Eyjablaðið - 01.03.1984, Blaðsíða 1

Eyjablaðið - 01.03.1984, Blaðsíða 1
EYJABLADID Útgefandi: Alþýðubandalagið í Vestmannaeyjum 3. tölublað Vestmannaeyjum, 1. mars 1984 44. árgangur Á nýafstöðnum aðalfundi Sparisjóðs Vestmannaeyja var samþykkt að styrkja knattspyrnuráð ÍBV um kr. 100.000,-, vegna slæmrar fjárhagsstöðu ráðsins. Aðalfundur Sparisjóðs Vestmannaeyja Hinn 24. feb. s.l. var aðal- fundur Sparisjóðs Vestmanna- eyja fyrir árið 1983 haldinn. Á fundinum kom fram að í árslok námu heildarinnistæður 85,9 milljónum og er það liðlega 80% aukning á milli ára. Útlán námu í árslok 59,2 milljónum og er það liðlega 88% aukning á milli ára. Pá nam eigið fé í árslok rúmlega 8 milljónum króna og hafði það aukist um 90% á milli ára. Á síðasta ári hóf Spari- sjóðurinn samstarf við Visa- Island um útgáfu á greiðslu- kortum og er sú þjónusta vel metin af viðskiptavinum. Þess má og geta að innan tíðar mun Sparisjóðurinn hefja gjald- eyrisviðskipti. Fyrst um sinn verða þau gjaldeyrisviðskipti tengd útgáfu ferðatékka og innleggi á gjaldeyrisreikninga en seinna meir standa vonir til þess að unnt verði að hefja al- hliða gjaldeyrisviðskipti. Stjórn Sparisjóðsins er skipuð 5 mönnum og hana skipa nú Sigurgeir Kristjáns- son, Arnar Sigurmundsson, Jóhann Björnsson, Þorbjörn Pálsson og Ragnar Óskarsson. Sparisjóðsstjóri er Benedikt Ragnarsson og skrifstofustjóri Guðjón Hjörleifsson. Starfs- menn í árslok voru 11. Þor- varður Gunnarsson hefur á höndum löggilta endurskoðun sjóðsins en kjörnir endurskoð- endur eru þeir Magnús Krist- insson og Hermann Jónsson. Á aðalfundinum var sam- þykkt svohljóðandi tillaga frá stjórn sjóðsins: Aðalfundur Sparisjóðs Vestmannaeyja haldinn hinn 24. feb. 1984 samþykkir að styrkja knatt- spyrnuráð ÍBV með fjárhæð allt að kr. 100.000. Aðal- fundurinn felur stjórn Spari- sjóðsins að ákveða nánar um fyrirkomulag styrkveitingar- innar. Með samþykkt þessarar til- lögu vill Sparisjóður Vest- mannaeyja leggja sitt af mörk- um til þess að styrkja knatt- spyrnuráð ÍBV sem býr nú við þröngan fjárhag. Vindhögg Sigurðar C7C? .- C? ; Ráðhúskarlinn Sigurður Jónsson er iðinn við kolann samanber grein hans í síðasta Fylki, Þar býsnast hann einhver ósköp yfir orðatiltæki því sem ég notaði í síðasta Eyjablaði: „Ja, hvílík tíðindi", og gerir orðatiitækið að fyrirsögn greínar sinnar. Mér fínnst nú aðaltíðind- in þau að í stjórn Veitu- stofnana var 41,5% hækkunarbeiðnin 1. apríl 1980 samþykkt af öllum nefndarmönnum nema Gisia Geir Guðlaugssyni sem setti fvrirvara. Á bæjarstjórnarfundinum þar sem þetta mál var af- greitt, var þetta mál sam- þykkt með 8 atkvæðum og 11 sat hjá, sem sagt Gísli G. Guðlaugsson. Með öðrum orðum, Sigurður Jónsson samþykkti þessa hækkunar- beiðni, og er æði broslegt að Sigurður skuJí álasa mér fyrír að samþykkja þessa hækkunarbeiðni þegarhann samþykkti hana sjálfur. M hefur þar með slegið vind- högg Sigurður, eins og fyrri daginn og hitt sjálfan þig í staðinn, og vertu vel að því kominn. —S.T. Um samníngana Unglingar bjarga atvinnurekstri MEÐ OPINN MUNNINN Það hefur víst áreiðanlega ekki farið framhjá neinum, að allt frá því að samninga- umleitanir hófust, hafa a.m.k. þrír ráðherrar verið með alls kyns yfirlýsingar á víxl, og yfir- lýsingar hvers og eins hafa meira að segja stefnt hver gegn annarri. Það hefur hingað til þótt skynsamlegast að hafa munninn lokaðan meðan áþreifingar hafa átt sér stað í samningum, en nú bregður svo við að sjálfur forsætisráð- herrann má ekki vatni halda og gengur á undan í yfirlýsinga- gleði; iðnaðarráðherra lætur sig síðan hafa það, að æpa fram grófar hótanir í garð þeirra, sem leita samninga við sína við- semjendur, með þeim hætti að allt hljóp í hnút sem áður hafði sigið í áttina eftir gamal- kunnum leiðum. Á sama tíma kynnir fjár- málaráðherra landsins nýja og nýja „ramma" milli þess sem hann étur ofan í sig fyrri rammagerð. HINIR VERST SETTU Stjórnmálamenn úr öllum flokkum hafa fyrir margt löngu komið sér upp sameiginlegu orðfæri og föstum orðasam- böndum um hvaðeina, ekkert síður í launamálum en öðrum. Flestir þeirra hafa tekið sér í munn orðin að „bæta fyrst og fremst hag hinna lægst laun- uðu" og „verst settu" í þjóð- félaginu. Alltaf eru þó þeir sömu verst settir og lægst launaðir. I þeim samningum sem gerðir voru um daginn milli VSI og ASÍ var þó gerð nokkur tilraun til að bæta einmitt hag þeirra sem allra minnst hafa, að vísu með allt öðrum hætti en oftast fyrr, með tekjutryggingu, sem atvinnureksturinn á ekki að greiða heldur hið opinbera. Slík aðferð er auðvitað gölluð, en þó betri en engin til úr- lausnar þeim sem minnsta tekjumöguleika hafa. Það furðulega skeður, að þeir sem hæst hafa haft um kjör þessa lægst launaða hóps, þykir greinilega skíturinn til koma. MÁLFLUTNINGURDNN Ekki ætla ég að gera samn- inga þessa að umtalsefni efnis- lega og allra síst að taka þátt í margreyndum prósentureikn- ingi í tilefni þeirra; væri það þá ekkert betra en hjá opin- mynntum ráðherrum lands- manna. En málflutningur þeirra sem um þessa samninga hafa fjallað, hefur verið sama marki brenndur og allt of títt er í íslenskri umræðu: Þeir sem mæla með samþykkt þeirra gera ekkert annað en flytja þau rök, sem hugsanlega gætu sætt menn við þá, en nefna varla önnur, en hinir sem mæla gegn samningunum flytja einungis gagnstæðar röksemdir, og túlka þá þannig, að næstum er beitt blekkingum. Þetta eru gamal- kunnar aðferðir í málflutningi fyrir dómstólum og eru afar hvimleiðar og sæma varla í alvarlegri umræðu. Framhald á 3. síðu Ráðleggingar L.Í.Ú. C3NC7 C7 Nýlega sendi L.Í.Ú. útvegsmönnum umburðar- bréf þar sem þeim er m.a. ráðlagt á hver hátt þeim sé best að segja upp ráðningarsamningi skipverja. Eyjablaðið telur rétt að fólk, einkanlega sjómenn, kynni sér ráðleggingar L.f .Ú. og í því skyni birtir blaðið þær hér. UM RÁÐNINGARSAMNINGA SKIPVERJA Eins og alkunna er, þá hefur sú ákvördun verið tekin, að aflamarksleiðin verður fyrir valinu varðandi veiðitak- markanir á árinu 1984, þótt undantekningar séu þar á, eins og nánar greinir í reglugerð um stjórn botnfiskveiða nr. 44/1984. Það er mönnum Ijóst, að aflamarksleiðin gerir það að verkuin, að skipum verður ekki haldið úti til veiða, nema einhvern hluta ársins, sem leiðir til þess á hinn bóginn að huga þarf sérstaklega að ráðningarmálum áhafna fiski- skipanna. Þótt það sé að sjálfsögðu á valdi hvers og eins útgerðar- manns, hvernig hann hagar málum sínum varðandi veiðar á levfðu aflamarki og hvernig hann jafnframt tekur ráðn- ingarmálum áhafnar sinnar, þá þykir rétt að benda á eftirfarandi, sein útgerðarmenn ættu að hafa í huga. Samkvæmt ákvæðum kjarasamninga og sjómannalaga er uppsagnarfrestur undirmanna 7 dagar, en undirmenn eru hásetar, net ameiin, bátsmenn og matsveinar. V f irinenu hafa þriggja niánaða iippsagnarfrest, en yfirmenn eru vélstjórar, stýrimenn og skipsrjórar. Það skal tekið fram, að upp- sagnarfresturinn þarf ekki að miðast við mánaðaraót. I langflestum tilvikum hafa skipverjar verið ráðnir til óákveðins líma, en heimilt er í upphafi ráðningarsamnings að ráða skipverja til ákveðins tíina, ákveðinna ferða eða til þess tíma, að skip hefur veitt þann aflakvóta, sem því er li eimi 11 að veiða. Þeira aðilum, sem ráða nýja menn til starfa skal bent á þennan möguleika, enda ekki séð að hægt verði að ráða nýja yfirmenn á annan máta meðan afli er tak- markaður. Þar sem uppsagnarfrestur undirmanna er ekki nema 7 dagar ætti ekki að vera þörf á sérstökum ráðningar- samningi. Þeir yfírtnenn, sem í starfi eru og hafa verið ráðnir til óákveðins tíma, lialda því Iögákveðnum uppsagnarfresti. Vilji útgerðarmenn vera óbundnir af launagreiðslum tii sjómanna, segja þeir þeim upp störfum og ráða þá að nýju til þess að veiða úthlutaðan aflakvóta, í 2. mgr. 18. gr. sjómannalaga nr. 67/1963, sbr, lög nr. 49/1980, segir að skipverji taki kaup til þess dags er ráðningu hans lýkur samkvæmt ráðningar- eða kjara- samningi og skiptir þá ekki máli, þótt hann hafi áður verið afskráður. Þetta leiðir til þess, eins og áður sagði, að útgerðar- mönnum ber skylda til að greiða skipverjum kaup á ráðn- ingart í iiianuni. Til þess að útgerðarmenn geti leyst sig undan greiðsluskyldu, er þeim því nauðugur einn kostur, að segja \ f irmön nuin sínum NÚ ÞEGAR upp störfum, og ráða þá að nýju til veiða á aflakvóta viðkomandi skips sé eitthvað óveitt af honum þegar uppsagnarfresturinn er liðinn. Þrátt fyrir það, sem að framan greindi, telja samtökin, að í raun sé ráðningu áhafna lokið án uppsagnar, þegar stjórn- völd ákvarða stöðvun veiða, eftir að skip hefur náð ákveðnu aflamarki. Styðst þessi skoðun við almennar reglur vinnu- réttar, sbr. 41 gr. sjómannalaganna. Eftir sem áður lelja samtökin, að útgerðarmenn ættu að hafa þann hátt á, er fyrr greindi í umburðarbréfi þessu. Að endingu skal útgerðarmönnuni bent á að hafa sam- band við skrifstofuna, ef óskað er frekari uppiýsinga eða aðstoðar. Með kveðju, LANDSSAMBAND ÍSL. ÚTVEGSMANNA.

x

Eyjablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eyjablaðið
https://timarit.is/publication/794

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.