Bílddælingur - 02.04.1950, Blaðsíða 1

55 tí
CX2
x3
.. 55 5$ 1 xixxxx.|5
ixx xl 1± 5x5xx Í5t xxx 5$
XX XX X XXX XX XX XX
aa ax xx xx x xx 55 55 ± x5 55 55 55
XX XXXX2C XXXXX X XXXX XXXX XX X X XXXX XXX XX
f xfe 1
| XX M x
■ % ?? H 5xxX:
XX
55
XXX
11 • ÆRCt. ----------- BÍLDUDAL, 2.APRÍL 1950 ------------ 3- BLAD.
Ingimar Julíusson:
+ + +
TIL OKKAE ALLRA
+ + +
lað er oft frernur ófagur ómur sem berst inn um gluggan til mínv þeg-
;f ,10-12 strálcar á skólaaldri hafa- tekið að sér hagnýtingu þess skipa-
“°ls, seía hinir fullorðnu hafa. sett á land ýmist til fullnustu eða um
lundarsakir. Bátar þessir, sem áður voru notaðir til fiskveiða og
3narra friðsamlegra starfa, hafa nú verið gerðir að vettvangi annarrar
^amtakssemi, þ.á.m.
íf11 öiunnsöfnuður
Iss-i
"sjórána” og"hernaðar’
f 03
er ekki annað að héyra
út af fýrir sig, nmgi-
°g
■■sprakkanna og raddstyrkur sé.
-dur til stórra afreka á því sviði, ef hæfnina skorti ekki á öðrum
Sviðum. A .m.k. virðást inér "sjórceningjar" og "cowboys" amerískra kvik-
'Ægis-menn", ef framkvæmdirnar
mynda næsta óhetjulegir móts við suma
v®ru í samræmi við orðkyngina. Lað er næsta eðlilegt að þessir upp-
^ehnandi athafnamenn leiti starfsgleði sinni útrásar þar, sem helzt eru
srkefni fyrir hendi að þeirra dómi, og ónotuð skip eru þó alltaf skip,
i10!! þau séu á þurru landi. Einsvegar bera leikaðferðir og orðbragð
SS ekki sízt samkomulagiÖ innbýrðis, vott um það, að dórngreind og kunn-
afcIu í heiðarlegum og uppbyggilegum leik skorti tilfinnanlega, og þeir
s°lisþættir, sem venjulegir menn telja sér til gildis, ráði helzt til
^Hlu í samskiptum drengjanna og viðfangsefnum.
, , Lað kernur óhjálcvæmilega í hug manns við óminn af bölvi strákanna og
a°fanahrópum, að margt og mikið eigi þessir karlar eftir að læra áður
©n
k
þeir geti orðið ábyrgir þjóðfélagsþegnai
Cn hitt er jafnframt augljóst,
yuslóða:
s0álfT
og iiæf'ii
?a.i
þh hv(
- -L jTcl c
að
svo
þá
óvænleya horfir í
leiðtogár ný
að sökin er ekki þeirra,
þessum efnum, sem raun ber vitni.
jum rá.ðum verður uppvaxandi æskulýð
þroska og inanndóms?
að heimilin eiga sína sök, og þá-ekki sízt
? að láta með öllu afskiptalaust hvernig börnin haga sér úti við all
aíl daginn og fram undir nótt. í því efni varðar mestu hvort foreldr-
^nir eru fær um að skapa börnunum menningarlegan og siðferðilegan
^undvöll að byggja á, og það, hvort hinir fullorðnu gera sitt til
a° ala bö.rnin upp í .því augnamiði, að þau verði nýtit o
arar, en um hvorttveggja þetta virðist nokkup
ei1 við viljum almennt viðurkenna.
, —/erra er þa sökin, og með- hve:
■Þ^hpsins veitt skiljrröi til Ur.r,eV
, , Lað liggur í augum uppi
Pa,
>g
þess,
réttsýnir borg-
a skorta, .kannské meir
tví'

þaðer ein hlið á þessu máli
lllcu. JL -L 9
og er
sem vert er að vekja athygli á,
hún þó svo mikilvæg, að ég tel
par se naiizt nanaa um úrbætur hið allra fyrsta. L!n
skapa börnunum fullkomin leikskilyrði og sjá þeim fyrir leið-
þroskandi samstarfs.
óprýði og ættu að hvei
, - nennar er.sjaldnar getið,
^yna nauðsyn að bar sé hafizt handa um úrbætu
Pað er að
s°£n til broskandi samstarfs. Bátarnir á kambinum eru þar bæði til ð-
hið bráðasta, en það má samt
^ki svifta strákana þessum "leikföiiíguiii" með öllu. Það ætti heldur að
þeim einhvern bátinn, t.d. "Ægi;: gamla, snyrta hann til, laga^
reiða og seglbúnað, og gera hann hæfan sem leiktæki, einskonar "skóla-