Eyjablaðið - 26.09.1955, Blaðsíða 1

íhaldið þorir ekki að láta
reikninga bæjarútgerðar-
innar fyrir 1954 sjást.
Vitað er, að það hefur togaraútgerð orðið
með mestum endemum, þegar núverandi
bæjarstjórnarmeirihluti gerði út í eitt ár —
nema ef vera kynni hjá Sœfellinu.
Þólt' liðnir séu nær 3 árs-
fjórðungar þessa árs og um
það bil ár síðan núverandi
bæjarstjórnarmeirihluti hætti
togaraútgerð, hefur reiknings
uppgjör lyrir það eina ár,
1954, sem þeir ráku togara,
ekki fengizt fram lagt.
Fram á mitt þetta ár vann
þó starlsmaður hjá fyrirtæk-
inu að reikningsuppgjöri og
hlýtur því að vera lokið, þótt
bæjarbúar séu enn leyndir því,
hverjar útkomurnar urðu
þegar afturhaldið framkvæmdi
jjað, sem núverandi bæjarstj.
kallaði ,,uÖ gera út eins og
menn“ — rök hans og Þor-
steins Víglundssonar fyrir sölu
Elliðaeyjar voru þau, að láta
þyrfti annað skipið, lil að gera
hÍLt út eins og menn.
Elliðaey var seld í árslok
1953, en Vilborg Herjólfsdótt
ir ári síðar. Útgerð Vilborgar
1954 er því prófsteinninn á
manndómsútgerð þeirra af.tur
halds fóstbræðra, sem fai'a nú
með stjórn þessa bæjarfélags,
og má Jíað furðu gegna, hversu
lítið þeir vilja flíka þeim mann
dómi.
En þótL reikningarnir fáist
ekki fram í dagsljósið er út-
gerðarsaga þeirra þó kunn.
Með hangandi hendi létu
jíeir skipið damla við veiðar
meðan jjeir þaul-leitúðu að
einhverjum, senr taka vildi við
Jrví af þeim. Buðu jreir skipið
niður fyrir allt tíðkanlegt
verð slíkra skipa og náðu loks
jáyrðum einhverra hrepp-
stjóra fyrir norðan um við-
töku skipsins.
Allur jressi málabúnaður
var framkvæmdur sem hreint
samsæri — eins og hann líka
var — og fengu bæjarbúar ekk
ert um hann að vita fyrr en
Þjóðviljinn sagði frá samsær-
inu.
Aðspurður sagði Guðlaugur
J)á frétt lygi, en staðfesti hana
síðar með því að láta aftaní-
hnýtinga sína í bæjarstjórninni
samj^ykkja sér eða Jóhanni Jós
eíssyni heimild til að fram-
kværna Jrað, sem hann áður
liafði afneitað — sölu á skip-
inu.
Eftir að íhaldið komst í
mangið við sveitarstjórnar
mennina að norðan var skipið
látið hætta veiðum og senL í
stórviðgerð til Reykjavíkur. —
Fyrir hana fengu Vestmanna
eyingar að borga næstum eina
milljón króna, þótt skipið
væri þá í rauninni komið úr
þeirra eigu. En að viðgerðinni
lokinni lá skipið lengi í Reykja
vík á kostnað Vestmannaey-
inga, af Jrví að norðan-hrepp
stjórar hugðu meira að btipen
ingi sínum en útgerð og fóru
sér hægt að öllu.
Loks tóku J^eir Jtó togarann
í sína urnsjá og tímabili mann
dóms-útgerðarinnar lauk.
Vestmannaeyingar erti bún-
ir að borga kostnaðinn af
henni og reikningarnir eru
vafalatist til. — En manndóm-
urinn hjá íhaldinu er slíkur,
að J)að fæst með engu móti
til að draga reikningana fram
í dagsljósið.
r
Ahugasamur blómrcektarmaður
Fyrir allmörgum árum skrif
aði Magnús Magnússon tré-
smiður, sem þá mun hafa bú-
ið á Lyngbergi, greinarkorn
um skarfakál í eitt bæjarblað-
anna hér. Sú grein er mér enn
í minni, Jtótt mikið blaðales-
mál hafi frá þeirri tíð fallið
mér úr huga.
Astæðuna fyrir því, hve
djúpa athygli þessi litla grein
vakli, hygg ég vera þá, að ,hún
var skrifuð af djúpri einlægni
manns, sem greinilega Jrráði
að skyggnast í vísdóma jurta-
ríkisins, umfram það, sem að-
stæður höfðu leyft honum.
Rcynslu sína vildi hann fyrir
hvern mun láta samborgur-
unum koma að gagni. Og í
þessari viðleitni sinni sagði
hann ekki einasta frá árangri
ræktunar sinnar, heldur og
frá mistökum sínum og þekk-
ingarskorti, sem hann varð að
sigrast á.
Magnús hefur lengst af, eins
og svo fjölmargir heimilisfeð-
ur, orðið að verja tírna sínurn
og starfi til þeirra verkefna,
sem skilað gátu fjölskyldunni
Magnús Magnússon liugar að skraut-
blómunum i gróðurhúsi sinu.
hinti daglega brauði, og Jdví
hefur blómræktar-þrá hans
fram til síðustu ára orðið að
sitja á hakanum. Jafnan hefur
hann þó reynt að hafa blórn
og trjáhríslur við hús sín. En
nú hefur Magnús rýmri tíma
en áður, enda ltefur hann nú
að mestu gefið sig að rækt-
uninni og leggur í hana mikið
starf, þótt hann sé nokkuð tek
Meirapróh-nám-
skeið bifreiðasij.
Nýlega hófst hér í bænum
námskeið fyrir þá bilreiða-
stjóra, sem þreyta vilja hið
rneira bifreiðarstjórapróf.
Þátttakendur eru um 40.
Jón Ólafsson forstöðumað-
ir bifreiðaeftirlits ríkisins veit-
ir námskeiðinu forstöðu, en
aðalkennari er Nikulás Stein-
grímsson bifvélavirki úr Rvík.
Af heimamönnum hér starfa
þeir Baldtir Johnsen héraðs-
læknir og Már Fríinannsson
bifreiðaeftirlitsmaður við nám
skeiðið. Baldur kennir Jjar
hjálp í viðlögum, en Már vinn
ur að próiunum.
Kennsla fer fram á kvöldin
í hinu nýja htisi Vinnslustöðv
arinnar við Strandveg, en til
akstursprófa er farþegavagn
Flugfélagsins notaður.
Námskeið af Jjessu tæi hefur
eitt sinn verið haldið hér áð-
ur. Það var haustið 1946 og
voru þátttakendur Jiá um 30.
Jón Ólafsson sá einnig um það
námskeið.
inn að reskjast, og árangurinn
er býsna góður.
Síðastliðin 3 ár hefur Magn-
iís auk fjölbreyttrar trjáa- og
matjurtaræktar í garði sínum
við Hvítingaveg 10, ræktað
skrautblóm í gróðurhúsi.
A yfirstandandi ári hefur
hann svo komið fyrir ólíu-
kyntri upphitun í litla gróður
húsinu sínu, enda stendur
þar nú mikið skrúð blóma.
Og það leynir sér ekki, að í
gróðurhúsinu unir Magnús
vel lífinu. Þar hugar hann að
jDroska blómanna frá degi til
dags, vökvar og hagræðir hin-
um fjölmörgu plöntum sín-
um, og þar afgreiðir hann við-
skiptavinina, sem koma til að
kaupa afskorin blórn eða rós
í potti, en blómapottana steyp
ir Magnús sjálfur.
K. G.