Siglfirðingur


Siglfirðingur - 01.06.1935, Blaðsíða 3

Siglfirðingur - 01.06.1935, Blaðsíða 3
SIGLFIRÖINGUR nefndar og úr skólanefnd. Af hvaða ástæðum. vita þeir bezt, er þar unnu að. Séra Bjarni Porsteinsson hefir látið sér mikið annt um sö^u og landafræði Siglufjarðar. Petta er eðlilegt sökum þess, að séra Bjarni hefir alla tíð, auk annarra vísindagreina, haft yndi af þessum fræðum. Hann hefir gert upþdrátt um allan Siglufjörð, um byggð og býli. Ennfremur hefir séra Bjarni skrifað stórmerka bók um Siglufjörð, „Aldarminning Siglu- fjarðar 1918" og er þargetiðallra þeirra, iem búið hafa, sem bændur og húsráðendur í Sigluf. um hundrað ára skeið. Paðan eru líklega sprottnar þar ættfræðirann- sóknir, sem séra Bjarni hefir síðan lagt mikinn hug við. Par liggur mikið starf. Áður gaf hann sig lítt að slíku. svo að eg viti. Pegar séra Bjarna Porsteinssonar er minnzt, má aldrei gleyma afskiptum hans af fátæklingum eða þeim, sem bágt áttu. Séra Bjarni Porsteinsson hafði, oghefir haft, mikil völd til styrktar fátæklingum, og Ekkna- sjóði Siglufjarðar hefir hann stjórnað um mörg ár. Pað var lítið fé til umráða. en eg veit að prestur- inn hefir átt marga umhyggjustund til þess, að deila út réttilega þeim, sem þyrftu. Pví að þessu fólki vildi; hann vel. Enn er eitt í fari séra Bjarna, sem eykur við hans heiður. Meiri barnavin hefi eg tæpast þekkt. Hitti hann lítið barn á vegi sínum, þá er hann vístil þess, að tala við það á þess eigin míli, jafnvel tala við það tæpitungu og stinga að því brjóstsykursmola, eða öðru góðgæti, sem hann alla jafna ber á sér í þessum tilgangi. Svona er sú hliðin á honum. Ritsljóri Siglíirðings hefur beðið mig, að skrifa um séra Bjarna. Eg gat ekki fkorazt undan þessu af þvi, að svo miklir vinir höfum við séra Bjarni og eg verið um herrans mörg ár. Eg vildi skrifa svo rétt og fegurst um þennan mæta mann.. Hann hefur alla sína tíð hér í Siglufirði verið þulur vísinda og frömuður lista, og staðið fremstur í flokki til þess að efia hag Siglufjarðar. Frá mínu eigin brjósti lýsi eg þér þökk, séra Bjarni, fyrir al!t þitt viðmót og alla þá fræðslu, er eg hef notið af þér. Sveinbjörn Egilson, ritstjóri. Endurminningar frá skólaárunum Á þessum timamótum prófessors Bjarna Porsteins- sonar munu margir skrifa ýmislegt honum til sóma og heiðurs, sem hann verðskuldar, og minnast ýmsra atriða í líri hans. Ekki er mérkunnugl, hvort nokkur skólabræðra hans leggi orð í belg og minnist samver- unnar í gamla Latínuskólanum, en á hana ætla eg að minnast litið eitt, þótt langt sé síðan. Eg man fyrst eftir séra Bjarna á skólauppboði 1877, var hann þá nýsloppinn inn i skólann eins og eg, þótt munur væri á frammistöðu í öllum greinum. Sumir piltar voru prýðilega undirbúnir til náms, höfðu lært hjá prestum og voru öðrum fremri í latínu o. fi. Við hinir höfðum lært á hlaupum, eí svo má nefna það, og bjuggum margir að lélegum undirbún- ingi, alla okkar skólatíð. Eg átti ekki að taka inn- tökupróf árið 1877, því faðir minn vissi, að eg hafði lítið til brunns að bera í slíkum stórræðum, en Grön- dal heimtaði að eg kæmi til sín og kvaðst treysta sér til að dubba upp á þekkingu mína og fór eg til hans 9. sept, þrem vikum fyrir inntökupróf. í latínu kom eg upp í Rana ruþta ci bos í kennarabókinni latnesku og bjargaði hin léfta saga mörgu. Svo byrjuðu timar og vorum við svo margir í Busíu, að umsjónarmaður skólans, Jón Árnason, varð að láta sfníða aukaborð það, er dárakisla var nefnt, og mun séra Bjarni muna eftir liði því, sem þar -sat að öllu jöfnu. Umsjónarmaður í bekknum \ar, fyrst framan af, Páll Torfason. En hann hætti námi á miðj- um vetri. Gekk hann rösklega fram sem inspector, því bæði var hann stór og knár og hafði lært að skipa fyrir á skipinú Bogö, sem var í förum og tran- sporti fyrir föður hans, Torfa kaupmann á Flateyri, en Halldór Torfason, bróðir hans, sem einnig var í bekknum, hafði verið á hákarli. Gísli heitinn Magn- ússon var latínukennari okkar og komst brátt að því, hverjir voru góðir í latínu og hverjir lélegir. Meðal þeirra, sem hann kom auga á, sem ágæta. voru Guð- mundur Magnússon, prófessor og Bjarni Porsteinsson, sem eftir það ucðu að lesa og þýða alla lexiuna þeg- ar klukkuna vantaði 5 mínútur þar til hringt var út. Kallaði Gísli þetta að tafsa, og lét hann þá Guðmund og Bjarna gjöra það til skiftis, þegar í óefni var komið og hinir óefnilegu höfðu svarað viileysum, lagt illa út, Gísli verið að sýna hvernig Cæsar og Ario- vistus börðust, og var Gisli þá Cæsar, en Eiríkur Ketils- son Ariovistus. Borð voru flutt saman þegar þær sýn- ingar voru og tími entist ekki í allt þetta, þá var að tafsa eins og áður er sagt. Um vorið sátu miirgir eftir, en eg varð Bjarna samferða upp í 2. bekk. Við vorpróf þar sat eg eftir og sömuleiðis Olafur Stephen- sen frá Viðey og þar skildum við við hópinn, sem vel gekk og komst upp í 3. bekk. Söngkennarinn, Steingrimur Johnsen mun fijótt hafa komizt að, hve vel Bjarni kunni söngfræðina, óg eftir því sem eg veit bezt, mun hann hafa byrjað að læra á harmonium hjá organista Jónasi Helgasyni, veturiun sem hann var í 3. bekk og mun hafa æft sig í saeristíi dómkirkjunnar. Bjarni var umsjónarmaður í „Langaloftinu" frosta- veturinn mikla 1881 og mundum við honum lengi, þegar hann \ar að berja okkur með blautu hand- klæði í þeim heljarkulda, klukkan 7 á morgnana, og krin^um okkur ekkert annað en gaddur, en upp úr rúmunum urðum við að fara og gekk Bjarni vel fram í að koma okkur á fætur eins og öðru, sem hann átti að sinna. Pegar við. sem þar sváfum, ákváðum, að magaklaþp skyldi halda einhverja nótt, til þess að „fá rektor útígatið" þá vissi Bjarni ekki það, en Por- steinn heitinn Bergsson dirigeraði klappinu og voru það einu skiptin sern Bjarni stóð ráðþrota. Svo var hann umsjónarmaður úti við og var talinn ágætur. Hinn 5. maí 1882, var Bjarni að æfa sig á harmonium í húsi Helga kaupm. Helgasonarí Pingholtsstræti, þegar Helgi kom heim með póstskipinu, úr utanför sinni. Var hann þá með mislinga og hefir svo verið talið hér, að Bjarni hafi smitazt af honum og lagzt næstur eftir Helga og orðið þannig hinn fyrsti af lærisvein- um skólans, sem lagðist í þeirri drepsótt. Næstur var séra Árni heitinn Jóhannesson, prestur í Grenivík, þá eg, fjórði Einar skáld Benadiktsson, og svo hver af

x

Siglfirðingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Siglfirðingur
https://timarit.is/publication/803

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.