Austurland - 16.02.1973, Blaðsíða 2

2
A.USTURLAND
Neskaupstað, 16. febrúar 1973
AUSTURLAND
KjðcénBÚas4Í Aijxýðub&nda-
lagsins í Austurlandi.
Bjami Þdrftaraon.
ufn.jMi
Snaran
Eins og vænta mátti varð nið-
urstaða hins svokallaða alþjóða-
dómstóls í Haag sú, að hann hefði
lögsögu í máli 'því, sem Bretar og
Vestur-Þjóðverjar hafa höfðað
gegn Islendingum vegna útfærslu
landhelginnar í 50 milur.
Það er óheillasamningurinn frá
1961, sem úrskurðurinn byggist á.
Samningi þessum höfðu íslending-
ar sagt upp, en svo er að sjá sem
dómsitóllinn hafi e!kki viljað fall-
ast á rétt Islendinga til uppsagn-
ar. Svo hugvitsamlega var frá
samningnum gengið, að hann fel-
ur ekki í sér nein uppsagnar-
ákvæði. Ef iþessi samningur hefði
aldrei verið gerður, eða í honum
hefðu a. m. k. verið ákvæði um
rétt til uppsagnar, hefði dómstóll-
inn enga fótfestu fengið fyrir úr-
skurði sínum og neyðzt til að vísa
málinu frá dómi.
Af hálfu þeirra, sem að þessari
samningsgerð stóðu, var samning-
urinn túlkaður sem mesti stjórn-
málasigur Islendinga. En það er
nú í ljós komið, að þáverandi
stjórnarandstæðingar, núverandi
stjórnarfiokkar höfðu rétt fyrir
sér þegar þeir fordæmdu samning-
inn og líktu honum við landráð.
Samningurinn frá 1961 er helzti
þröskuldurinn í vegi okkar til sig-
urs í landhelgismálinu. Hann er
snara, sem reynt er að herða að
hálsi okkar. En okkur mun tak-
ast mieð þrautseigju að ryðja þess-
um þröskuldi úr vegi og smeygja
okkur úr snörunni. Við ‘höfum
réttinn okkar megin og sívaxandi
meirihluti þjóða heims tekur af-
stöðu hliðholla okkur.
Það var furðuleg ráðstöfun hjá
útvai-pinu að fá einn af ráðherr-
um þeirrar stjórnar, sem samning-
inn gerði, til að túlka úrSkurð
dómstólsins fyrir þjóðinni, enda
var málflutningur Ihans eftir því.
Hér var um einn sökudólginn að
ræða og hann átti fremur að svara
til saka en að flytja málið.
Ríkisstjórninni hefur mjög ver-
ið legið á hálsi af málpípum
stjórnarandstæðinga fyrir að láta
ekki mæta fyrir Haagdómstóln-
um. En með því hefði ríkisstjórn-
in fallizt á, *að samningurinn frá
1961 væri í gild'i, og það vilja þeir
auðvitað láta gera, sem ábyrgð
bera á þeim samningi. Mæting
hefði heldur engu hreytt, því dóm-
stólnum höfðu verið &end öll gögn
í málinu.
Vonandi verður gæfa Islendinga
Snjóruðningur
Hr. ritstjóri:
Ég leyfi mér að rita þér nokkr-
ar línur til birtingar í blaði ofckar
Austurlandi. Vegna ófremdar á-
stands í snjóruðningsmálum ofck-
Ur bcenum
Afmæli.
Erlingur Ólafsson, husasmJða- ,
meistari, Ásgarði 4, varð 60 ára
11. febrúar. Hann fæddist á Orms-
stöðum í Norðfjarðarhreppi, en
hefur átt hér heima síðan 1914.
Guðmundur Helgason, vélstjóri
Miðstræti 23. varð 60 ára 12. febr-
úar. Hann fæddist hér í bæ og hef-
ur jafnan átt hér heima.
Andlát.
María Hansdóttir Beck, hús-
móðir, Ásgarði 6 varð bráðkvödd,
er hún var á leið heim úr vinnu
sinni 13. febniar. Hún fæddist á
Sómastöðum í Reyðarfirði 19.
febrúar 1918, en fluttist hingað
1944.
Sjöstjarnan
Framh. af 1. síöu.
nokkur ár. Hann var að flytja til
Neskaupstaðar aftur og var með
búslóð sína í Sjöstjörnunni.
Fjölskylda hans fcom með flugvél
til Reykjavíkur fyrra fimmtudag.
Sjöstjarnan var 100 smálestir
að stærð, smíðuð í Frederikssund
í Danmöriku árið 1964 og var í
eigu Sjöstjörnunnar hf. í Kefla-
vík.
Leit að skipbrotsmönnunum er
enn haldið áfram.
— B. S.
löndunorbonn
Framh. af 1. síðu.
geymslurúm, sem hún hefur efcki
samþykkt.
Það hefur viðgengist til þessa,
að Ihráefninu hafi verið ekið út um
allar grundir þar sem það hefur
rýrnað stórlega og spillzt. Var
vissulega tími til fcominn, að
skorður yrðu redstar við slíkum
ósóma.
Löndunarbannið er nú úr gildi
fallið.
slík í framtíðinni, að þeir eigi efcki
eft.ir að vinna fleiri stjómmála-
sigra í líkingu við þann, sem
vannst með samningsgerðinini
1961.
ar ætla ég að bera upp nokkrar
spurningar þar að lútandi. Vænti
ég þess að þú svarir þeim. eins og
þín er von og vísa.
1. Hver stjórnar snjóruðningi af
götum bæjarins?
2. Af hverju ieru snjóniðnings-
tækin látin ryðja frá bílskúr-
um á ég t. d. við bílskúr lækn-
isbústaðarins, á sama tíma
og ófært er um margar götur
í bænum, ég tala nú ekki um
snjóskaflinn fyrir dyrum
slökfcvistöðvarinnar.
3. Af Ihverju eru snjóruðnings-
tækin ekki látin fara það tím-
anlega á göturnar að sæmileg
færð sé um það leyti er menn
fara til vinnu sinnar að
morgni, í staðinn fyrir að byrja
kl. 9—10 á morgnana og vera
að hangsa við þetta til kl. 18
með löngum stoppum?
4. Hver ber ábyrgð á því ef
sjúkra- eða slökkvibifreið
komast elkki leið*ar sinnar,
eingöngu vegna slóðasfcapar
við snjóruðning?
Með fyrir fram þöfck um greina-
góð svör.
Innfæddur með 70.000.00 kr.
útsvar.
Fátt. er það, sem menn eru næm-
ari fyrir, en snjóruðningur af veg-
um kaupstaðarins. Og í fáum
málum sýna menn meiri ósann-
girni. Ekki er fyrr kominn snjór í
skóvarp, en ætiazt er til að allar
götur séu ruddar í skyndi.
Ég hef orðið fyrir þeirri
reynslu, að Ihringt hefur verið til
mín og kvartað yfir þvi, að elkki
væri búið að ryðja ákveðna götu.
Skömmu seinna var hringt aftur
og skammazt yfir því, að ýtan
hefði skilið eftir snjóhrygg við
dyr og bílskúr viðkomanda og nú
þurfi hann að fara að moka.
Þetta er ekfcert einsdæmi. En
þetta er mjög ósanngjamt, þegar
snjór er mikill og ieggja þarf kapp
á að opna á stuttum tíma helztu
umferðavegi. Og þeir, sem þetta
veitk vinna, fá oft orð í eyra.
Snjóruðningurinn í nóvember og
diesember, þegar snjór var mikill ;
og aðstaða slæm, sætti mifcilli og
á margan hátt óverðskuldaðri
gagnrýni, bæði innan bæjarstjórn-
ar og utan. Það voru einkum ýt-
ur Steypusölunnar, sem notaðar
voiru við það verfc og var mjög
rösklega að verki verið, þótt ef til
vill megi segja, að kappið hafi
stundum verið meira en forsjáin.
Og þá vil ég reyna að leysa úr
hinum fjórum spurningum hins
innfædda útsvarsgjaldanda.
1. Ég verð víst að meðganga, að
ég hef átt að hafa á hendi yf-
irstjórn snjóruðningsins. En
fyrir mína hönd hefur verk- 1
stjóri bæjaiins haft þessa yf-
irstjóm með höndum. Nú
heyrir þetta undir tæknifræð-
ing bæjarins.
2. Snjóruðningstækjum er fyrst
og fremst ætlað að ryðja um-
ferðagötur. En nauðsynlegt
er einnig að ryðja snjó af
öðrnrn svæðum og þá fyrst og
fremst heimreiðinni að sjúkra
húsinu og læknisbústaðnum.
Til þess er ætlazt, að slöbkvi-
stöðin hafi forgang þegar ýtt
er, en ýting frá henni kem-
ur að litlu haldi, ef vegir út
frá henni eru ófærir. Annars
er ætlazt til þess, að Vegurinn
með sjónum og vegurinn út á
spitala, séu fyrst ýttir.
3. Vera má, að stundum sé of
seint byrjað að ýta til þess að
flutningar á fólki og hráefni
geti gengið með eðlilegum
hætti. En ég vil geta þess, að
í gærmorgun fór ég snemma á
fætur, eins og ég er vanur,
og var þá ýting í fullum
gangi. Meira að segja var þá
götustubbinn, sem ég bý við,
ruddur, en yfirleitt er hann
ruddur vega síðast, eins og
sjálfsagt er, því sáralítil
umferð er um hann. Ósann-
gjarnt er að taka svo til orða,
að verið sé að hangsa við ýt-
ingu til kl. 18. Ég mótmæli
því, að um hangs sé að ræða
og bendi á, að stundlum er
unnið að þessu verki allan
sólarhringinn, þegar þörf
krefur.
4. Ég held að enginn beri laga-
lega ábyrgð á þvi. Engin lög
eða reglugerðir leggjja mér
vitanlega neinar kvaðir á
sveitarfélögin í samibandi við
snjóruðning. Þetta er þjón-
usta, sem sveitanfélögin láta
í téj, eins og svo margt annað,
án þess að þau séu skyldug til
þess.
Ég fullyrði, að óvíða, ef nokk-
urs staðar, er lögð eins mikil á-
herzla á að1 ryðja snjó af vegum
eins og hér. Ég var í Reýkjavík í
janúar í fyrra, þegar talsverðan
snjó setti þar niður. Umbrotaó-
færð var á öllum vegum og erfitt
eða ómögulegt fyrir venjidega
bíla að komast leiðar sinnar. Ég
sá ekki að hreyft væri við að fjar-
I lægja snjóinn, ekki einu sinni af
fjölförnustu strætunum og var ég
þó í borginni í nokkra daga.
Hræddur er ég um að eitthvað
hefði sungið í mínum mönnum, ef
þannig hefði verið staðið að mál-
um hér.
Minna má á, að þetta er mjög
dýr þjónusta. Kostnaður bæjarins
við snjóruðning í um það bil þrjár
vikur í nóvember og desember var
ekki langt frá hálfri milljón
króna. Menn ættu að geta skilið,
að ég hef áhuga á að halda í við
þann kostnað, ef það er ’hægt án
þess að tiufla atvinnulíf eða
1 stofna mönnum í ’hættu. B. I*.