Eyjablaðið - 11.03.1955, Blaðsíða 2

o
EYJABLAÐIÐ
Sáttanefndarm. Guðl. Gíúason
»
tJtgefandi: Sósialistafél. Vestm.eyja
Tryggvi Gunnarsson ábrn-
Prentsmiðjan Eyrún h. £.
Ekki trufluðu verka
iýðsfél. þá úfgerð.
Togarinn Vilborg Herjólfsd-
liggur enn við landfestar í
Reykjavíkurhöfn og ónáðar eng
ar sjávarskepnur. Munu nú
Sprungin í henni miðstöðvar-
kerfin og ketilrör, sökum frosta
að undanförnu, en hvorki bæj-
arstjórnaríhaldið né ríkisstjórn-
in munu liafa tekið áhrif norð-
an-nepjunnar með í reikning-
inn. 'f\
Kítir þ\í sent næsf verður
komi/.t, mun skipið nú á ábyrgð
ríkisins, sem þvargar við kaup-
endur á Ólafsfirði, Ilúsavík og
Sauðárkróki um það, hver eigi
að Itorga kostnað þann, sem vakt
menn og l'rost hlaða stöðugt of-
an á verð þess.
íhaldið og Framsókn, sem
með svipaðri ráðdeild stjórna
bæði ríkinu og Vestmannaevja-
bæ, tala r.ð vonurn margt um
það, hver ógæl’a það sé þjóðinni
ef truflun verður á framleiðsl-
unni og kenna verkalýðshreyf-
ingunni jafnan um slíkt.
Áh.uga þeirra fyrir ótruflaðri
framleiðslu má hins vegar bezt
marka af meðferðinni á jjessu
ágæta skipi, sem aflað gæti út-
flutningsverðmæta fyrir rniljón
króna á mánuði. Þar hafa Jjeir
unnið að ótruflaðir af verka-
lýðsfélögunum og á.rangurinn er
sá, að skipið helur legið nú í 3
nránuði aðgerðarlaust. Iilaðið á
sig kostnaði og drafnað niður
og er enginn endir sýnilegur á
því ástandi.
Dæmið um þennan togara
sannar það eins glöggt og lmgs-
ast getur, að þeir ógæfumenn,
sem nú stjórna bæjarfélagi okk-
ar, jafnt sem skoðanabræður
þeirra í ríkisstjórn, þurfa að fá
lausn frá störfum. íslenzkur
þjóðarbúskapur þolir ekki stjórn
sem ekki metur gildi sjávarút-
vegsins og Vestmannaeyjabær
þolir ekki stjórn, sem kastar á
burt stórvirkustu atvinnutækj-
unum.
Framhald aj 1. siðu.
eins og fífh:
„Hvað olli lilutleysi Sig-
urðar StefánssonarV'
í þau fimmtán ár, sem ég hefi
verið viðriðinn samningagerð
fyrir sjómenn hér, hefur ávalt
ríkt í samninganefndum gagn-
kvæmt traust á því að staðið
yrði við töluð orð, og svo mun
verða af minnihálfu meðan ég
vinn að þessum málurn, hvort
sem Guðlaugi í Geysi líkar bet-
ur eða ver.
Þá se'gir (.uðlaugur, að ég
hafi talið ,,tilboðið“ hagstæðara
en ég hafi þorað að láta mig
dreyma um, og telur sig geta
leitt áheyrendur, sem vitni að
þeim ummælum mínum. Páll
Scheving hafði svipuð ummæli
eftir mér á fundi í Vélstjóra-
félagi Vestmannaeyja, og bætti
því við að ég hefði sagt, að ég
hafi greitt atkvæði með tilboð-
nu. Þegar ég benti honum á að
atkvæðagreiðslan hafi verið
leynileg og ég vænti þess, að
liann stæði ckki ljúgandi á mig,
frammi fyrir fundarmönnum,
heyktist hann eins og barinn
rakki í sæti sitt, en samt skal end-
úrtaka lygina á prenti.
Það er von að Jóhann Þ. flytji
frumvarp á Alþingi um presta-
fjölgun hér, honum mun gjörla
kunnast hvar þörfin er mest fyrir
gott orð og góðra siða fræðslu.
Guðlaugur segir að útvegs-
menn hafi samþykkt tilboðið, en
sjómenn felt það og að sér hafi
verið nær að halda, að róið hefði
verið allan janúar el tilboðið
liefði verið samþykkt af sjó-
mönnum.
Það er rétt, að bæði félögin
liéldu fundi sama kvöldið unt
tilboðið, cn á fundi útvegs-
bænda var það aldrei samþykkt
af Jjeirri einlöldu ástæðu, — —
að pað var aldrei borið undir
atkvceði, liinsvegar samþ. þeir
að lialda áfrarn pví róðrabanni,
sem peir hóju um áramótin að
ósk L. í. 'Ú.
Það er því sýnilegt, hvort Jaað
hefði'breytt nokkru, um róðra-
stöðvun útgerðarmanna í janú-
ar, h\ort tilboðið var samþykkt
af sjómönnum eða ekki, jjar
sem jjeir samþykktu áframhald
Jress, áður tn þeir vissu hvaða af-
greiðslu tilboðið fekk á fundi
Jötuns.
Það hefur verið venja út-
gerðarmanna og blaða þeirra á
undanförnum árum, að kenna
mér um allar kröfur urn lagfær-
ingar á samningum, sem born-
ar hafa verið fram af Sjómanna-
félaginu Jötni,«,og Jrær deilur,
sem af þeim hafa leitt.
Kg hefi leitt hjá mér, að svara
slíku, Jjar sem öllum má ljóst
vefa, að við afgreiðslu mála í
félaginu hef ég auðvitað ekki
nema eitt atkvæði frekar en
aðrir félagsmenn og félagsmönn
um er Jjað best kunnugt að all-
ar aðgerðir og ákvarðanir félags
ins eru ræddar og afgreicldar á
fullkomlega lýðræðislegan hátt
og Jreir aldrei beittir af minni
hendi neinu guðlaugseinræði.
Það skýtur því dálítið skökku
við nú, að Jjað skuli vera árásar-
efni á mig, að Jressu sinni, að ég
hafi verið hlutlaus í málflutningi
um tilboðið, að gefnu loforði
þar um.
Slík árásarefni sína að ekki
hefur verið um auðugan garð að
grisja í þeim efnum, hjá þess-
um geysir fúkyrðanna, — eins
og einn flokksbróður hans kall
aði hann fyrir nokkrum árum,
Jjó viljinn sé nógur til Jjess að
slétta úr klaufunum.
Og áfram heldur fram-
haldssagan í Fylki 25.
febr. s. I., og gýs þá betur
en nokkru sinni áður.
Þar segir Guðlaugur að áður
en Samningum um kaup og
kjör var sagt upp, hafi ég látið
í veðri vaka að ég mundi beyta
mér fyrir framlengingu Jreirra
án breytinga.
Þetta er vísvitandi uppspuni,
enda var ekki við öðru að búast,
en að þeim yrði sagt upp nú,
Jjar senr félagið varð að fram-
lengja þeim óbreyttum í upp-
hafi síðustu vertíðar, vegna skil-
yrða útvegsmanna þar um, til
lausnar á fiskverðsdeilunni.
Þá Segir Guðlaugur, að Jjað
hafi gleymst að gera grein fyrir
þeim breytingum, sem félagið
óskaði eftir, um leið og sarnn-
ingum var sagt upp.
Það hefur ekki verið siður
hér, — óg ég veit ekki til að það
sé gert annars staðar, — að láta
fylgja uppsögn, þær breytingar,
sem óskað er eftir á samningum.
Breytingarnar afhenti ég sjálf-
ur formanni Útvegsbændafélags-
ins í byrjun desember, en sendi
þær alls ekki í pósti eins og
Guðlaugur heldur fram, og
Jjaðan af síður gat uppsögn á
fiskverðinu fýlgt með, Jjví at-
kvæðagreiðslan um Jrað atriði
fór ekki fram fyrr en hálfum
mánuði síðar.
Guðlaugi Gíslasyni er hollast
að tala sem minnst um gleymsku
og trassaskap annarra, bæjarstj-
óranum, sem gleymdi að senda
Alþingi áskorun hafnarnefndar
og bæjarstjórnar um fimm milj.
kr. framlag til hafnarinnar hér,
bæjarstjóranum, sem Jjarf að
hringja í ráðuneytin til Jjess að
biðja um afrit af bréfum, sem
honum hafa verið send en hann
er búinn að týna, svo dæmi séu
nefnd um hans eigin ávirðingar
á Jjessu sviði.
Á Jjeim fundi Jötuns, sem
samþ. u]jpsögn kjarasamnings-
ins, en hann var haldinn 25.
október var rætt um fiskverðs-
samninginn og samþ. svohljóð-
andi tillaga.:
„Sjómannafélagið Jöt-
unn vcentir pess, að ráð-
stefna verði haldinn í sam
bandi við ij. ping A.S.Í.
með fulltrúum á pinginu
frá peim félögum, sem
semja um kaup og kjör sjó
manna.
Ráðstefnan taki til með-
ferðar samning milli L.Í.Ú.
og A.S.Í um fiskverð o.fl.
frá iS. jan 19 54.
Félagið felur fulltrúum
sínum á ráðstefnu pessari,
ef haldin verður, að fylgja
ujjpsögn á nefndum samn-
ingi. i peim tilgangi að ruí
fram luekkun á fislcverðl
inu.“
F.ins og sjá má af Jressari sam-
Jjykkt, var Sjómannafélagið
Jötunn raunverulega búið að
taka afstöðu til uppsagnar á
fiskverðinu strax í októbermán.
Ráðstefna Jressi var haldin að
loknu þingi A. S. í., en þar sem
fyrrveraijdi Alþýðusambands-
stjórn hafði ekkert gert til Jress
að undirbúa hana voru full-
trúarnir ekki nndir Jrað búnir að
taka afstöðu til Jress hvort segja
skyldi samnigunum upp eða
ekki, þar sem Jrað hafði ekkert
verið rætt í félögum þeirra.
Guðlaugur Segir, að Jregar ég
hafi komið af Jjingi A. S. í.,
hafi ég flutt Jrau tíðindi, að öll
sjómannafélögin sunnanlands
mundu segja upp samningum
um fiskverðið.
Svona nokkru getur Guðlaug-
ur tafsað út úr sér á klíkufund-
um íhaldsins, en Jrað Jrarf brjóst-
heilindi til að halda því frarn í
víðlesnu blaði.
Á sameiginlegum fundi Jötuns
og Vélstjórafélagsins flutti ég
mína skýrslu frá sjómannaráð-
stefnunni og hélt fram því gagn
stæða. Eg margtók Jrað frarn,, að
allar líkur bentu til Jress, að
félögin við Faxaflóa mundu ekki
segja upp Samningum og byggði
þá sköðún mína á þeim ummæl-
um, sem fulltrúarnir frá Jreim
félögum létu falla um málið.
Þetta eru til vitnis um þeir 70 -