Austurland - 26.01.1973, Blaðsíða 1

MALGAGN ALÞÝÐUB ANDALAG SINS A AUSTURLANDI
23. árgangur.
Neskaupstað, 26. janúar 1973.
4. tölublað.
Eldgos í Vesimannae y í um
Gífurlegt dfoll jyrir Þjódarbúið. Hœtt við að engin
útgerð eða fishvinnsla verði í Eyjvm í vetur
honum, og sigljng með aflann til
löndunarhafna hlýtur að lengjast
mjög mikið, þai' sem bræðslurnar
FVamh, & 2. níftii
Til styrhtar Vestmanna-
eyingum
Aðgöngumiðar að þorrablóti A1
þýðubandalagsins annað kvöld
verða seldir á hærra verði en
venjulega, en 100 krónur af verði
hvers miða verða látnair renna í
Vestmannaeyjasöfnunina.
Bæjarstjói-nin iheldur aukafund
síðdegis í dag til að fjalla um hvað
Norðfirðimgar geta gert til stuðn-
ings Eyjamönnum í ihörmungum
þeirra. Má búast við að bæjarstj.
gangist fyrir almennri fjár-
söfnun í bænum og þá sennilega í
samstarfi v'.ö félagasamtök. Er
ekki að efa, að bæjarbúar muni
bregðast vel við
Frd Lioushlúbbi Horðfj.
Licnsklúbbur Norðfjarðar vott-
ar Vestmannaeyingum innilega
samúð sína vegna afleiðdnga elds-
umbrotanna á Heimaey og er
reiðubúinn til aðstoðar við Iþetta
hughiausta fólk eftii' isinni getu.
Klúbburinn mun hefjast handa
um fjársöfnun í tengslum við
aðra Lionsklúbba á íslandi, en
undirbúningur sameiginlegs átaks
er í gangi hjá umdæmisstjórn
Lionshreyifingarinnar í samráði
við Rauða kross Islands.
Laust fyrir kl. tvö aðfaranótt
þriðjudags, 'hófst eldgos í Vest- :
mannaeyjum. Komu þessar nátt- ,
úruhamfarir öllum almenningi
mjög á óvart. Þó höfðu sumir alið
Þann ugg í brjósti, eftir Surts-
eyjargosið, að svona kynni að
fara. En talið er að eldgos hafi
ekki orðið á Heimaey síðustu 4—5
þúsund árin.
Brottflutningur fólks frá Eyj-
um hófst skömmu eftir að gosið
byrjaði, og á fjórum klukkustund-
um var iþorri íbúanna fluttur í
land eða áleiðis í land, með bátum,
skipum og flugvélum. Svo giftu-
samlega tókst til, að engin alvar-
leg slys hafa orðið á mönnum.
Eldgosið er við bæjardyr Vest-
mannaeyinga og hafa noklcur hús
brunnið. En hnaun hefur ekki
runnið í kaupstaðinn. Hi’aun-
straumurinn liggur í sjó fram og
vonandi verður svo áfram, án
þess þó að höfnin spillist.
Ekkert verður um það sagt
hversu eldgosið heldur lengi á-
fram.
Blöðin og útvai’pið og sjónvarp-
ið hafa flutt mjög ítarlegar frétt-
ir af atburðunum og væri að bera
í bakkafullan lækinn, að endur-
taka það.
Náttúruhamfarinvar í Vest-
mannaeyjum eru mjög alvarlegt
áfall fyi'ir þjóðarbúið. Vitanlega
bitnar þetta harðast á íbúum Eyj-
anna, sem neyðst hafa til að
hverfa frá heimilum sínum og
staðfestu. En þetta er ekkert sér-
mál Vestmannaeyinga. Þjóðin
verður að líta á tjón það, sem
náttúruhamfarirnar valda, sem
sameiginlegt tjón hennar allrar,
og það er hennar allrar, að bæta
það, að svo miklu, sem það verð-
ur bætt.
Vestmannaeyjar era lang-
stærsta verstöð landsins, og þaðan
hefur komið mjög mikill hluti út-
flutnings þjóðarinnar Nú er talin
mikil hætta á því, að engin útgerð
eða fiskvinnsla verði í Eyjum á
þesari vertíð og ef til vill lengur.
Við þeim vanda verðui- að snúast
með einurð og festu og hefur rík-
isstjórnin þegar hafist handa urn
að kanna með hvaða hætti verður
mögulegt að nýta Vestmannaeyja
flotann, ef hann ekki getur sótt
sjó að heiman. En almennt er bú-
izt við, að hinar vönduðu og af-
kastamiklu fiskvinnslustöðvar í
Eyjum, verði ekki nýttar á þessari
vertíð.
Loðnuvertíðin er nú að hefjast.
í Vestmannaeyjum voru í fyi-ra
unnin 100 þúsund tonn af loðnu.
Gert er ráð fyrir uppgripa loðnu-
afla og verður vafalaust miklum
erfiðleikum bundið að vinna úr
Loksins fridur í Víetnam
Þau gleðilegu tíðindi hafa borizt um heimsbyggðina, að sam-
komulag hafi náðst um vopnahlé í Víetnam., og er látið í veðri
vaka, að það verði undirritað á morgun. Vonandi er þá ekki
langt í friðarsamninga.
Víetnamska þjóðin hefur mátt búa við styrjaldarhörmung-
ar áratugum saman. Mikill hluti þjóðarinnar hefur beðið bana
eða hlotið örkuml á vígstöðvunum, en þó sérstaklega í villi-
mannlegum loftárásum Bandaríkjamanna. Sprengjumaign það,
sem þeir hafa látið rigna yfir landið, er svo gífurlegt, að í
sjálfri heimsstyrjöldinni þekkist ekkert slikt. Glæpaverk Banda
ríkjamanna austur þar, eru svo svívirðileg, að sá smánarblett-
ur verður aldrei af þveginn.
Víetnamar Ihafa með aðdáanlegri þrautseigju sinni og bar-
áttuvilja knúið fram frið, sem vonandi verður varanlegur.
En full ástæða er til þess að óttast, að svo verði ekki, því
austur þar eru ýmis skuggaleg öfl að verki. Almenningsálitið
í heiminum 'hefur átt sinn þátt í því, að knýja hernaðaröflin
bandarísku til að semja um vopnáhlé.
Landið er allt í rúst eftir loftárásir og aðrar hernaðarað-
gerðir Bandaríkjamanna. Vei’ksmiðjur, brýr, flóðgarðai',, skól-
ar, sjúkrahús og íbúðarhús hafa verið sprengd í loft upp. Og
gróðrinum hefur verið eytt á stórum landssvæðum. Ef í'étt væri
að staðið, ætti að skylda Bandaríkjamenn til að greiða Víet-
nömum stórkostlegar skaðabætur.
En nú kemur í hlut þjóða heims, að hjálpa til að bæta þá
eyðileggingu, sem stríðsrekstur Bandaríkjamanna hefur valdið
í þessu hrjáða landi, að svo miklu leyti, sem hann verður bætt-
ur. Nóg hafa Víetnamar liðið þóþeir verði ckki skildir einir eft-
ir í rústunum.