Austurland


Austurland - 21.12.1951, Blaðsíða 1

Austurland - 21.12.1951, Blaðsíða 1
Málgagn sésíalista á Austurlandi j AUSTURLAND óskar lesend- f um gleðilegra jóla •***#**'*#**^#^**'#s#^*s#N#sr*'#*'#N#^s#s#^ 1. Árgangur. NeskaUipsitaá, 21. desu 1951. SBRA GV HtoUNDU R H ELGASON : Jól1951 Þrá manna eftir sólskiini og birtu er ávalt rik og sterk, ekki sizt hjá þeim, er byggja norðlæg lönd. Isiendingar hafa i margar aldir, lifað við ljóshungur. Gömlu Ijóslausu torfbæirnir voru vel fallnir til að ala á ótta i brjóstum manna og fóstra hjátrú og' draugatrú. Skaqnimdegið var alltaf ógnartimi i lifl þessar- ar fámennu og dreifðu þjóð- ar. Jólin komu þvi eilns og of- urlitil uppbót,, eins og ljós i löngu vetrarlmiyrkri. Þá voru gömlu bæirnir lýstir eftir föngum og allt gert, sem fömg voru á til að skapa hátið. Margt hefir breyzt til bóta á Islandi á siðustu áratugum, en bezta gjöf heimilanna var pó raflýisingin- Með auknu ijósmagni hvarf hjátrú og hindurvitni, taugaveiklum og hugsýki rénaði. Nú eru enn jól fyrjr dyr- um. Þau koma eins og ljós inn i myrkur. Boðskapur þeirra á enn erindi til íslendinga og mun mörgum sainmarlegt fagnaðarerimdi, Boðskapur englanna á hih- um fyrstu jólum um frið á jörðu^ á vissulega erindi til allra manna, ekki bara til Is lendingaj, heldur allra þjóða jarðarinnaiv Þjóðirnar þrá nú eims ákaft frið , eins og Islendingar þráðu ljós og y)l i skammdeg- inu. En menn þrá. ekki bara hinn ytri írið heldur einnig iinnri jafnvægi og hapningju- Jólim eru f agnaðarhátið öll um þeim, sem trúa, öllum Þeira, sem vilja leitast við að lifa og hugsa eins og Guðs börn, og leita styrks frá hon um. Þegar Jesú fæddíst var mikið myrkur i heiminuin, ótta, iskorti og áþján. Fagnaðarboðskapur hans varð mörgujm ný hamingju- lind. Fyrir trúna á boðskap Jesú Kriste sköpuðust traust- ir og miklir menn úr fátæk- Um og uppburðarlítlum al- þýðumöninum,: menn seta sið- ar báru ljós fagnaðarerindis- ins á't utm löndin og sköpuðu þannig öðrum hlutdeild i þeirri hamihgju, er þeir sjálf ir höfðu eignast. Fæðingarhá tiðin varð i augum þessara manna ekki bara gleðihátið, heldur einnig baxáttuhátið. Þajnnig eiga jólin sÞ vera, Þau ættu að verða oss hvöt til að berjast fyrir hugsjón- um Krists, sem kristnir menn hafa einnig gert að sinum hugsjónuim- Baráttumál þess- ara jóla ætti aá vera friður á jörðu, friður og sátt milli þjóð anna og friður hjð ihnra i hug og hjarta hvers manns. Látum oss ekki gleyma að vinma þessum málum allt það gagn, er vér getum. Þannig rniunum vér bezt halda heil- ög jól. Trúum Kristi og trú- um á hann og sköpum sjálf- um oss og cðrum heilög jól 1951. GLEÐILEG J 0 L Skugga-Svein hið alkunna leikrit Matthias- ar Jochumssonar hefir umf. Austri. á Eskifirði veríð að sýna umdanfarið. Þett mun vera i Þriðja sinrv sera Skugga—Sveinn ei- sviðsettur á Eskifirði. Fyrsta sýningin var um aldamót, þá i Bind- indishúsinu gaimla* en það stóð þar sem Verklýðshúsi9 var siðar byggt. Bindindis- húsið var seinna rifið og byggt upp á öðrum stað, sem verzlunanhús. Það hús keypti svo umf- Austri fyrir tveim árum og gerði að saimkomu- húsi enn á ný,, svo raunar er nú Skugga—Sveinn leikinn og sýndur undir sama þaki og fyrir hálfri öld. 1 það sinn lék séra Guðmundur höitinn Ambjarnars. Skugga—Svein og Elin Jónsd. frá Bjarma lék Ástu, bæði með ágætum, að sögn þeirra, sem muna. Púkarnir og vofurnar, sem svo ákaft sækja að Skugga,— Sveini i svefni, komu i Þá daga upp um »souflers«—gat ið i gólfinu og létu öllum illuim látum. Memn breytast mikið á hálfri öld — einnig púkar. Þegar maðuir er nýbúinn að sjá leiksýningu i Þjóðleikhús- inu f innst manni eðlilega ým- islegt ábótavant við sýningar sem þessar hjá þvi getur ekki fari&- Eh jafnframt verður að meta allar aðstæóur. Hjá Þjóðleikhiúsinu skortir ekkert, fullkomið leiksvið, hljómsveit, indæl sæti fyrir áhorfendur,: svo fátt eátt sé talið, ennfremulr úrval leik- ara á lawvwm. Ekkert af þessu er til stað- ar hjá Aiustra* ekkert mema dugnaður og vilji ungmenm- anna til þátttöku i' þvi heil- brigða menningarstarfi, sem leiklistin er, og að vinna fé- lagi sinu inn penimga, allt við hin erfiðustu skilyrði,. Að æfa og sýna leikrit sem Skugga—Svein útheímtir geysilega þolinmæði og vinnu bæði af leikendumi' og þeim, er aðstoða. Slikt starf i þágu sins félags verður aldrei met- ið til fjár. Frumsýnimg leikritsins var mámudaginn 10. des- s. 1. Ragnar Þorsteinsson kenn- ari bauð gesti velkomna, minntist höfundarins Matth. Jochíumssonar og kynnti leik- endur, en þeir eru: Sigurður i dal: Aðalsteinm Jónsson, Ásta: Lára Hólm, Grasa Gudda: Halldóra Guð- nadóttir,, Gvendur Smali: Sig- tryggur Hreggviðsson, Jón sterki: Þorlákur Friðriksson, Lárensius sýslumaður: Magn ús Bjarnason, Hróbjartur: Þorlákur Friðriksson, Mar- grét: Magnea Magmúsdóttir, Galdra Héðinn: Sveinn Sveins son, Stúdentar: Gri|mur: Þor valdur Friðriksson, Helgi: Valur Arnþórsson, Kotbænd- ur: Granfit Brynjólfur Páls- isom, Geir: Vilhelm Jensen. tJtilegumenn: Skugga—Sveinn: Jónatan Helgason, Ketill: Sveinn Sveinsson,, ögmundur: Hilm- ar Bjarnasom, Haraldur: Pétur Valdjlmarsson, Púkar: Frimamn Hjelm og Rúnar Halldórsson, Má fuilyrða að þau gerðu öll Ihjutverkum sinum gó'3 17- tölublað. M ARlA BJARNADÖTTIR J Ó Sem vökul stjar.na um vetrarnött, er vísar mönnum leiö úr myrkri stíga rtægt og hljött hin helgu jót og lýsa mannlífsskeia. Sú barnahátíð björt og hlý er bezta lífsins gjöf, Hún kveiikir ætíð upp á ný . þá innri birtu, er lýsir fram að gröf. I Hve hljöð og kyr hin helga nðtit urn heiminn, stendur vörð og fr|íðarboð frá himni h'lj6tt hún hverri skepnu flytur nið'rá jörðw —-------Er kltakkur hringja inn heilög jól miltt hjarta kippist til, og þegar hljómaí »Heima um ból« ég heyri tregaþrungið undirspil. Er englar boða öllum lýð guðsi ást og frið á storð, í dimmum mannheims dunar stríð og idauði, kvalaóp og bróðurmorð. I myrkri vi,ll|ist mannsins s&l og magnar eigið böl, í hjarita kyndir haturs bál, og hrópar yfir' jörðu dauða og kvöl. í>ó s,ýnist allt á ystu þröm og ógnum dauðans háð mun aftur læknast lýðsins kröm og lífið sigra, fyrir drotitins náð. Og e,itt sinn flytja friðar-jól| þann fögnuð öllujn lýð, í hjarta mannsi og heims um ból að himnesk bdrta ljómi um all tíð. skil. Þó álit ég að allir leik- endurnir búi yfir betri hæfi- leiku|m en fram komu, og ar þess fullviss að Sigurði Hail- marssyní muni takast* verði hann áfram leikstjóri Austra að fá miklu meir út úr þess- um leikendum i næsta leik- riti, ef hajnn er jafm góður »kritikker« og ástæða er, til að æitla. Þá verður öll feimní rokin út i veður og vind en frjáls- mannlegir tilþurðir kamtnir i sttaðinm" Ekkí' ber að skilja mig svo, að ég ætlist til að stöðugt sé niðst á sama fólkinu um vinnu og fyrirhöfn. Félags- lega séð er lika sjálfsagðara Framhald á 6. siðu*

x

Austurland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austurland
https://timarit.is/publication/808

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.