Bílddælingur - 01.12.1950, Blaðsíða 6

--- T I L ---
FURÐUFJ ALLA
68
Bílddælingur - Jólin 193Q
f
z.
K v
ð i
e f t i r
f
Áftanþokan fyllir fjörðinn
felur júlísól og rýlcur
yfir bæinn, upp í dalinn,
úðafingrum laufir strýkur.
Götuslóðann einn ég arka
upp til fjalls, með létta byrði
Lykst að baki ljósum úða
leiðin upp frá Trostansfirði.
Hæðadrög sem hrikamyndir
hefjast, færast nær og lækka,
lækir eins og foss í fjarska
fara hjá 'sér, baggast, smækka,
er beir dragast inn í hringinn.
Urðir,gil og brekkur háar
taka viö. Með tröllaglotti
teygir bokan slæður gráar.
Lokan byrgir útsýn alla,
áin niðar, lóan syngur.
álfalönd og undraheimur
eins og bröngur töfrahringur
um mig lokast. ótal sýnir
undur hljóðu fótataki
til mín svífa, sveigja úr vegi,
síðan hverfa mér að baki.
Þyngist gangan, breytis'fc fótur,
bögnin ríkir, golan sefur.
Margar brekkur má ég klífa,
mest sú hæzta launin gefuri
Efst í skarði furðufjalla
fönn og tinda sólin gyllir.
Yfir nýjan heim ég horfi,
hug minn kveldsins seiður fyllir*
R í s
b ú g e g n h i n u m_________________r a n 'g l__á_ t...a
ilg b°ri framar að tala. Það er ekki guði bæSÍ °C gagnar elrki til
hans dýrðar,. að menn ætíð gefi rétt sinn eftir, því bað gerir óhlut"
vanda menn oftast bess verri og ásáknari, svo að J:>að má sýnast, að
sá efli illsku bearra9 serfl lastur hlut sinn fyrir be‘imJ eí kann má
ná honum með lögum og rétti. Sá, sem vill taka frá mér æru mína og
,cott mannorð, mún bað guði í móti, að ég forsvari mig löglega fyrir
aaustri hans? Hann lýgur upp á mig lýtum og skömmum, sem ég alls
ekki er valdur af. I.íun mér ei leyfilegt að bera hönd fyrir .höfuð
mitt, þegar svo á stendur? Einhver rænir mig fjárhlutum mínum, óð-
ulum og arfagóssi eður öðru því7 sem ég er vel að kominn, og bað
annaöhvort með ofríki eður yfirvarpi laga.og réttinda, svo- ég líð
skort á forsorgun minni og beirra? sem mer eru vandabundnir, lconu,
barna og hjúa,, hef ekki bað ég megi fátækum gefa og bjarga nauðstod0
um með, en hann brú’ ar fé mitt til óhófs og ofmetnaðar, bví bað gsf0,
Jj_eir oftast. .. Mun guð banna mér að verja mitt með lögum á móti
slTkum ofstojpa? . . óg veit og, að é^ er ^skyldugur aö styrkja mál
ekkjunnar og hins föðurlausa. Mun eg þá eigi mega ganga í rétt fyr"
ir Þau? jón Vídalín, á- 6. aunnudag e. trinitatis.
GOFUGASTI MÁLSTABUR H JIMSIMS
Lífið er dýrust eign mannsins. Hverjum manni er aðeins gefið eitf
líf, og varðar mestu að verja því þanni^, að^hann þurfi aldrei að
þjást af nagandi samvizkubiti vegna fánýtra ára; lifi þannig að alu'
. • 1 _ * __ 1 J ■>? _— 1 -! 1 — 1 -vn r 1 / 4“ T 1 YYl U r~\ r’VI *V"» 'P V\ ■VI "f* O
•ei brenni hann bligðun vegna kjarklausrar og litilmotlegrar forti0
a.r; lifi þannig, að á banastundinni geti hann sagt: Öll ævi mín,
allur minn styrkur,
va:
manmynsms ur viðjum,
"BÍLDDÆLINGUR"
++-
■-!- + + +++
gefinn göfugasta málstað heimsins - .lausn
LENIK.
+++ 0 +++
Útgefendur og ritstjórar:
Ingimar Júlíusson og Markús Uaage, B.íldudal• *
- ------ ~---------— “ o *■*—þ--- 1 —oy • yiv
Ritsbj. bessa tbl. ag síðasta annaðist I.J-el