Bílddælingur - 01.12.1950, Blaðsíða 2

L
STIÍLKAN VIÐ LITLULYEAK/J'TÁ
64
Frásaga eftir
INGIVALD NIKUL/SSON
Veturinn 1899-1900
Þorsteins skipstjora
átti ég heima á
Sveinssonar, en
Kaláabaldca
sem nu en
á Bíldudal í húsi
í eign Sigurðar
Benjamínssonar. í þeim enda hússins er Þorsteinn átti bjuggu þrjái
litlar fjölskyldur. Vorum við móðir mín rin fjölskyldan, önnur^var
Þuriður Pálsdóttir og dóttir hennar um tvítugsaldur er Guðný het.
Var Þuríður systir frú Jóhönnu konu Jóns prests í Otrardal, Árna-
sonar. Þriðja fjölskyldan kemur ekki við sögu þessa.
Sunnudaginn 17. desember 1899 ákváðu þær Þuríður, Guðný og móðii’
mín að fara inn í Otrardal og vera paá við kirkju um daginn ef mesð
að yrði, en koma aftur \rm kvöldið’. Veður var hið bezta,^ logn og
viðri, en skýjað loft. Jörð var alauð og gengi gott. Bátar voru þa
allir í vetrarurnbúnaði. Urðu þær því að ganga- kringurn Bíldudalsvog
ynr
og fara yfir Litlueyrará, sem þá var óbrúuð. Pór ég því með þeim
a Litlueyrarodda
ég yrði þar klukkan
og
bar þær yfir ana,
10 um kvöldið að
Var þa ge:
sækja þær.
’t
Y:
ií/
svo ráð fyrir að
ðu þær ekki komH"
heim.
breytast. Gerði þá vestan
lofti á milli. Veðurhæð mul1
ar urn það leyti kvöldsins mundu þær alls ekki lcoma fyr en daginn
eftir. Fóru þær síðan leið sína en
Þegar undir rökkrið leið tók veður að
hvassviðri með þungum skúrum en birti í--------- ----- --------
hafa verið 8-9 eftir því sem nú er talið. /g efaðist mjög um að hi1
ar áðurnefndu ferðakonur kæmu aftur um kvöldið í^slíku rosaveðri
þar sem engin bráð nauðsyn knúði þær til þess. Mér þótti þó vissar0,
að mæta á hinum tiltekna stað og ‘tírna. Bnga regnkápu átti ég þá og
fór því í sjóhlífar mínar og lagði af stað inn á Litlueyrarodda,
]iom þangað nokkrum mínútum fyrir klukkan 10. Skýggni var allgott,
því tungl var nálægt fyllingu þótt eltki sæist það nema stöku sinnd®
þegar birti til á milli skúranna. Svo er landslagi háttað þeim meg"
in ér frá sjónum veit að innan til, eða dalmegin við oddann eru
eyrar, hólmar og lænur. Eru lænur þessar væðar um fjöru, en eyrarn"

ar
ir
fara
allt
í
að
kaf
um stórstraumsflæði,
tveimur hektörum að
y:
og myndast þá fljót sem tekur
flatarmáli. Vaðið yfir ána var þá
oddatánniþar sem brúin er nú.+ Um fjöru var farið yfir ána á leirUÍ?,
um, en um stórstraumsflæði varð að fara um 400 metra suður með hlt
inni til þess að komast ýf’yfír ána.
Þegar ég kom að ánni litaðist ég um, ^en sá enga hreifingu á göf"
unni fyrir innan árósinn eins og ég bjóst þó við, en þaðan er um 3
metra yfir að götunni. Varð mér síðan litið fram í dalinn og sá
að kvenmaður var að reika til og frá um innstu eyrina. Sá ég hana
mjög greinilega, bví ekki eru meira en 1Ó metrar frá því sem ég st
og yfir á eyrina. Gekk hún örhægt fót fyrir fót og með beygðu holö
eins og þá er menn svipast eftir einhverju sem týnzt hefur. Varð
mér nokkuö hverft við,"því til þess að komast á eyri þessa þurfti,
að fara yfir djúpa lænu’sem ég vissi að enn væri óvæð. Flaug mér 1
hug að þetta væri ein þeirra er inneftir fóru, og hvfðu hinar mas
drukknað, en þessi eina skolpast einhvernveginn yfir. Mundi ég þa
móðir mín hafði á yngri árum verið á Litlueyri, og
gat komið til neinna mála^að þær hefðu $
stað. Þrátt fyrir það taldi ég vist að
helzt Guðný, en hinar eldri mundu^gista í Otraróu
sem örskot gegnum huga minn. Tók ég nú að hrópa 0v ,
rétt eftir aldamótin ,fýrir atbeina P.J.Thorsteih3
kostaði 1100- krog þótti þá mannvirki mikið.
=TCS
ao
eftir þvi
þarna svo
farið út í ána á
væri ein þeirra,
Allt þetta flaug
va>
nákunnug að ekki
þessum
+ Brum
sons.
var
Kún
gero
' <
I