Bílddælingur - 01.12.1950, Blaðsíða 4

STtfLKAN - frh..
66
; E11 d dæ 1 -ixLffuu
- Jólin 1960 ,
'l árunum 1867-70 bju,ggu á litlueyri Gunnlaugur P. Blöndal sýslu
og kona hans .Sigriður Sveinb.iarnardóttir réktors Sgilssonar-
maður
En er þau fluttu þaðan að Áuðshaugi á Hjarðarnesi tók Þorleifur
Ölafsson^Thorlacius hálfa Litlueyri, en hafði einnig Hólakotið, en
það'er sá hluti af túnihu á ilóli sem næst er ánni. Kona Þorleifs
var Jóhanna Guðbrandsdóttir kammerráðs í Feigsdal. Hinn helming
Jarðárinnar tók eigandi hennar, Pétur Stefánsson frá Ballará. Iíona
hans var Guðrún Þorleifsdóttir kaupmanns hins ríka á Bíldudal.
Meðan sýsluraannshjcnin bjugca á Litlu.eyri héldu þau vinnukonu ’ei»&
unga og ógifta er Guorún hét. Póstraði hún einn son þeirra hjóna ef
Björn hét. Tók hún svo miklu ástfóstri við sveininn að varla mátti
hún af honum sjá. Ekki föluðu sýslumannshjónin Guðrúnu til vistar
með þeim að Auðshaugi. Beiddi hún ]pau mjög innilega þess að mega
v.era hjá þeim framvegis, svo ekki þýrfti hún að skilja við sveininb*
en þess var enginn kostur. Varð hún því eftir á Litlueyri og vis.tað"
i.Q-h ivíá sinni Guðrúnu Þorleifsdóttur, og skyldi hún vera þar
•eyja af nöfnu sinni, þvi
ist hja nöinu
eldakona. Lítil not hafði þó Guðrún húsfj
svo var hún beygð af harmi og trega að vart'var hún mönnum sinnandi?
og for oft eiiiförum. dkki fékkst húsfreyja um það, enda var hún Ico4f
dagfarsprúð ^og blíðlynd, en fremur afskiptalítil á heimili.
, p&g einn á engjasletti voru þær nöfnur tvær einar heirna-. Pétur
bóndi var oftast í ferðalögum suður við Breiðafjörð og svo var í
þetta skipti, en
eru gengt Hóli
se®.
þær nöfnur up
daginn og veginn. Loks segir
með polca inn í Oddahús +
, og
menn hans voru að slætti frammi í Hadegisálum,
hinumegin árinnar. Elckert hey var á túninu og sátu
i á baðstofulofti við einhver innistörf og töluðu uöi
Guðrún vinnukona að hún þurfi að skrep?c
segir húsf
mn
eyja að hún skuli ráða
freyja sat eftir við verk sitt.
Þorleifur Thorlacius var þeíinan
ao sækja mó til að elda við kveldmatinn, ö'g
þvi. For Guðrún síðan út, en hús-
dag að slá frammi á Hólalcoti.
í einu heyra þeir neyðaróp er
lega orðin: "Jesús minn góður
þeim virtist koma frá lónínu, og grei^
köstuðu orfunum of
sú er þeir þu. 'ftr
1 e i ð . Lienn .Pérur s
að eitthvað gengi
á oddann sáu beir
hjálpi mér!" Þorleifur
toku c
að fára
er voru
og. menn hans
rás í þá átt er hljóðið'kom úr, en 'vegaie^-
eru fullir 700 metrar ef farin er bein^
að slætti hinumegin árinnar þóttuöt sjá
r
ao, og komu
nnig á harða hlaupi. En er þeir koö111

iyrir
oddann og inn á Lónið•
inn og aðfallið höfðu M
ka
fi'
kvenmann eða kvenuannslík fljótandi á Lóninu.
inn þeirra kunni sund. Þorleifur var útgerðarmaður og formaður í
Verdölum á vorvm.^ útti hann því tvo báta, sexæring og annan minni?
og stóðu þeir í bótinni norðan til við bæinn. Hrundu þeir nú fram;
minni bátnum 'og .tólcu til róðurs. Qrðu þeir fyrst aö róa inn með bót
inni og síðan um árósinn til'að komast
(Það er^yfir 300^metra vegaiengd.) Straumu
borið líkið inn á oddann á innstu eyrinni sern nú var að. mestu í
Tóku þeir nú líkið og sáu að það var lík Guðrúnar vinnukonu, og
það síðan inn í Oddahúsið.
Ekki ss'u þeir neitt lífsmark með'Guðrúnu þegar þeir náðu henni,
enda lcunnu menn þá hvorki andardráttarfrapileiðslu eða aðrar lífgun"
artilraunir, sem nú eru notaðar við drukknaöa menn. Þótti öllum
drukknun Guðrúnar sviplegur atburður, en ekki sízt Guðrúnu húsfreyju
er átt hafði tal við hana fyrir lítilli stundu.
ímsum getum var að því leitt hvernig drukknun Guðrúnar hefði að
ba?
'U
borið. Ekki töldu
þO
kunnugi
• stóð
+ Það vai
urhorn
fjarhus, of
grafreitsinc
menn að hun hefði
ofan til við það
svæði
týnt
sem nú
sér vísvitanói*
er útnorð"
/