinn togarann lika.
En þrátt fyrir gjafverð hefur
það reynsl þeim ofraun, enn
sem komið er, enda ckki vitað
hvort Ólafsfirðingar hafa boðið
jafnhá sölulaun og Steinivilla
fékk Irjá Hafnfirðingum í fyrra.
En þar sern hér er um óvenju-
snjalla bisnesmenn að rœða, og
þá sérstaklega þegar þeir selja
það sem þeir eiga ekki sjálfir —
þá efar enginn að siðari salan
verði hinni fyrri meiri og
betri. Togaralos þatta hefur
margl indcclt i för með sér,
einkum þó hvað rýmkar i
höfninni og þá vccntanlega verða
ekki unglingar látnir slíta sér
út i togarafiski enda telur Steini-
villa það mjög skaðlegt rnennta-
ceskunni. Var ekki scinna vccnna
þar sem vinna var svo mikil
hér i sumar og liaust, að fólk
hafði ekki svefufrið svo vikum
skipti. Slikt ásland geta okkar
menn ekki þolað i bcejarfélaginu.
og var þá fyrst. að fjárlcegja tog-
arana, en vitað að önnur skiþ
munu ekki scekja hingað til
löndunar i fratntfiðinni. Gefst
þá máske svefnfriður. Því má
heldur ekki gleyma, að tap skip-
anna reyndist alveg cegilegt,
eiris og clcemi sanna: 1300 gjalcl-
endur greiða 7 miljónir, en fá
í staðinn 30 rniljónir i vinnu-
laun — og þú sérð, tapið hlýt-
ur að vera 7 miljónir.! Þarna
sjáum við Iwernig bccjarrekst-
ur blessast og miklir eru þcir
spekingar, sern uppgötgva þessi
vísindi. Nú hefur komið fram sú
tillaga, að selja eftirtalin fyrir-
tceki, því að öll eru þau rekin
rneð ennþá m ira tapi en togar-
arnir: Dalabúið, Sjúkrahúsið,
Elliheimilið, Gagnfrceðaskólann,
sjóveitan, Rafstöðina — hvort,
þetta verður selt til Hafnafjarð-
ar cða Ólafsfjarðar skal ég ekki
um scgja, en þú cettir að stinga
þessu að hreppstjóranum okkar
ef liann Itynui að vilja krcckja
t. d., i Elliheirnilið, en blessuð
láitu hann ekki bjóða of hátt,
það er eitur i beirium þeirra hér.
Þú segist ckki botna rieitt 1
þessu róðrabanni, það er nú ekki
von heillin min, lil þess þarf
þroskaðri lieilabú en þú hefur
til úrríráða. Mogginn liefur líka
alltaf kennt, okkur að allt vinnu-
stopþ sé ccttað frá Moskvu og
t.il þess gcrt. að skemma þjóð
félagið „á þessum erfiðu tim-
um“. Það hefur nú raunar flog-
ið fyrir , að þeir Sccli og Sig-
hvdstur séu dulbúnir Moskvu-
agentar og er þá vitnað til mynd
anna i Þjóðviljanum. En Jngi-
mundur fortekur að svo sé. Hann
telur stoppið djúphugsað her-
bragð, sem eigi cjtir að marka
tímarnót i atvinnusögu þjóðar-
innar. Auk þess, sern það er
eitt af aðal þróblemum okkar
manna hér að iþyrigja fólkinu
ekki með atvinnu sbr. togara-
sölurnar, þá var hér leikur á
borði i baráttunni við kommún-
ismann. Kornmarnir cettluðu sko
að hefja sina skemrndarstarf-
scmi 1. febr! Eina ráðið til að
slá þeim við var að vera fyrri
til! Hefur þessi ráðstöfun gert
feikna lukku einkum meðal að-
komufólks. Það bjóst sem sé við
að vera sett strax i púl er hing-
að kom, cn þess i slað spókar
það á strcetum og nýtur lifs-
ins! Enda billegt uppihaldið. Er
það flestra álil að þetta ástand
muni ýla mjög undir fólk að
scekja hingað nú og þá ekki sið-
ur i. framtiðinni. —
Þeir útgerðarmenn munu þó
fyrirfinnast, sem ekki kunna að
mela ágccti þessara ráðstafana,
og segja þeir svo að ekki liefði
þó sakað að róa i bliðunni; nóg
að eiga von á einu verkfalli á
einni vert.ið. En þetta eru fifl,
sem ekki skilja hinn dýrmceta
visdóm og sennilega þeir hinir
sömu scrn aldrei eru tilbúnir að
róa og horfa svo rauðum öfund-
araugum á hina, sem bera sig
eft.ir björginni. Eða hvaða vit
er i Jmi, að láta kommana hafa
einkarétt á verkföllum? Sighvat-
ur og Jói Siff eru lika gamlir
verkfallsjaxlar úr Jötni, og hafa
þeir sjálfsagt minnst gamalla
gleðistunda úr þeirn bransa —
og ég get ekki að Jrvi gert, að
mér fyndist Sceli scema sér vel,
EYJABLAÐIÐ
Útgejandi: Sóslalistafél. Vestm.eyja
Tryggvi Gunnarsson ábm-
Prentsmiðjan Eyrún h. f.
sem verkfallsvörður. Þetta er
nefninlega eina ráðið i barátt-
unni við komniúnismann; að
beita hann eigin brögðum.
Hitt er mér ekki Ijóst hvernig
fer ef komrnarnir verða ekki að
þrotum komnir fyrir 1. febr., þá
verða scrn sé tvö verkföll — út-
gerðarmenn við sjómenn og sjó-
menn við útgerðarmenn!! Þetta
er svo nýstárlegt fyrirbrigði að
ég efast urn að Mogginn kunni
að bregðast við þvi. En þá er að
leita til Landsambandsins, hef-
ur það sýnl. svo mikinn hlýhug
i gurð útvegsmanna og sjárnanna
fyrr og síðar (sbr. bátagjaldeyrir-
inn) að það rnundi fara i sarn-
úðarverkfall rneð báðum aðilj-
um og vccri þá vandinn leystur!!
Jccja, Sigga min, nú hcetli ég
þessu kroti. Hér er ansi. laglegt
kvenfólk — en þú mátt ekki
hugsa neitt Ijótt um mig, ég hef
ckki gert annað en rélt gefið Jrví
anga, sveimérþá.
Þinn Brandur.
P.s.
Þó að mér liki vel rök Ingi-
mundar, þá kem ég nú samt
heirn um mánaðarmótin.
ef ekki rcctist úr. — Þá
slöklum við rauða kálfinum.
B.
TII. KYNNING
Það hefur orðið að samkomulagi milli Verka-
kvennafél- Snótar og Vinnuveitendafél. Vest-
mannaeyja, að gera eftirfarandi breytingu á
samningi aðila frá 12. júní 1954.:
4. gr. samningsins orðist svo:
Kaup verkakvenna skal vera kr. 7.00 — sjö krón-
ur — um tímann (og miðast við 16 ára aldur), nema
við blóðhreinsun, hreistrun og spyrðingu á fiski til
herzlu greiðist með kr. 7,55 á klst.<
Vinna við fiskflökun á bolfiski, uppskipun, umsöltun
og upprifningu á óverkuðum saltfiski, uppþvott og köst-
un skreiðar á bíla, hreingerningar í bátum og húsum,
aðrar en venjuleg ræsting, svo og önnur vinna, sem
venja er, að karlmenn einir vinni, greiðist með kr. 9,24
á klst..
Eftirvinna skal greidd með 50% álagi og nætur- og
helgidagavinna með 100% álagi á dagvinnukaup-
Allt kaup samkv. samningi þessum greiðist með vísi-
töluálagi.
Vestmannaeyjum 26. jan 1955,
Verkakvennafélagið S N Ó T
Vinnuveitendafélag Vestmannaeyja.