Austurland - 04.05.1973, Blaðsíða 1

mmm al^ýðubandalaosins á austurlandi
23. árgangur. Neskaupstað, 4. maí 1973. 19. tölublað.
Heininðorsjóðiir íélaisheiiila
Fyrir skömmu spurðist ég íyrir
um það á Alþingi, hvernig styrk-
veitingum úr menningarsjóði fé-
iugsheimila hefði verið varið á
liðnu ári, sem var iyrsta starfs-
áiið hjá sjóðnum.
Ég vakti þá athygli á iþví, að
þó iheimsúknir lislafólks héðan af
höfuðborgarsvæðinu út um lands-
óyggðina væru góðra gjalda verð-
ar, þá væri hér aðeins um annan
þátt í hlutverki þessa sjóðs að
ræða.
Hinn þátturinn lýtur að sjálf-
stæðum dagskrárflutningi, sem
félagsiheimili geta skipzt á og
gætu komið að góðu gagni í oft
mikilli félagslegri deyfð víða úti
á landsbyggðinni. (Hvergi er hún
þó meir yfirþyrmandi en í sjálfri
höfuðborginni, ef litið er til fé-
lagslegrar þátttöku einstaklings-
ins).
Mér þótti vænt um að heyra
það í svari menntamálaráðherra,
að hann leggur einnig mikla á-
herzlu á þennan þátt, en hitt þótti
mér miður, sem fram kom þar
einnig, að ekkert félagsheimili
hefði um slí'kan styrk sótt.
í tilefni þeirra sanninda íhripa
ég þessar línur.
Það hefur æði oft verið haift á
orði, að fél-agsheimilin væru lítið
meira en dansihús og sú skoðun
er útbreidd hér á höfuðborgar-
svæðinu, að menningar- og félags-
líf verði að hornreku í flestum
félagsheimilum — ónógur gróði
komi í veg fyrir slíkt. — dansleik-
irnir einir og þá kvikmyndasýning-
ar gefi svo mikið í aðra hönd, að
félagslheimilin sinni þeim meira en
góðu hófi gegnir.
Kunnugir vita auðvitað betur,
því sem betur fer er fyrirgreiðsla
félagsiheimila við áhugaaðilja í
félags- og menningarlífi staðanna
víðast til fyrirmyndar, enda ber
svo að vera.
Hins vegar skal sízt af mér
dregið úr rekstrarörðugleikum
húsanna, enda hef ég einnig vaikið
á þeim sérstaka athygli á þingi
og nú fyrir skömmu á nýjan leik
við umræður um tillögu varðandi
framlög félagsheimilasjóðs.
Ég er heldur ekki að gagnrýna
félagsheimilin fyrir það að nýta
alla sína tekjumöguleika, iþeim
veiiir sannarlega ekki af því, þó
ég 'efist stundum um, af hverju
er mestur raunverulegur ágóði, þ.
e. hvort dansleikir skili þar endi-
lega mestu. En nóg um það.
Með þessum línum vildi ég að-
eins vekja afhygli forráðamanna
félagsiheimilanna á Austurlandi á
menningarsjóðnum, að þau nýti
hann til sjálfstæðs dagskrárflutn-
ings heimaaðilja og hef ég þá
leilkfélögin alveg sérstaklega í
huga, þvi þar eru oftast færustu
kraftar hvers staðar í þessum efn-
um.
Mér þótti það ihins vegar sann-
arlega athyglisvert að heyra það
á svari ráðherra, að félagsheimil-
in á AustnMandi höfðu haft sér-
staka og áberandi forystu í því að
fá skemmtikrafta héðan að sunn-
an sil. sumar með aðstoð sjóðsins.
Það var verulega ágætur lastur á
að hlýða.
En félagsheimilin og þeir fé-
lagslegir aðiljar, sem að þeim
standa, eiga ekki að láta hér stað-
ar numið.
Til þess voru þa.u reist fyrst og
fremst, að hvers konar tolómleg
félags- og menningarstarfsemi
heima fyrir mætti sitja í fyrirrúmi
cg í því efni hefur ekkert breytzt.
Mér er einmitt nær að halda
það, að aldrei ha;fi vterið meiri
þörf á sjálfstæðu, raunverulegu
félagslífi sem allra flestra en nú,
þegar ofmötun skemmtiefnis keyr-
Hvalbakur
Hvalbakur, skuttogarinn, sem
smíðaður var í Japan fyrir Stöð-
firðinga og Breiðdæli, er fyrir
nokkru kominn til landsims. Nú
er aðeins eitt þeirra skipa, sem
smiðað er í Japan fyrir Austfirð-
inga ókömið. Er það LjóisafeLl,
siem kemur til FáSkrúðsfjarðar.
Úr bœnum
Afmæli.
Kristján Jónsson, afgreiðslumað
ur, Hafnarbraut 38 varð 50 ára 1.
maí. Hann fæddist hér í bæ og
hefur aldtaf átt hér heima.
ir svo um þverbak alls staðar og
alltlof margir vilja fremur vera
þiggjendur en veitendur í þessum
efnum. (Höfuðborgaiisvæðið er sí-
giit d'æmi um þetta).
Ég vona því, að félagsheimilin
eystra þ. e. foriáðamienn þeirra,
taki þetta til alvarlegrar athugun-
ar og nýti þennan sjóð ekki síður
til sjálfstæðrar menningarstarf-
semi en þau hafa þegar gert hvað
aðfengið efni snertir.
Ég er fullviss þess, að útréttar
hendur sé víða að finna til sam-
starfs undir skipulagningu forráða
manna okkar mörgu, glæsilegu
íéiagslheimila. Og af því ég þekki
marga þeirra persónulega veit ég,
að ekki mun á þeim standa og
að þeir hafa alla burði til þeirrar
forystu, sem þarna er nauðsynleg.
Það miá vera iþessum aðiljum
verðug uppörvun að vita bæði ráð-
herra og framikvæmdastjóra sjóðs
ins, Kristin Hallsson reiðnbúna
til að leiggja þessu lið, að til þe,ss
er beinlínis ætlazt af félagsheimil-
unum, að þau leggi hér fram sem
drýgstan skerf.
Það er ósk mín og von, að í
þessu hafi austfirzk félagsheimili
forgöngu og þess vegna eru línur
þessar festar á blað.
Reykjavík, 25/3 1973
Helgi Seljan.
Páskastef
- 1963 -
Hátt rísa
heiftar glóðir.
Elnar auðhyggja
Vopnaður friður
— vanga — fölur.
Spyrnir gegn spjótsoddum.
Líkt og gyðingur
gangandi fer
þétta. þyrnistígu.
Reikar sannleikur
seggjum dulinn
— tíðum fata fár.
Ý,ta forkólfar
„frjálsra” þjóða
heimi á heljarþröm.
Brennur enn
báli vígð
— Hírosima í ihjörtum vorum.
Einar H. Guðjónsson.
Rdðinn bsjarstjóri
Á fundi bæjarstjórnair Neskaup-
staðiar í dag, var Logi Kristjáns-
son, verkfræðingur í Kópavogi ráð
inn í starf bæjarstjóra frá 1. júlí
nk. til loka kjörtímabilsins. Jafn-
fram.t var núverandi bæjarstjóra,
sem fengið hafði lausn frá 1. júní,
falið að gegna starfinu unz hinn
nýi áðni bæjarstjóri tekur við.
Logi er 31 árs gamall, fæddur
20. september 1941. Foreldrar
Logi Kristjánsson
hans eru hjónin Salbjörg Magnús-
dótitir og Kristján Andrésson, fyrr
verandi bæjaifulltrúi og fram-
kvæm'dastjóri í Hafnarfirði.
Logi varð stúdent frá Mennta-
skólanum á Laugarvatni 1963.
Lagði saðan stund á verkfræði við
Háskóla íslands og Hodhschule
fúr Arcitektur und Bauwesen í
Austur-iÞýzkalandi og lauk þaðan
verkfræðiprófi vorið 1972. Síðan
hefur hann unnið á Verkfræði,-
stofu Guðmundar Magnússonar. Á
skclaárunum, þegar hlé varð á
námi, vann Logi hjá Ok hf. og
Hafnarfjarðaitoæ.
Kona Loga er Ólöf Þorvalds-
dóttir og eiga þau þrjú börn.
Logi var ráðinn með 5 atkvæð-
um bæjarfulltrúa Alþýðutoanda-
lagsins. Aðrir bæjarfulit.rúar sátu
hjá.
Leiklist
A. m. k. þrjú leikrit er nú verið
að sýna hér á Austurlandi, öll eft-
ir íslenzka samtimahöfunldá. Leik-
félagið á Fásikrúðsfirði sýnir
Deleríum búbónis og Leikfélag
Reyðahfjarðar Járnhausinn, lef.tir
Jónas og Jón Múla Árnasyni, og
Leikfélag Fljótsdalshéraðs Halrt í
bals, eftir Jökul Jaikotosson. Von-
andi verður mögulegt að greina
nánar frá leiksýningum þessum í
blaðinu síðar.