Eyjablaðið - 30.10.1963, Blaðsíða 1

Eyjablaðið - 30.10.1963, Blaðsíða 1
EYJABLAÐIÐ 24. árgangur. Vestmannaeyjum 30. október 1963. 12. tölublað. „VIÐREISNIN" ER HRUNIN Óðaverðbólga flæðir nú yfir þjóðina í miklu geig- vænlegri mynd en nokkru sinni áður. — 12 tíma vinna fjölskyldumannsins er hætt að nægja til lífs- framfæris fjölskyldu. — Húsnæðisvandræðin hafa aldrei verið slík, hvert sem litið er. — Og yfir þessu sitja valdamenn „viðreisnarinnar" og sjá engin ráð til úrbóta önnur en þau að reyna að þrengja enn kjör vinnandi stéttanna í landinu Öllum landslýð er í fersku minni það heljarstökk, sem nú- yerandi stjórnarflokkar tóku í efnahagsmálum þjóðarinnar með gengislækkuninni miklu, þegar- þeir hófust handa um það, sem þeir kölluðu uppbyggingu efna- hagslífs þjóðarinnar og nefndu ,,viðreisn". Með þessum áætlunum til- kyuntu þeir, að nú hæfist nýtt tímabil í sögu þjóðarinnar, þar sem öllum var boðuð aukin vel- megun bæði í andlegu og efnalegu tilliti. — Nú hhæfist tímabil velmagunar á ís- landi. Það var strax sagt fyrir í blöð um sósíalista, hver árangurinn yrði af slíkri stjórnarstefnu sem þessari. Þ. e.: verznandi hagur alls launafólks í landinu — til þess eins að geta viðhaldið og aukið gróða alls braskaralýðs og milliliða. Þetta hefur berlega sýnt sig að vera rétt, og munu þeir fáir nú í landinu, sem ekki viður- kenna það. Þrátt fyrir það, eru nýafstaðnar kosningar, þar sem þjóðin veitir þessum sömu flokk um það mikið traust, að þeir telja sig með fullum rétti geta haldið þessari óheilla ög þjóð- hættulegu starfsemi sinni. áfram, því um þessa stefnu liafi verið kosið og hún fengið traust meirihluta þjóðarinnar. Og þeir hafa líka haldið dyggilega áfram á sömu braut. Enda kem- ur nú árangurinn æ betur í Ijós í versnandi kjörum og hækk- andi verðlagi. Margir eru þeir, sem ekki geta trúað því, að þetta ástand, sem nú ríkir orðið hér í landi, sé fyi'st og fremst rangri stjórn- arstefnu að kenna, og vilja kenna það einhverjum öðrum utan að komandi áhrifum. í samræmi við þessa skoðun sína gáfu þessir menn stjórnarflokk- unum atkvæði sitt við síðustu kosningar. Ef þetta er athugað, kemur einmitt það þveröfuga í ljós. Flest hin utanaðkomandi áhrif, er mest koma við þjóðina og efnahag hennar, hafa aldrei í sögu þjóðarinnar verið eins hag stæð og einmitt á þessum árum, sem núverandi stjórnarflokkar eru búnir að sitja við völd. Það má því miklu fremur segja, að það sé kraftaverk að geta komið efnahagsmálum þjóðar- innar, í stíkt óíremarástand og það er nú. Á þessum stjórnarárum núv. ríkisstjórnar hefur hvert árið runnið upp öðru betra. Engin skakkaföll hafa verið til lands- ins„ framleiðslan aukizt og nýtzt vel. Þá hefur það ekki ver- ið verra til sjávarins. Hvert síld- arárið komið eftir annað og fisk afli alltaf í vexti, sem sagt blómaár. Það sjá því allir heilvita menn, að ekki kemur til mála, að ætla að kenna slæmu ár- ferði um ástandið. Slík blómaár sem þessi hafa ekki áður komið yfir þjóðina fyrr með þeim fram leiðslutækjum, sem hún nú á í höndum. Stjórnarblöðin hafa haldið því fram, að það sé verkalýður- inn í landinu, sem hafi eyðilagt þetta ,,viðreisnarstarf" stjórnar- innar með auknum kaupkröf- um. En hvernig má það vera, að laun verkamanna eins og þau eru í dag, sem með réttu geta kallast sultarlaun, séu orsök þess ástands, sem í dag ríkir? Það er vitað mál og samkvæmt opinberum skýrslum Hagstof- unnar, að mikið vantar á, að 8 tíma dagkaup verkamanns nái því, sem Hagstofan telur samkvæmt vísitölu framfærslu- kosnaðar lágmarkslaun til þess að framfleyta fimm manna fjöl- skyldu. Manni finnst þó, að það land, sem telja vill sig menn- ingarríki myndi telja það lág- marksskyldu að skapa þegnum sínum þau laun fyrir 8 stunda vinnu, að þeir og fjölskyldur þeirra gætu dregið fram lífið af venjulegu dagkaupi. En það er nú eitthvað annað hljóð í strokknum hjá ríkjandi stjórnarflokkum. Verkamenn hafa aldrei á þessum árum far- ið svo fram á hina minnstu leið- réttingu sinha mála, að blöð þessara flokka hafi ekki rekið upp heiftúðug öskur vegna slíkr ar ósvífni; og venjulegast hef- ur það kostað verkamenn lang- varandi verkföll að fá nokkurra aura hækkun. Síðan hafa þessir „viðreisnar"-ráðherrar reynt að taka það strax af þeim aftur og oftast meira til með hækkuðu verðlagi. Og svo hafa þeir sum- ir hverjir gengið langt, að hæla sér af því í viðtölum við erlend blöð, að þeir hafi getaðséð til þess að kauphækkunin var tekin af verkamönnunum strax aftur. Nei, það dettur víst engum manni nú orðið í hug, að leggja eyrun við því, að það séu laun verkalýðsins í landinu, er skapi vandræðin. Það er því ekki um annað að ræða, sem valdið getur vandan- um en alröng stjórnarstefna, er byggist fyrst og fremst á því, að gera hinn ríka ríkari og hinn fá- tæka fátækari. Gefa bröskurum og milliliðagróðasjónarmiðun- um æ frjálsari hendur með að féfletta fólkið. Það má því ekki sýna þessari stefnu neina linkind. Verkalýð- urinn á fulla kröfu á því að lifa menningarlífi í þessu landi, og hann verður nú að fylgja því' eftir, að ná þeirri kröfu fram, að verkamaður með fimm manna fjölskyldu geti lifað mannsæmandi lífi af 8 stunda vinnu. En enginn skal ganga þess dulinn, að það verður ekki létt að ná fram þeim kröfum úr höndum1 þess sauðsvarta aftur- halds, sem þessi ríkisstjórn styð- ésíaiistaflokkur inn 25 ára Um þessar mundir er aldar- fjórðungur liðinn síðan Sósíal- istaflokkurinn var stofnaður. Stofnþing hans hófst 24. októ- ber 1938. Það var stórt spor; er stigið var í baráttusögu íslenzkr ar alþýðu. Þjóðviljinn segir m. a. í leið- ara 24. október um þetta afmæli flokksins: „Saga Sósíalistaflokksins í 25 ár er mikil og árangursrík af- rekasaga, áhrif flokksins, bein og óbein, hafa orðið mun víðtæk ari en fylgi flokksins gefur til kynna; Saga Sósíalistaflokksins er á órjúfanlegan hátt samtvinn uð sögu íslenzku þjóðarinnar þennan aldarfjórðung. Það er fyrst og fremst verk Sósíalista- flokksins og hinnar sósíalistísku verkalýðshreyfingar, að kjör al- þýðu hafa gerbreytzt á þessu tímabili; þótt nú sé barizt við víðtækan og mjög alvarlegan vanda í kjaramálum, er hann á engan hátt sambærilegur við öryggisleysið og allsleysið á kreppuárunum fyrir stríð. Að þessu verkefni hefur Sósíalista- flokkurinn m. a. unnið með því að hafa forustu um gerbreyt- ingu á íslenkum atvinnuhátt- um, með framleiðslubylting- unni í tíð nýsköpunarstjórnar- innar og aleflingu framleiðsl- unnar í tíð vinstri stjórnarinn- ar. Baráttan fyrir sjálfstæði ís- lenzku þjóðarinnar hefur einn- ig verið meginverkefni Sósíal- istaflokksins á þessu tímabilh þar hafa skipzt á sigrar eins og stofnun lýðveldis og stækkun landhelginnar í 12 mílur, og ó- sigrar fyrir bandarískri heims- valdastefnu; en einnig húri hef- ur beðið sína afdrifaríku ósigra eins og þegar Sósíalistaflokkur- inn kom 1945 í veg fyrir kröf- una um herstöðvar til 99 ára og þegar áformi Bandaríkjanna um stórauknar hernámsfram- kvæmdir var hnekkt með sam- þykki Alþingis 1956 og mynd- un vinstri stjórnarinnar. Sjálf- stæðisbaráttan hefur verið ná- tengd baráttu flokksins í menn- ingarmálum, sem oft hefur ris- ið á glæsilegan hátt, og því skal ekki gleymt, að Sósíalistaflokk- urinn hafði forustu fyrir þeirri Framhald á 2. síðu. ur sig við. Og enn mun ríkis- stjórn þessa afturhalds vera að hugleiða að reyna að velta birð- unum yfir á herðar vinnandi manna, með gengislækkun einni enn í einhverri mynd.

x

Eyjablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eyjablaðið
https://timarit.is/publication/794

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.