Siglfirðingur


Siglfirðingur - 04.12.1958, Blaðsíða 5

Siglfirðingur - 04.12.1958, Blaðsíða 5
SIGLFIEðÍNéUE f BJARNJ KJARTANSSON FYRRV. FORSTJÓRI — MEVNINGARORÐ Hann lézt að heimili sonar síns, Björgvins, sýslumanns á Hólma- vík, 14. nóv. s.l. Hafði hann átt við vanheilsu að búa nokkur hin síðustu ár, en haf ði þó alltaf fóta- vist. Bjarni var Rangvellingur að ætt og uppruna, fæddur að Drangs- hlíðardal undir Eyjaf jöllum 10. sept. 1884, sonurbúenda þar, Kjartans Guðmundssonar og seinni konu hans, Solveigar Finnsdóttur. í f oreldrahúsum ólst Bjarni upp að tvítugsaldri og vandist þar al- gengri sveitavinnu, og einnig fór hann til sjóróðra til Vestmanna- eyja á vetrum. Um tvítugsaldur hleypti hann heimdraganum, kvaddi sitt æskuheimili og hélt til Víkur í Mýrdal. Þar hóf hann strax nám í skósmíði. Ekki var sú iðn hans æfistarf, því við frekari kynni af umheiminum, voru, að honum virtist, fleiri leiðir opnar fyrir ungan mann til að velja sér framtíðarstarf og hneigðist hugur hans helzt að verzlun. Hann varð fyrst, svo sem títt var í þá daga, aðstoðarmaður og síðan verzlunarmaður. Vann hanti sér skjótt álits og trausts við- skiptavina og húsbænda fyrir lip- urð og ráðvendni í starfi. Þegar Kaupfélag íSkaftfellinga var stofnað, var hann ráðinn kaupfélagsstjóri. Dafnaði sá félagsskapur vel undir hans stjórn Árið 1928 lét hann af kaup- félagsstjórastarfinu, flutti, ásamt f jölskyldu sinni til Sigluf jarðar og tók þar við forstjórastarfi við Áfengisverzlun ríkisins. Því starfi gegndi hann fram til ársins 1954, að hann lét af því starfi fyrir aldurs sakir. Bjarni kvæntist árið 1906 Svan- hildi, dóttur Einars Hjaltasonar í Vík í Mýrdal, mjög myndarlegri og hinni ágætustu konu. Þau eignuðust f jögur börn en þau eru: Einar, tollvörður í Hafnarfirði, kvæntur Kristjönu Friðjónsdóttur Kjartan, gjaldkeri Sparisjóðs Siglufjarðar, kvæntur Helgu Gísladóttur, Solveig, kona Þorvaldar Ansnes, verzlunarmanns í Reykjavík og Björgvin, sýslumaður í Stranda- sýslu, kvæntur iSigurbjörgu Guð- mundsdóttur. öll eru þessi börn góðum mann- kostum búin og vænir þegnar þjóðfélagsins. Auk þess ólu þau upp sonardóttur sína, Svölu Einarsdóttur. Frú Svanhildur bjó manni sínum og börnum einkar snoturt og aðlaðandi heimih. Þar sat hin gamla íslenzka gestrisni í öndvegi. Hlýlega og virðulega á móti gest- um tekið og veitt með miklum myndarbrag. Bjarni var óvenju vel byggður maður og heilsteyptur. Hann var vel í meðallagi hár, herðabreiður, jafnvaxinn, fríður sýnum og var virðulegur og einkar settlegur á velli. Hann var greindur vel, glöggur og gætinn f jármálamaður og framkoma hans öll var góð- mannleg, hógvær og prúð svo af bar. Skapgerð þessa hefur hann hlotið í vöggugjöf í miklum mæh og ræktað hana með sér með vax- andi andlegum þroska og mennt. Hann var sjálfstæður og fastur í skoðunum sínum í þjóðmálum, en þar var gætt hófs og hógværð- ar sem í öðru. Stökustu reglusemi gætti hann í þeim störfum, sem honum voru falin, og alhr hlutir á sínum rétta stað. Þar skeikaði aldrei. Hógværð hans og prúðmennska voru þess valdandi, <að hann var fremur hlé- drægur og gaf sig lítt að opin- berum máhim, en þegar leitað var álits hans og skoðunar á vanda- máh, sem þótti mikilsvirði, lagði hann það til mála, sem heilbrigt var og til hags horfði. Bjarni var mjög söngelskur, lék á orgel og var betur að sér í þeim fræðum en almennt gerðist. Hann haf ði laglega rödd og f ór vel með. 'Strax og hann kom hingað, gerð- ist hann meðlimur Karlakórsins Vísis og þótti traustur og ágætur starfsmaður. Var bann í mörg ár gjaldkeri kórsins og gætti fjárhag kórsins með mestu ágætum. Hann var mjög hlynntur kirkju og kirkjulegu starfi. Hann sótti óvenju vel messur og lét sig aldrei vanta í söngkór kirkjunnar á loft- inu. Þótti hann þar, sem annars staðar traustur liðsmaður. Vin- sældir hans voru miklar, enda var hann vinfastur og hverjum manni trygglyndari. Með Bjarna Kjartanssyni er góður drengur genginn, sem skilur eftir Ijúfar minningar hjá sam- ferðamönnunum, virðulegur höfð- ingi, sem verður ávaUt talinn einn af mætustu borgurum Sigluf jarð- arkaupstaðar. Blessuð sé minning hans. Páll Erlendss. þágu blaðsins og málefnisins en hann. Hann var hin sama fyrir- mynd, sem gefur eftirkomendum fordæmið. Þetta samstarf og vin- áttu vil ég við brottför hans þakka, með fáum orðum, og kveðja hann með hinn gömlu ís- lenzku kveðju: Vertu blessaður og sæll. St. Fr. Jarðarför Bjama Kjartanssonar fór fram 22. nóv. s.l. frá heimili sonar hans Kjartans Bjarnasonar sparisjóðsgjaldkera að viðstöddu fjölmenni. Sóknarpresturinn séra Ragnar Fjalar Lárusson jarðsöng. Karla- kórinn Vísir og Kirkjukór Siglu- fjarðar kvöddu þar sinn ágæta félaga með söng' í heimahúsi, kirkju og kirkjugarði. Var athöfnin hin virðulegasta. t FRANZ JONATANSSON FYRRV. BÓNDI I MÁUMEY — MINNINGARORB Fæddur 25. ágúst 1873 — Dáinn 11. nóvember 1958. VINAREVEÐJA Lífið streymir, eins og á, sem rennur að ósi. Gamlir samferða- menn, sem gerðu vegferð okkar fyllri og fegurri, hverfa sjónum vorum, leita þeirra fyrirheita, sem okkur hafa verið gefin. Franz Jónatansson, sem fyrrum var bændaprýði í hópi valdra búenda í Skagafirði, og um mörg ár bú- settur hér í bæ, hefur lokið langri æfi, gengur nú frá vel unnum, löngum starfsdegi til launa sinna. Við, sem áttum við hann nokkur samskipti, kveðjum hann nú í þökk og óskum honum farar- heilla fram á veghm, sem við öll göngum að lokum. — Við þetta blað, málgagn sameiginlegra sjón- armiða okkar og hugðarefna, lágu leiðir okkar Franz heitins sanian. Of f áir eru þeir, sem unnu meira og af jafn mikilh óeigingirni í Franz lézt í Sjúkrahúsi Siglu-- fjarðar, eftir all langa vanheilsu, enda orðinn gamall maður, rösk- lega 85 ára. Franz var fæddur að Siglunesi. Foreldrar hans voru Guðný Björnsdóttir bónda að Hvann- dölum Skúlasonar og Jónatan Jónatansson Jónssonar Þorláks- sonar prests að Bægisá. Vorið 1874 fluttist hann með foreldrum sínum að Bæ á Höfða- strönd og síðar að Mannskaðahóh í sömu sveit. Franz ólst upp á heimili foreldra sinna og vandist þar vinnu bæði á sjó og landi. Á þeim tíma var unglingum lítill tími gef inn til bókalesturs og náms, en þó hlaut Franz sæmi- legan undirbúning undir fermingu. Þótti hann námfús og kappsamur við námið. Vakti nokkra athygh' á sér þá strax. Síðar naut hann tilsagnar hjá Helga Guðmunds- syni fyrrv. héraðslækni í Siglu- firða í íslenzku, reikningi og dönsku, einn vetrarpart. Minntist hann oft þeirra stunda með Helga, og kvaðst alltaf búa að því námi þó stutt væri. Að tilhlutan sóknarprestsins og annarra góðra manna lærði Franz á orgel hjá Hallgrími Þorsteins- syni þáverandi organista á Sauð- árkróki. Námstíminn var fremur stuttur, nokkrir mánuðir. Hefði það þótt lítið nú til dags. En sama var, þetta dugði í þá daga. Franz var síðar, eftir þetta nám, barnakennari í ytri hluta Hofs- hrepps og síðar í Fehshreppi, kenndi þess utan unglingum heima. Stundaði hann það starf prýðilega og þótti ágætur barna- fræðari. Jafnhhða varð hann organisti í Hof s- og Fellsóknum og rækti það starf með ágætum. Var hann við bæði þessi störf í f jölda mörg ár. Árið 1896 kvæntist Frans eftir- hf andi konu sinni Jóhönnu Gunn- arsdóttur bónda á Vatni, myndar- legri og dugmikilh konu. Þau byggðu sér bæ í Kotum við Höfða- vatn er þau nefndu Garðhús og bjuggu þar all lengi. Aðallífstörf Franz var þá út- gerð. Hann átti stóran árabát og hélt út frá Bæjarklettum. Var á vorin við fuglaveiðar í Drangey, en réri til fiskjar sumar og haust. Vetrarstarfið var svo aftur bama- fræðslan. Árið 1906 stofnaði bann ásamt (Franihald á 4. síðu.)

x

Siglfirðingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Siglfirðingur
https://timarit.is/publication/803

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.