Bílddælingur - 01.12.1950, Blaðsíða 5

stul
Tf ' TT
?h. 21
67
Bíldclælingur - Jólin 1950
llestir voru þeirrar skoðunar aö hún mundi reilcað hafa niður í fjöru
aTDiegin og annaðhvort fengið aðsvif eða lagzt þarna fyrir, en rakn-
að við þegar aðfallið tík hana. Fefði þá gripiö iiana ofboð eða óráð
°e hún druklcnað siðan. Lítið pelaglas milli hálfs og fulls -af brenni-
víni fannst í pilsvasa hennar*"
,hannig sagði móðir mín sögu þessa, en henni sagði Guðrún Þ.orleifs-
^óttir þá er hær voru saman á Litlueyri (um 1872). Síðar sagði Þor-
leifur Thorlacius móður minni jpessa sömu sögu þegar- hann var náhúi
^eönar í Hvéstu.'um';l88o, og ságði hun að báðum hefði borið nálcmæm-
^-ega saman í frásögninni um atburð þennan-
2n hvað Trom atburður þessi mór við,
Par sem hann gerðist nokkrum arúm áður
sá é.cr svip jpessarar stúllru hið skúggalega desemberlrvöld 1899? -
fiffna varð é&' fvrir bessum einlrennilefíu áhrifum á alb,iörtu
sem eldcert var við hann riðinn,
en ép: fæddist? - Hversvegna
"jýersvegna varð e&
^blfjegi sumarit
fynr pessum
T92I, meira en
einlrennilí _
20 árum síðar, einmit'
albj örtum
á sama punkt-
ihúia þaf sém’-lík’ hénhár rak að lándi fýrir'hálfri'öld? - Hg'veit það
ehki; Gæti ekki hugsazt að hún hefði viljað að pessi hálfgleymda
aatmsaga hennar yrði ryfjuð upp og færð í letur? - Gæti ekki hugsazt
að áhrif þau er e'g varð fyrir hefðu verið nokkurskonar aðkenning af
hennar og dauðastríði og eitt hugskeyta þeirra er borizt geta
sál til sálar jafnvel frá öðrum heimi? - Hvað sem því líður hefi
eS nú fært sögu þéssa í letur. Gæti hún ef til vill orðið áminning
Jil ýmsra húsbænda um að launa og virða betur trygð og elsku góðra
aJÚa en þar var gert. Og komi saga þessi ekki íyrir
er það ekki mér að kenna.
+t++-f+++-t-+
(3agan mun
ekki
slrrásett
almenningss j ónii
f. nokkrum árum.)
R I B U R

1öur, s em
- Það er þá, eftir þessu, friður, sem við þör
til að geta lifað og .starfað vonglaðj.r og ánægðir.
menn þrá heitar en allt annað, ef marka mætti urð þeirra
hafna stöðugt í verki. En hvað sem öðru líður, skulum við ásetja
°kkur að öðlast hann, haað sem það lrostar.
Hversu dýr hann verður, hver ætli geti sagt um það? Skyldi verða
^ögulegt að ö.olast frið með friðsamlegum aðferðum? Og þó, hvernig
^tti það verða? Við erurn svo aðþrengdir af ranglæti og heimsku,
að á einn eða annan hátt verðum við að berjast gegn þvx. Svo gæti
'£arið, að okkur entist eklci ævin til baráttunnar, lifum það elrki að
s3á nein ótvítæð merki um úrslit. Vel getur verið, að við megum ekki
Va3nta annars betra en að sjá baráttuna harðna og verða grimmilegri
frá degi, þar til loks að logar upp úr með manndráp og óhulinn
1 0+0 vh nna Viœr.in-pimri og lrvalafyllri aðferða "friðartím-
ira
hægvirkari
upp ur
orðnar ser
verji það
og
til mikils lifað,
meðvitandi um
vitandi vits með
degi,
rnað, í stað hinna
ahn.a" . Ef við'lifum það að sjá loga
bví bað merkir að auðstéttirnar séu
^hglstið og ránin, sem þær fremja,
öTímfilausu ofbeldi, en þá er skammt til umskipta.
, 2n hvernig sem fer og hvers eðlis sem barátta okkar ^fyrir
JÍann að verða, ef við einungis stefnum að friði án fráviks og.ar
einlægni hjartans og höfum hann ætíð að markmiði, mun endurspeglun
þeas framtíðarfriðar varpa birtu yfir öngþveiti og erviðleika lífs-
^•hs, hvort það nú eru smávægilegir örðugleikar eða átakanlegir harm-
leiksþættir, og við lifum þó í voninni lífi sem mönnum samir, og
*eiri verömæti á nútíminn varla (1834-1896)
1—1—1—1—1—t—1—1—1—1—1—1—1——1—1—1-+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ +
friði
1 ■+